Charlotte Ariese
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Dagelijks leven

30 juni 2021 door Charlotte Ariese, De Waarheidsvriend

Corona en de kwetsbaren: pandemie leidt wereldwijd tot meer ongelijkheid

De impact van Covid-19 is enorm, zowel direct als indirect. Er zijn 160 miljoen mensen besmet geraakt. Personen die niet ziek zijn, worden wel zwaar getroffen, stelt Charlotte Ariese vast in De Waarheidsvriend. Als christenen hebben we de opdracht om zorg te dragen voor onze kwetsbare medemens.

De Waarheidsvriend is het huisorgaan van de Gereformeerde Bond in de Protestantse Kerk in Nederland.

Al een poosje houd ik het dagboek ‘een vraag per dag’ bij. Op deze manier maak je als het ware een tijdcapsule over een periode van vijf jaar. Sommige vragen zijn heel eenvoudig, andere geven je meer stof tot nadenken. Een van de vragen die ik aan het begin van het jaar moest beantwoorden was: ‘Waarover maakte je je vandaag zorgen?’

Mijn gedachten gingen uit naar mensen elders op deze wereld. Kwetsbare mensen worden het hardst geraakt door Covid-19. Het beantwoorden van zo’n vraag doet je stilstaan bij het feit hoe bevoorrecht je bent én wat een verantwoordelijkheid dat met zich meebrengt. Als christenen hebben we de opdracht om zorg te dragen voor onze kwetsbare medemens: jong, oud, dichtbij en ver weg. Daar zetten alle leden van Prisma (een koepelorganisatie van een twintigtal christelijke organisaties die wereldwijd actief zijn in ontwikkelingssamenwerking en diaconaat) zich met hart en ziel voor in. Ze werken samen in de strijd tegen armoede en onrecht.

Geloof
Een van de gevolgen van de crisis is dat sommige regimes de pandemie aangrijpen om mensenrechten onder druk te zetten. Nog niet zo lang geleden is er vanuit Buitenlandse Zaken een quickscan gedaan naar de impact van Covid-19 op religieuze minderheden in India, Pakistan en Iran. De uitkomst hiervan: religieuze minderheden hebben als gevolg van de pandemie te maken met discriminatie en stigmatisering, waarbij zij veelal worden aangewezen als de veroorzakers van (de verspreiding van) het virus.

Deze bevinding onderschrijven ook Prismaleden die nauw in contact staan met vervolgde christenen. Zij krijgen verhalen binnen over christenen die vanwege hun geloof extra worden achtergesteld. Dit gebeurt bijvoorbeeld in Bangladesh. Daar ondersteunt de overheid haar inwoners via lokale dorpsvertegenwoordigers. Omdat deze vertegenwoordigers vaak weten wie in een dorp christen zijn, zich hebben bekeerd vanuit het hindoeïsme of de islam, komt het met enige regelmaat voor dat zij worden buitengesloten van enige vorm van voedselhulp. Zonder ondersteuning zouden ze aan hun lot worden overgelaten. Echter, ondanks de zorgen en beproevingen houdt het geloof stand.

Prismalid SDOK rapporteerde over christenen die deze tijd ook als een kans zien om meer van God te vertellen en te delen. Zo vragen Indiase voorgangers van wie de inkomsten wegvielen, om voedselpakketten en evangelisatiemateriaal. Niet voor zich zelf, maar om uit te delen.

Hoop
Ook in landen waar regeringen geen kwaad in de zin hebben met hun coronabeleid, is door het virus en de bijbehorende beperkende maatregelen de ongelijkheid fors toegenomen. Onderzoek van World Vision International toont aan dat Covid-19 ons twintig jaar kan terugwerpen in de tijd als het gaat om het terugdringen van honger en het verbeteren van gezondheidszorg voor miljoenen kinderen in de wereld.

Terwijl de wereld zich nu richt op Covid-19 vaccinaties, hebben de sociale beperkingen ervoor gezorgd dat miljoenen kinderen niet tegen andere ziekten konden worden gevaccineerd. De pandemie lijkt twintig jaar vooruitgang in de strijd tegen onder andere tuberculose en malaria teniet te doen en het jaarlijkse aantal sterfgevallen te verdubbelen. Daarnaast geven kinderen uit ontwikkelingslanden zelf aan dat een aantal factoren hun levens direct en ingrijpend heeft veranderd, namelijk: onderbreking van het onderwijs, emotionele nood vanwege social distancing en toenemende armoede.

Desondanks klinken er verhalen van hoop, benadrukt Prismalid World Vision. Veel jongeren die worden geraakt door de coronapandemie, voelen een sterke drang om bij te dragen aan het bestrijden van de verspreiding van Covid-19 in hun eigen gemeenschappen. Zoals Ahona (16) uit Bangladesh. Zij zet zich in om kinderen uit haar buurt kennis bij te brengen over de pandemie, zodat zij zich meer bewust worden van het gevaar én de juiste informatie over het tegengaan van verspreiding ontvangen, zodat zij het weer verder kunnen vertellen aan ouders en andere familieleden. Het is bemoedigend om in tijden van crisis signalen te ontvangen van jongeren die het verschil willen maken – nu en in de toekomst.

Charlotte Ariese is coördinator beleidsbeïnvloeding bij Prisma. Lees de volledige tekst van dit artikel in De Waarheidsvriend van donderdag 24 juni 2021 of download de gratis pdf.

Klik hier om abonnee te worden van De Waarheidsvriend!

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen

Reacties

M
O echt? Dat komt door corona? Daarvoor gingen we aardig gelijk op? Daarvoor hadden al die landen wel toegang tot vaccinaties? En dat ging nooit fout?

Handig he, de United Nonsense (vn) en de WHO.