feminisme
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Nieuws

26 maart 2021 door Hans Frinsel

Het feminisme: een onverwachte bondgenoot van conservatieve christenen

Eén van de eerste opdrachten van president Biden aan zijn nieuwe regering is het voorbereiden van een controversiële wet op genderidentiteit. Het is ook meteen het meest controversiële wetsvoorstel en roept heftige reacties op.

Die protesten komen niet alleen uit conservatief-christelijke hoek, maar met name ook van vrouwenbewegingen en feministische organisaties. Dat is begrijpelijk. Vrouwen hebben moeten vechten voor gelijkheid op tal van terreinen. Het is nog niet zolang geleden dat zij allerlei rechten misten die we nu heel gewoon vinden. Precies honderdvijftig jaar geleden werd voor het eerst een vrouw toegelaten op een universiteit in Nederland en dat ging niet zonder slag of stoot. De strijd om stemrecht voor vrouwen duurde nog bijna vijftig jaar en werd pas in 1919 bereikt. ‘Dezelfde beloning voor dezelfde arbeid’ blijkt in de praktijk nog steeds niet vanzelfsprekend.

De privacy en bescherming die eigen toiletruimtes en kleedkamers hen bood, wordt vrouwen ontnomen.

En wat te denken van de rechtsongelijkheid die in de vorige eeuw nog decennialang vrouwen in een kwetsbare positie plaatste, waardoor zij vaak een rechteloos slachtoffer waren bij seksueel en psychisch misbruik en huiselijk geweld. Denk ook aan de vrouwenhandel en gedwongen prostitutie, wat helaas een onuitroeibare misdaad lijkt te zijn. Het vechten voor vrouwenrechten was noodzakelijk om bescherming te bereiken tegen willekeur, onderdrukking en misbruik. Al leek dat recht de laatste decennia verzekerd, de weerbarstige praktijk laat telkens zien dat er constante waakzaamheid geboden is. Blijf-van-mijn-lijfhuizen blijven helaas noodzakelijk.

De nieuwe wetgeving die Biden voorstelt, ondergraaft dit recht op heel wezenlijke punten. Het legt zogenaamd het recht vast van mensen – ook kinderen – om te functioneren in de genderidentiteit die zij ervaren of claimen te hebben. Dat gaat op scholen, sportgelegenheden en allerlei andere openbare gelegenheden inhouden dat een jongen die zich meisje voelt en die identiteit claimt, de toegang tot damestoiletten en vrouwenkleedkamers niet ontzegd mag worden. En als sporters hebben zij het recht deel te nemen aan vrouwencompetities. Hier zijn in sommige staten in de VS de afgelopen jaren al rechtszaken over gevoerd.

Terecht voelen vrouwen zich bedreigd. Hun angst komt voort uit een geschiedenis van misbruik vanwege hun kwetsbare positie. De privacy en bescherming die eigen toiletruimtes en kleedkamers hen bood, wordt hun ontnomen. En wat te denken van de vrouwensport? Hoeveel kans maken zij als er transgenders die als man geboren waren, mee mogen doen in hun competitie? De claim vrouw te zijn of een wet die hen tot vrouw verklaart, verandert niets aan hun chromosomen.

Conservatieve christenen bekeken het feminisme doorgaans op voorhand met argwaan, maar op dit punt blijkt het een onverwachte bondgenoot te zijn.

Vrouwenactiviste Charlie Rae of Raleigh stelde ter gelegenheid van een protestdemonstratie op 8 maart in Washington dat men genderidentiteit als een mensenrechtenzaak is gaan beschouwen, terwijl het in feite mensenrechten onderuithaalt. “Het verandert onze reeds bestaande structuren van mensenrechten. Ik denk dat veel mensen dit goedbedoeld doen om anderen te beschermen en mensenrechten te implementeren. Daarvoor zijn wij hier ook. Maar genderidentiteit als concept – transgenderisme, de medicalisering hiervan, het veranderen van ons beleid en instituties – dat beschermt mensen niet.”

Dit is een ‘hot issue’, dat ook in Nederland en Europa verhitte discussie oproept, met name omdat voorstanders een eerlijke discussie op voorhand afwijzen als discriminerend of ‘transfoob’. Conservatieve christenen bekeken het feminisme doorgaans op voorhand met argwaan, maar op dit punt blijkt het een onverwachte bondgenoot te zijn. Wellicht staan sommige strijdpunten van de vrouwenbeweging dichter bij christelijke uitgangspunten dan we wilden zien.

Bovenstaand artikel verscheen eerder op Zaut.org, een initiatief om een christelijk, actueel, profetisch en nuchter geluid te laten horen in Nederland. Klik hier om de website te bezoeken.

Reacties

K
Afgaande op een artikel in het Nederlands Dagblad is D66 blijkbaar van mening dat een ieder die zijn lichaam wil om bouwen van man naar vrouw of vice versa, niet meer eerst verplicht langs een psychiater hoeft. Waarmee D66 dus feitelijk zegt dat mensen met een mogelijk psychiatrische stoornis vooral niet tegen zichzelf beschermd moeten worden.

Ondertussen komen ze in Zweden en Engeland al terug van te makkelijke en snelle medische ingrepen, omdat een transitie vaak het probleem helemaal niet oplost en ook niet ongedaan gemaakt kan worden.
Ten onrechte is men genderidentiteit als een mensenrechtenzaak gaan beschouwen, terwijl het in feite mensenrechten onderuithaalt. De genderideologie zal alleen maar meer verwarring en ellende veroorzaken. Dat laatste zien we al uit het toenemend aantal transgenders dat spijt (wroeging) heeft van de transitie. Niet alleen de Bijbel (God schiep man en vrouw) maar ook de wetenschap toont aan dat geslacht is gebaseerd op biologie.
Het is ongelooflijk treurig hoe in het verleden en het heden het woord van God uitgelegd wordt. Vrouwen 2e rangs maken is niet hetzelfde als "het hoofd van het gezin is de man". Het laatste is een goddelijke orde die bescherming biedt voor de vrouw en de kinderen. het eerste is discrimerend. net zoals de slavenhandel met de bijbel in de hand werd goedgekeurd, wat ook een gigantische leugen is.
Toon meer reacties (3)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen