Piet Vergunst
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

26 april 2021 door Piet Vergunst, De Waarheidsvriend

Draait het om mij? Als op Christus de aandacht valt, ben ik een meeloper in de stoet

Een bijzondere periode voor de kerk, de weken waarop we het ene heilsfeit na het andere herdenken. Oog en hart zijn gericht op de Vader die de Zoon opwekte, de Zoon die ten hemel voer, de Geest die Gods lof in elke taal doet zingen. Om mij draait het dan niet meer, schrijft Piet Vergunst in De Waarheidsvriend.

De Waarheidsvriend is het huisorgaan van de Gereformeerde Bond in de Protestantse Kerk in Nederland.

Alleen dankzij het werk van Christus kan een zondig mens voor God bestaan. Het geloof in de beloften van God geeft mij deel aan alles wat Hij schenkt. Maarten Luther zei het al: ‘Bedenk steeds hoe groot Zijn liefde is, alleen in Hem zul je vrede vinden. Leer dus van Hem dat Hij Zijn gerechtigheid tot jouw eigendom maakt, waar Hij je aannam en jouw zonde tot de Zijne maakte.’ Luther noemde deze rechtvaardiging het leerstuk waarmee de kerk staat of valt. Als we dit de reformator nazeggen en met hem spreken over het hárt van het Evangelie, weten we dat zonder hart het leven afsterft, het lichaam van de gemeente doodbloedt. Een levende realiteit moet de rechtvaardiging daarom blijven, in de prediking en de gebeden, in wat we zingen ook.

Kwijtraken mogen we deze notie niet. Het kan je zomaar treffen als in een kerkdienst Psalm 79:4 klinkt:

Gedenk niet meer aan ’t kwaad dat wij bedreven,
help ons barmhartig, Heer,
bewijs ons eens genade.

In een cultuur waarin gevraagd wordt om thema’s die vernieuwend zijn, erken ik graag dat deze theologie niet vernieuwend is, al wordt je leven er wel door vernieuwd.

Vernieuwend
Psalmen als deze kunnen het collectieve geheugen van de gemeente verlaten. Stilaan kan dat gebeuren, zonder dat we het merken. In een cultuur waarin gevraagd wordt om thema’s die vernieuwend zijn, erken ik graag dat deze theologie niet vernieuwend is, al wordt je leven er wel door vernieuwd. In de leer van de rechtvaardiging van de goddeloze, zo leerde dr. A. de Reuver ons, ‘gaat Gods Vaderhart open, drupt de liefde van de Zoon neer, vloeit de troost van de Heilige Geest af’.

De rechtvaardiging, die focust op wat God gedaan heeft, kunnen we als basis en centrum van het christenleven niet kwijtraken. Niet te overzien is anders de schade. In de geschiedenis was dit tóch aan de orde. Dat gebeurde bijvoorbeeld in de jaren dat ‘gerechtigheid’ vooral politiek ingevuld werd en het verzoeningswerk van Jezus Christus weinig accent kreeg. In een verbond tussen God en mens moest gerechtigheid handen en voeten krijgen, moesten knellende structuren verbroken worden. Het Evangelie kreeg een politiek gezicht, werd gelinkt aan ideologieën en noties als communisme, feminisme. De twintigste-eeuwse theoloog dr. O. Noordmans had het over de ‘vermilitarisering’ van de kerk.

Mijzelf centraal
Wat ik hieruit leer, is dat het werk van God dat in het klassieke belijden woorden krijgt, zich altijd weer tot de tijdgeest verhoudt. Die tijd kan maken dat het voor onze levens van zijn kracht ontdaan kan worden. Niet door de grote verhalen gebeurt dit vandaag, eerder door het kleine verhaal van mijn leven. Onze cultuur zet mijzelf immers in het centrum, mijn persoonlijk belang en mijn eigen ontwikkeling. En die trend kunnen we zelfs bijbels aankleden.

Verwondering en aanbidding worden geboren als in het geloof gezien wordt dat God Zelf de kloof overbrugt.

Het meest sterk zag ik dit in de nieuwste catalogus van Royal Jongbloed, in de uitgaven die onder de imprint van uitgeverij Sestra verschenen. Neem de titels die je tegenkomt, als je een paar keer bladert: Jij bent geliefd en God zal je helpen, twee publicaties van de bekende schrijver Max Lucado. De onbekende Elsa Schaddelee komt met Geroepen voor Gods plan met jou en Tineke Tuinder-Krause tekent voor Het beste in jou. Over Gods proces van heiliging. Van Eline Pullen hoorde ik evenmin eerder, de auteur van Dicht bij God leven. 40 manieren om jouw vriendschap met Jezus te laten bloeien. Hoe komt dit, spreken over ‘jouw unieke vriendschap met Jezus’?

Heilsfeiten
De verzoening met God als centrale notie dienen we te bewaren, of we die nu in een klassiek jargon verkondigen of er woorden voor zoeken waardoor de gemeente het geheimenis van Golgotha als nieuw hoort. Kennen al onze belijdeniscatechisanten de strekking van wat Calvijn bedoelde toen hij schreef ‘dat Christus het enige pand van Gods liefde is. Zonder Hem zijn al de tekenen van toorn en wraak overal duidelijk.’ Het gesprek hierover voeren we zeker als jongere generaties in de gemeente gaan leidinggeven en we beoefenen wat traditie inhoudt: het overdragen van een rijke schat, een inhoudsvolle boodschap.

Concentratie op de heilsfeiten, die diep en breed Gods handelen tonen, is voor de gemeente onmisbaar, waarbij de noodzaak van dit handelen niet verzwegen mag worden. Concentratie op de eigenschappen van God ligt in het verlengde hiervan. Verwondering en aanbidding worden geboren als in het geloof gezien wordt dat God Zelf de kloof overbrugt. Dan gaat het om Hem en Zijn Koninkrijk, niet meer om Gods plan met mij, evenmin om mijn carrière of facebookpagina die staan als een huis.

Piet Vergunst is hoofdredacteur van de Waarheidsvriend. Lees hier het volledige artikel.

Klik hier om abonnee te worden van De Waarheidsvriend!

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen