Beiroet
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Dagelijks leven

24 augustus 2020 door Mr. A. van der Poel, De Waarheidsvriend

Als de kerk geen praktische hulp biedt, verloochent ze haar identiteit

De verschrikkelijke beelden van de ravage gaan ons bevattingsvermogen te boven. Op 4 augustus wordt Beiroet in enkele minuten door een alles wegvagende explosie in het hart geraakt, schrijft mr. A. van der Poel in De Waarheidsvriend.

De Waarheidsvriend is het huisorgaan van de Gereformeerde Bond in de Protestantse Kerk in Nederland.

Meest kwetsbaren
Wat kan de kerk in Libanon doen in dit alles? De kerken zijn bezig met het oprapen van de scherven, net als iedereen. Letterlijk en figuurlijk. Gemeenteleden en leiders zoeken de mensen op in hun nood en praten en bidden met hen. Er is niet alleen materiële nood – gebrek aan voedsel, medicijnen, onderdak – maar ook geestelijke nood, verdriet, angst, zorg, rouw.

Ongeveer een derde van de Libanezen is christen: van Grieks-orthodox tot presbyteriaans en alles daar tussenin. Het zijn juist de kerken die al jaren volop betrokken zijn bij hulp aan de meest kwetsbaren in de samenleving: vluchtelingen, alleenstaande moeders met jonge kinderen, zwangere vrouwen zonder inkomen, gezinnen waar zowel vader als moeder werkloos is, maar ook ouderen die geen familie hebben om te helpen. Nu zijn daar de vele daklozen bijgekomen. Het maatschappelijk werk van de Armeense Evangelische Kerk in Beiroet draait overuren. Vrijwilligers maken voedselpakketten klaar en bezorgen deze bij gezinnen thuis. Een bisschop reed de afgelopen dagen met een auto vol voedsel door de getroffen wijken. Heleen van den Berg stelde haar huis beschikbaar voor een dakloos geworden collega.

De kerken zijn bezig met het oprapen van de scherven, net als iedereen. Letterlijk en figuurlijk.

Troost en hoop
Geen wonder dat praktische hulp aan de vele getroffenen prioriteit heeft voor de kerken. "Als we ons in deze tijd niet zouden inzetten om praktische hulp te bieden, dan zouden we onze identiteit verloochenen", zegt ds. Paul Haidostian van de Unie van Armeense Evangelische Kerken. "Ik ken gezinnen die geen dak meer boven hun hoofd hebben en geen brood meer kunnen kopen", vertelt hij.

Naast praktische hulp bieden is het meest fundamentele wat de kerk kan doen troost en hoop bieden. De woorden uit Psalm 121 komen daarbij naar boven, denkend aan de prachtige heuvels van het Libanongebergte: ‘Ik sla mijn ogen op naar de bergen, vanwaar mijn hulp komen zal. Mijn hulp is van de Heere, Die hemel en aarde gemaakt heeft.’

Gerechtigheid en verzoening
Wat kan de kerk in Nederland doen en wat kunnen wij zelf doen? De kerk in Libanon en onze werkers en partners vragen om ons gebed: aanhoudend bidden tot onze God voor het zo zwaar getroff en land en volk van Libanon.

Laten we bidden voor de nabestaanden van de vele dodelijke slachtoffers en de duizenden mensen die gewond raakten. Bid voor de vele mensen die dakloos zijn geworden en die niet weten hoe het nu verder moet. Bidden om kracht en volharding voor artsen en verpleegkundigen in de ziekenhuizen die door de coronacrisis toch al overbelast waren.

Laten we ook bidden om een omkeer van de regering, zodat zij het volk zal gaan dienen en de vele misstanden, het onrecht en de corruptie bij de wortel gaat aanpakken. Bid voor de leiding van de kerken dat zij een profetisch geluid mogen laten horen in deze crisis, een boodschap van recht en gerechtigheid en van hoop en verzoening door het bloed van Jezus Christus.

Mr. A. van der Poel is regiocoördinator Midden-Oosten van de GZB. Lees de volledige tekst van dit artikel in De Waarheidsvriend van donderdag 20 augustus 2020, of download de gratis pdf.

Klik hier om abonnee te worden van De Waarheidsvriend!

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Krijg nu volledige toegang tot CIP.nl!