Maria
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

21 juli 2021 door Jan Bosman

De moeder van Jezus verdient onze eerbied

En Maria dan? Dat is een heel oude naam. In de Bijbel kom je die pas zó tegen in Lucas. Heel veel eerder, in de boeken van Mozes, komt hij ook voor. Maar het Hebreeuws kende geen geschreven klinkers en er stond dus MRM. Die ontbrekende letters werden in het Grieks eerst opgevuld met I en IA en later met I en A, dus Mariam en Maria.

Je moeder zal je misschien naar haar moeder hebben genoemd, en die naar de hare en uiteindelijk was daar dan die Mirjam, de zuster van Mozes en Aäron. In haar naam klonk iets door van de bitterheid van de slavernij in Egypte. En die klank heeft die naam behouden: "Noem mij Maar”, zei Naomi. Wat is de betekenis van die naam in jouw leven in vervulling gegaan. Hoorde je bij de ontvangenis van je zoon al iets van wat Simeon zou zeggen: "Een zwaard zal door je ziel gaan"? Dat zwaard is beetje bij beetje gekomen. Want je bent wel de gezegende onder de vrouwen en gezegend is Jezus de vrucht van je schoot, maar Hij zal je kind maar wezen!

Gezegend zijn door God is bepaald geen garantie voor een stil en gerust leven. Het was in jouw geval: anderen tot een zegen, anderen tot een voorbeeld zijn.

Gezegend zijn door God is bepaald geen garantie voor een stil en gerust leven. Het was in jouw geval: anderen tot een zegen, anderen tot een voorbeeld zijn. Maar dat heb je moeten leren, beetje bij beetje. En het zwaard stak steeds dieper. Jij wilde Hem vasthouden. Maar Hij, een jongen van twaalf, zei dat Hij ‘moest zijn in de dingen van Zijn Vader'.

Toen Hij 30 was, was je al wat voorzichtiger, en je zei fijntjes dat er geen wijn meer was. Maar weer wees Hij je terug. Een jaar later hield je je hart vast, toen, in de synagoge van Nazareth. En je dacht denk ik: "Moet dat nu zo duidelijk? Kan je het niet wat zachter en tactischer zeggen?” Je zag de haat in hun ogen opvlammen en tot een uitbarsting komen op weg naar de afgrond. Maar Hij vond, dat Zijn tijd nog niet was gekomen. Toen Hij 33 was wees Hij niet op zichzelf maar op Zijn vriend als je zoon. Lucas hoorde de verwondering in je stem over Zijn laatste woorden. Het waren de eerste woorden (uit Psalm 31) die elke Joodse moeder, ook jij, haar kind leert, waarmee ze het in slaap zingt: "In Uw handen leg ik mijn leven." En je zei (denk ik) tegen Lucas: "Hij had geen zachte, tere stem, nee Hij riep het uit!" Steeds moest je leren wat je neef Johannes zei: "Hij moet groter, ik kleiner worden."

Steeds weer moest je afstand doen van wat je lief was als niets anders: je lijfelijke zoon. Maar die ook je Heer was en zei: "Wie de wil van Mijn Vader doen, die zijn Mijn moeder en zusters en broeders." Dat heb jij geleerd. Zo ben je in meer dan één opzicht moeder van Jezus geworden. En zo ben je een voorbeeld voor mij met je ‘Let it be’. Jij moest loslaten Die meer was dan jij wilde dat Hij was. Zo moet ook ik loslaten alles wat me van Hem afhoudt en dat is minder pijnlijk dan dat jij jouw zoon moest loslaten om Gods Zoon te winnen. Die daardoor ook jouw Heiland werd.”

Als er één vrouw is die we in ere moeten houden, is dat Maria, de moeder van Jezus.

Deze ontmoeting met Maria was de aanleiding om alles wat over haar in de Bijbel staat te lezen. Als er één vrouw is die we in ere moeten houden, is dat Maria, de moeder van Jezus.

Ik raakte verwonderd over haar zeldzaam grote Bijbelkennis en haar geloofsinzicht, blijkend uit haar lofzang, en dat voor een meisje van misschien nog geen twintig jaar. Daar zullen haar ouders wel aan hebben bijgedragen.
Haar vader was een nakomeling van David. Maar van moeders kant zal ze van de priester Levi afstammen, blijkend uit haar oom en tante Zacharias en Elisabeth.

Als Lucas in Handelingen 1 schrijft dat hij de zaken uit zijn eerste boek, dus het Evangelie van Lucas, grondig heeft uitgezocht, dan weet ik uit dat boek wel bij wie. Haar naam staat er heel dikwijls niet bij, maar tal van bijzonderheden, vooral in de eerste hoofdstukken, kan Lucas alleen van haar hebben gehoord. En heel ontroerend is wel, dat je alleen bij Lucas de allerlaatste woorden van Jezus vindt: ‘Vader, in Uw handen beveel ik mijn geest’, of ‘Vader, in Uw handen leg ik mijn leven.’ Dat is een citaat uit Psalm 31, het wiegenliedje van Joodse moeders. Ik hoor haar het aan Lucas vertellen: ‘Waar ik hem zachtjes mee in slaap zong, riep hij uit met luide stem.’

Eigenlijk is het vreemd dat uit reactie op de overdreven en niet op de Bijbel gegronde verering van haar in de Rooms-Katholieke Kerk, wij protestanten in het tegendeel zijn vervallen en haar bijna doodzwijgen.

Laten wij met eerbied en genegenheid spreken over deze ambtsdrager, nota bene betrokken bij het schrijven van één van de evangeliën. Zou ze als vrouw wel betrokken mogen zijn bij de totstandkoming van een Bijbelboek, maar niet bij de uitleg ervan?

Bovenstaand artikel is toegestuurd door CIP-lezer Jan Bosman.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen