vrienden
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Dagelijks leven

18 november 2020 door Jeffrey Schipper

'Keetsfeertje in onze vriendengroep voelt niet goed tegenover God'

"Wij zijn meiden rond de 18 jaar en zitten in een vriendengroep met christelijk opgevoede vrienden die we al meerdere jaren kennen van school. Er werd in het begin al vaak muziek gedraaid en gedronken, maar de laatste tijd wordt de muziek harder gezet, wordt er meer gedronken en wordt het steeds meer een ‘keetsfeertje’. Wij vinden het moeilijk om hiermee om te gaan, omdat het niet goed voelt tegenover God", aldus een vragensteller in de vragenrubriek van Refoweb.nl.

De vragensteller vervolgt: "Na een gesprek met een vriend uit deze vriendengroep over onze moeilijkheden bevestigde hij nogmaals dat dit de komende jaren niet zal veranderen “omdat we allemaal het studentenleven ingaan” en de diepgang in het geloof er ook de komende jaren niet zal komen, omdat het onderwerp heel gevoelig ligt en er geen ruimte voor is binnen de vriendengroep. (...) We twijfelen of we onze vriendengroep moeten opgeven of niet. We vragen ons steeds meer af in hoeverre dit echte vrienden zijn."

Els van Dijk, directeur van de Evangelische Hogeschool, geeft antwoord: "Eerlijk gezegd vind ik het heel mooi hoe jullie omgaan met wat zich in jullie geweten afspeelt. Eerlijk, oprecht en zoekend." Zij deelt een voorbeeld uit haar eigen middelbare schooltijd: "Aan het einde van mijn middelbare schooltijd ging ik mee met een schoolzeilkamp. Het zeilen vond ik fantastisch maar wat er aan de randen van de zeiltochten gebeurde (en soms trouwens ook tijdens het zeilen in de boten) paste niet bij mij. Dubbelzinnige grappen, seksuele vrijheden waar ik natuurlijk niet aan meedeed maar die ik wel zag, enz. Dus toen een jaar later ik weer mee gevraagd werd, heb ik nee gezegd.

Op deze manier ben je geen spelbreker voor de anderen, maar maak je wel heel bewust je eigen keuzes. En ja, daar kunnen mensen je dan op bevragen en is het daarop antwoord geven eigenlijk helemaal niet zo ingewikkeld. De studenten bij mij op school adviseer ik ook altijd om zo te leven, je eigen keuzes te maken in een leven met God en dan komen de vragen van anderen vanzelf wel. Dan hoef je jezelf niet te verdedigen en dan moet je al helemaal niet gaan ‘preken’, maar als je positief opvalt in wat je doet, zijn mensen vaak belangstellend waarom je die doet en ‘anders’ bent.

Als je zelf zo de positieve keuzes maakt, zul je ook de vrienden en ‘geestverwanten’ vinden die daarbij passen. Dus kies niet uit angst voor of dwang van anderen, maar uit overtuiging! Paulus zei het zo mooi: Het is de liefde tot Christus die mij dringt. Ik hoop van harte dat die liefde jullie drijfveer zal zijn."

Lees haar volledige antwoord op de site van Refoweb

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen