Protesten Beit Hallel
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

IN SAMENWERKING MET CGI

 

Geestelijke strijd rond Messiaanse gemeente: elke week protesten voor de ingang

Week aan week moeten gemeenteleden van Beit Hallel in Ashdod zich door een groep van demonstranten begeven naar de ingang. "Kinderen zijn bang om naar binnen te gaan", zegt voorganger Jacob Liebenberg. De ultra-orthodoxe afkeer van de Messiaanse gemeente in Ashdod zit diep. Al zijn de demonstraties door de coronacrisis tijdelijk gestopt, de verwachting is dat ze na de crisis gewoon weer beginnen.

Het CGI ondersteunt Joods Messiaanse gemeenten in Israël met gebed en financiën en maakt christelijke gemeenten in Nederland bekend met haar Joodse wortels.

CGI sprak met Jacob Liebenberg begin maart toen hij voor een kort verblijf in Nederland was. Hij is blij met de support van kerken wereldwijd. Vanuit de gemeente Beit Hallel heeft hij de missie om de banden met christenen in de wereld te versterken. De gemeente heeft het hard nodig nu die al maandenlang zwaar onder druk staat.

De demonstranten verzamelen vrijdagmiddag voor de ingang, maken luide muziek en dansen erbij. Normaal een vrolijk tafereel dat je gewend bent van synagoges of van bij de Kotel, maar op deze tijd en locatie krijgt het een naar en duister tintje. Vooral ook omdat er vervloekingen worden uitgesproken over de Messiasbelijdende gelovigen.

De ultra-orthodoxe demonstranten zien de gelovigen als gevaar. Jacob: "Ze zeggen dat we joodse zielen stelen. Maar het is een geestelijke strijd, een satanische poging om de volgelingen van Jezus te stoppen." Senior pastor Israel Pochter van de gemeente toont op social media filmpjes waarin hij beschrijft wat er gebeurt. Op de achtergrond zie je hoe sommige gemeenteleden in liefde het gesprek aan gaan met de demonstranten, maar het haalt weinig uit.

"Wij als gelovigen dienen het land en gaan naar het leger. De ultra-orthodoxen doen dat niet. Toch hebben ze veel macht."

Om de zoveel tijd laaien de protesten weer op. Liebenberg: "We hebben het eerder meegemaakt dat de leiders van de gemeente op billboards werden getoond met hun adres. We hebben het meegemaakt dat orthodoxen in de auto gelovigen achtervolgen. Dat is heel bedreigend."

Een reden voor de heftige tegenstand ligt ook in de bloedige eeuwenlange jodenvervolging door de Kerk. Die heeft diepe sporen achtergelaten die je niet zomaar uitwist. "Gelukkig ontdekken steeds meer Israëli’s de waarheid: dat Jezus zelf een jood was! Ze ontdekken langzaam dat veel christenen tegenwoordig een grote liefde hebben voor Israël. Christenen kunnen joden daarmee tot jaloezie wekken."

Toch slaat deze boodschap bij veel ultra-orthodoxen niet aan. Jacob: "Je ziet bij hen dat ze zijn verhard en niet bereid de waarheid te zien. Maar dat is slechts tijdelijk, zoals Paulus schrijft in Romeinen 11." In dit hoofdstuk beschrijft Paulus de gedeeltelijke / tijdelijke verharding die over Israël is gekomen.

Democratie en wet
Israël kent een wet die het verbiedt andermans religieuze samenkomst te verstoren, ongeacht welke religie. Liebenberg: "Helaas wordt deze wet nooit toegepast. Als wij de politie erbij halen, vraagt een agent of er iemand gewond is geraakt. Dat is niet het geval en dan doet de politie dus niets. Wij vinden het vreemd. Wij als gelovigen dienen het land en gaan naar het leger. De ultra-orthodoxen doen dat niet. Toch hebben ze veel macht. Israël is een democratie, maar wij hebben een advocaat nodig om staande te blijven."

"Joden die in Jezus geloven, zullen altijd de joodse geur houden. Maar het is niet het ultieme doel. Wij vieren de feesten nog steeds om Jezus te proclameren."

Die advocaat is ook echt nodig, bijvoorbeeld om de verhuizing naar een ander gebouw rond te krijgen. Vier jaar geleden heeft gemeente Beit Hallel het nieuwe gebouw al gekocht, maar door tegenstand van orthodoxen in de stad, komt de verhuizing nog steeds niet van de grond. De stad weigert namelijk een vergunning af te geven voor het houden van samenkomsten. Er mag vooralsnog alleen humanitaire hulp worden verleend vanuit het gebouw. "De orthodoxen voeren aan dat wij de humanitaire hulp verlenen om mensen te misleiden en hun ziel af te nemen", zegt Liebenberg.

Feesten om Jezus te proclameren
Toch proberen we ons ook te verplaatsen in het sentiment van de ultra-orthodoxen. De vraag kan gesteld worden of er nog wel een jodendom was als alle joden inmiddels in hun Messias Jezus waren gaan geloven. Hoe kijkt Liebenberg daar tegenaan? "Ik geloof dat de joodse tradities nog steeds doorwerken in de Messiaanse gelovigen. Joden die in Jezus geloven, zullen altijd de joodse geur houden. Maar het is niet het ultieme doel. Wij vieren de feesten nog steeds om Jezus te proclameren."

Na de coronacrisis zal de tegenstand op enig moment waarschijnlijk weer opbloeien. Het is de laatste jaren in golfbewegingen gegaan. "Er waren momenten dat ultra-orthodoxen ons met auto’s achtervolgden en dat de foto’s en adressen van onze leiders op bilboards werden verspreid. Dat was heftig."

Gelukkig ziet Liebenberg ook zegen. "Er gebeuren ook mooie dingen. Soms smelt het hart van een jood als een christen vertelt over zijn liefde voor Israël en van de boodschap dat het Evangelie eerst voor de jood is. Je ziet dat Israël langzaam klaar wordt gemaakt om de Messias te ontmoeten. Zoals de Heer ook zei in Matteus 23: Je zult mij niet zien totdat je zult zeggen: Gezegend Hij die komt in de naam van de Heer."

Lees hier meer over het werk van Comité Gemeentehulp Israël

Krijg volledige toegang tot CIP.nl. Bekijk onze abonnementen.