verzet
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Nieuws

30 november 2020 door Redactie

Nageslacht verzetsmensen verbijsterd over schuldbelijdenis PKN: "Voel me uit mijn eigen kerk gezet"

Dit jaar was het jaar waarin kerken schuld beleden voor hun opstelling in de Tweede Wereldoorlog. Daar werd vanuit verschillende kanten positief op gereageerd. Maar niet iedereen is er blij mee. Nieuwsuur sprak met twee predikanten die vaders in het verzet hadden. Zij vinden de schuldbelijdenis van de PKN hard en zeer onjuist, zo vertellen ze.

Joke Scheepstra en Jan Slomp zijn allebei predikant binnen de Protestantse Kerk in Nederland. Beiden hadden een vader in het verzet. Wanneer ze de schuldbelijdenis horen, overvalt Scheepstra een gevoel van verbijstering: “Dat kan niet waar zijn. Even later maakte dat plaats voor een schrijnend gevoel van vervreemding. Dit gebeurt in mijn kerk. Ik voel mij uit mijn eigen kerk gezet.”

"Je kunt echt niet zeggen dat de kerk gefaald heeft, integendeel."

Ook Jan Slomp is allesbehalve blij met de schuldverklaring: “Met pijn moet ik protesteren tegen deze volgens mij onjuiste behandeling en bespreking van de kerk. Ik ben nu zestig jaar in dienst van de kerk en dit is mij in mijn hele leven nog niet eerder overkomen.” De vader van Slomp was ook predikant en tevens oprichter van een onderduikorganisatie die duizenden Joden het leven redde. Ook waarschuwde hij vanaf de kansel tegen de Duitsers. Jan Slomp vertelt nu dat hij lang niet de enige predikant was: “Meer dan 500 van hen hebben Joden geholpen. 200 van hen zaten in de gevangenis waarvan er 40 zijn omgekomen in concentratiekampen. Daarnaast zijn er ook nog eens 11 doodgeschoten. Je kunt echt niet zeggen dat de kerk gefaald heeft, integendeel.”

Scheepstra: “Het probleem is dat het niet in een schuldbelijdenis past om te zeggen dat je ook wat goeds gedaan hebt. Daar is het fout gegaan. De insteek was: wij willen schuld belijden.”

“Intrekken gaat niet meer”, meent Slomp. “Maar ze moeten wel nuanceren en zeggen dat ze op hun oordelen te hard en onjuist waren. Als de kerkleiding zegt dat het hen veeltijds aan moed ontbrak, dat kun je echt niet zeggen over mensen die in de frontlinie stonden. Dat mag je niet doen. Dat is beschadigend en die mensen kunnen zich niet meer verdedigen.”

Reacties

D
Het is totaal zinloos schuld te belijden, want de Joden die stierven in de kampen zijn de enigen aan wie men deze schuld moet belijden.De kerk heeft niets aan algemene schuldbekentenissen, het is net zo zinloos als het algemene gebod tot naastenliefde.Karl Barth zou zeggen over de naastenliefde: niet een algemeen gebod, maar veel meer de vraag:'wie ben ik tot naaste' zet zoden aan de dijk. Door deze schuldbelijdenis komt niemand tot verootmoediging, het is een wassen neus.Laat de kerk maar aandringen op solidariteit met de Joden NU.
H
Het is onbegrijpelijk dat mensen die zelf niet eens de oorlog hebben meegemaakt nu durven te roepen dat er in de oorlog te weinig is gedaan.

Schuldbelijdenis namens "wij" is erg makkelijk want dan verberg je jezelf in het collectief, maar schuldbelijdenis is pas echt als je je eigen falen en zonden belijdt.

Dus beste predikanten, die dit stuk hebben opgesteld, waar hebt u gefaald? Ga dat zondag maar in uw kerk vertellen en vraag dan persoonlijk om vergeving.

P
Laten we oppassen voor extremen. Ik zie aan de ene kant geen enkele grond om schuld te belijden voor vorige generaties (Ez. 18). Maar het lijkt me ook te simpel om te stellen dat de huidige generatie Joden geen slachtoffers zijn. Immers zij hebben het vaak wel degelijk moeten doen zonder grootouders en veel van de overige familie en dragen dus wel degelijk gevolgen. Evenwicht zou er dan zijn door duidelijk de erkennen wat fout was, maar ook wat goed was. Ik begrijp het protest van de goede kant van de kerk.
Toon meer reacties (6)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Error: could not load events