huwelijksproblemen
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Dagelijks leven

10 december 2020 door Jeffrey Schipper

'In ons huwelijk sta ik er altijd alleen voor'

"Mijn man en ik zijn een kleine 25 jaar getrouwd. De basis was niet goed. Ik was eenzaam en was blij met de aandacht van mijn vriend. Ik zag wel hoe hij was, maar ik dacht heel naïef: hij verandert wel als we getrouwd zijn. We kregen kort achter elkaar een aantal kinderen. Later nog een paar. Het was en is druk. Ik sta er altijd alleen voor. Ik heb het er soms zo moeilijk mee", vertelt een vragensteller in de vragenrubriek van Refoweb.nl.

"Hij is ook erg snel gespannen en heeft veel stress", vervolgt de vragensteller. "Ontspanning heeft hij nodig, anders gaat hij schreeuwen tegen de kinderen. Als hij z’n eigen ding kan doen, ik vriendelijk tegen hem doe en hij lichamelijk aan z’n trekken komt is het goed. Mijn oudste heeft moeilijk gedrag en ziet het vluchtgedrag van vader. De opvoeding valt me zwaar. Ik denk weleens dat ik dit kruis krijg om me klein te houden en om dicht bij God te blijven. Om ondanks alles toch te zeggen: God is goed."

"Wat kan het huwelijk tot een bijna ondraaglijke last worden", antwoordt ds. T. A. Bakker. "Een bijzondere gave van God is dat u ondanks alles wat hij u aandoet, probeert om van uw man te houden en hem te respecteren. Ik proef toch liefde in uw verhaal. En tegelijk grijpt het me aan dat er zo weinig perspectief lijkt op een rijker huwelijksleven. U heeft al geprobeerd hem hulp te laten zoeken zodat hij sociaal-emotioneel sterker wordt, maar hij wil het niet... En juist dat heeft hij nodig!"

De hersteld hervormde predikant roept de vragensteller dringend op om het te blijven proberen en professionele hulp in te schakelen. "Misschien is het verstandig om u te richten op gezamenlijke hulp, huwelijkstherapie. Mogelijk dat dat voor hem minder ‘bedreigend’ overkomt." Mogelijk is druk uitoefenen nodig, stelt Bakker. Met hulp van een vriend van hem of een ambtsdrager.

"Wat heerlijk dat u in deze omstandigheden toch mag weten dat God met u is. U mag dagelijks naar Hem gaan en tegen Hem zeggen: 'Heere, ons huwelijk is toch van U? Geef dan uitkomst, geef perspectief, geef uitzicht.'"

Lees zijn volledige antwoord op de site van Refoweb

Reacties

A
Ik ken de eenzaamheid en verdriet in het huwelijk.

Mijn man heeft Asperger maar na 30 jr huwelijk en veel diepe dalen is er een wonder gebeurd. Jaren heb ik hierom gebeden, hij is tot inzichten gekomen, heeft ontdekt dat hij Asperger heeft en doet zijn best om zich sociale vaardigheden eigen te maken.

Ik ben God zeer dankbaar, nooit gedacht dat ik dit nog zou meemaken . Mijn man is de laatste 10 jaar aardig, zorgt goed voor mij en ik voel me nu door hem geliefd!

Ook genieten de kinderen en kleinkinderen nu van deze fantastische man.
Ik weet een heel goed adres voor jullie voor hulp. Zij zijn in jullie problematiek gespecialiseerd hier de link: https://www.pastoralecounseling.org/hulp-nodig/

Gods zegen

T
Hij lijkt wel een narcist, Daar kun je het nooit van winnen. Het is een psychische stoornis, helaas ongenezelijk. Op de lange termijn vernietigen deze mensen je eigenwaarde en word je een geestelijk wrak.

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen