Grote Muur China
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Nieuws

22 juli 2021 door Krijn de Jong

Waarom China de aandacht van iedere christen verdient

China is de afgelopen jaren dominant in het nieuws. Techniek, economie, handel, China bestormt de wereldmarkt. Afgelopen week was China nog duidelijker aanwezig. Er viel iets te vieren. De Chinees Communistische Partij (CCP) vierde haar honderdste verjaardag. In 1921 werd de partij in Sjanghai opgericht. Het feest valt voor China in een gunstige tijd. Het land was de laatste decennia succesvol in de bestrijden van de armoede.

Als we Xi Jinping mogen geloven is de armoede zo’n beetje uitgebannen. Tijd voor de volgende stap. Tijd om de spierballen te laten zien. Tijd ook om de hele wereld in het Chinese succes te laten delen. En ook daarvoor is het tij gunstig. Het is niet overdreven om te stellen dat de westerse democratie in verval is. Ze verkeert op z’n minst in een grote crisis. Een mooi moment voor China om zichzelf op het wereldtoneel naar voren te schuiven. Inmiddels is de president al zo zeker van zichzelf dat hij geen ‘schijnheilige preken meer uit het buitenland accepteert’. China is nu aan de beurt om iets te zeggen.

In de smalle hal van ons huis ons hangt een enorme kaart van China. Hij beslaat de hele wand. Alleen al bij het zien van zo’n kaart ben je diep onder de indruk. Wat een enorm land. Eén keer ben ik in China geweest. Ik was gelijk verliefd. Ik hield van de mensen die ik zag en waar ik mee in contact kwam. Je zou er natuurlijk minstens een jaar moeten verblijven om iets van het land en het volk te begrijpen.

Opnieuw moet de Chinese kerk zich opmaken voor een tijd van verdrukking. Laten wij ons opnieuw verplichten om de Chinese kerk bij te staan.

Niet alleen de omvang van het land is indrukwekkend, ook van de geschiedenis van China raak je onder de indruk. Een rijke en eeuwen oude geschiedenis. Een geschiedenis ook met verschrikkelijke tijdperken. De ouderen van de huidige generatie Chinezen hebben daar nog weet van. Bijvoorbeeld over de droom van Mao Zedong om in korte tijd China om te vormen van een agrarische naar een industriële gemeenschap. Het project heette ‘De grote sprong voorwaarts’ (1958-1961). Het liep uit op een geweldige hongersnood. Er waren 18 tot 45 miljoen slachtoffers te betreuren. Niet veel later begon de Culturele Revolutie (1966-1968). Tijdens deze gewelddadige machtsstrijd vielen er 2 tot 10 miljoen doden. Het zijn periodes die tijdens het feestje ver weggestopt zijn. Vooruitkijken is het devies.

En dan is er de geschiedenis van de kerk. Ook die geschiedenis is lang en vol met hoogte- en dieptepunten. In de twintigste eeuw lag de Chinese kerk niet echt in ons blikveld. De westerse kerk had haar aandacht vooral gericht op Oost-Europa. We leefden mee met de verdrukte christenen in de Sovjet-Unie. In China was door de Culturele Revolutie de kerk bijna verdwenen. Rond 1970 werd er nauwelijks nog iets van de Chinese kerk vernomen. Maar de kerk had toch overleefd. In het China katern van het Reformatorisch Dagblad lezen we over de belangrijke conferentie die in 1975 in de Filipijnse stad Manilla plaatsvond rond het thema ‘Love China’. De 450 deelnemers verplichtten zich middels een document de Chinese kerk bij te staan, ‘opdat zij kan leven en het Evangelie aan het Chinese volk kan bedienen’.

We zijn nu 45 jaar verder. De Chinese kerk is enorm gegroeid. Het aantal christenen wordt geschat op meer dan honderd miljoen. En opnieuw moet de Chinese kerk zich opmaken voor een tijd van verdrukking. Laten wij ons opnieuw verplichten om de Chinese kerk bij te staan.

Bovenstaand artikel verscheen eerder op Zaut.org, een initiatief om een christelijk, actueel, profetisch en nuchter geluid te laten horen in Nederland. Klik hier om de website te bezoeken.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen