Ds. Arie van der Veer
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

28 april 2020 door Arie van der Veer

Wat de doorboorde handen van Jezus tot ons te zeggen hebben

Jezus’ handen zijn biddende handen. Biddende handen die doorboord zijn.
Na de opstanding mochten de discipelen de littekens zien. Diepe littekens. Littekens die Hij ook na zijn dood en opstanding bewust heeft willen behouden.

Kijk naar mijn handen en voeten, ik ben het zelf! Raak me aan en kijk goed, want een geest heeft geen vlees en beenderen zoals jullie zien dat Ik heb.’ Daarna toonde Hij hun zijn handen en zijn voeten - Lucas 24 : 39-40.

Hoe zullen Jezus’ handen er hebben uitgezien?
Had Hij grote handen? Dikke of slanke vingers? Werkhanden? Of heel zachte handen?
Niemand zal het weten. Eén ding is zeker: het waren echte mensenhanden.

In het laatste bijbelboek verschijnt in een visoen Jezus in de hemel als een lam met een snee, een litteken in zijn hals: een eeuwige herinnering aan wat op aarde is gebeurd.

Toch zijn Jezus’ handen uit duizenden te herkennen. Omdat het doorboorde handen zijn. De littekens van zijn doorboorde handen zijn gebleven. Ook toen Hij na zijn opstanding een nieuw lichaam had.

Wie gelooft krijgt na dit leven een nieuw lichaam. Misvormde handen zullen nieuw worden. Verlamde handen gespierd. Tranen en verdriet om wat er allemaal in dit leven aan de hand was, zijn dan voorbij.

Jezus heeft na Zijn opstanding de tekenen van zijn kruisiging, littekens in handen en voeten, behouden. God gaf hem een nieuw lichaam met déze kenmerken. Je leest dat in de berichten over zijn verschijningen. In het laatste bijbelboek verschijnt in een visoen Jezus in de hemel als een lam met een snee, een litteken in zijn hals: een eeuwige herinnering aan wat op aarde is gebeurd.
In dit hemelse visioen wordt het Lam om zijn wonden geroemd. De heiligen voor Gods troon zingen er van. Ze prijzen Jezus dat Hij voor hen heeft geleden: ’Want U bent geslacht en met uw bloed hebt U voor God mensen gekocht uit alle landen en volken.’

Hoe zullen de discipelen zich gevoeld hebben, toen Jezus na Zijn opstanding de littekens liet zien? Zij zullen zij zich diep hebben geschaamd. Zij hadden immers geen hand uitgestoken. Bij de kruisiging was bijna geen discipel meer te bekennen. Maar weinigen van de discipelen hadden echt gezien, dat de soldaten Hem de nagels door handen en voeten sloegen.

De doorboorde handen van Jezus zijn voor ons allemaal een blijvende herinnering aan het lijden van Jezus, dat Hij voor ons onderging. Het zijn de herinneringen aan Zijn dood, die Hij, als was Hij een misdadiger, onderging. Hij onderging dat verschrikkelijke oordeel en die verschrikkelijke pijn uit liefde voor de mensen. Paulus schrijft: ‘Hij heeft mij liefgehad en zich voor mij prijsgegeven.’

Maar weinigen van de discipelen hadden echt gezien, dat de soldaten Hem de nagels door handen en voeten sloegen.

Wonderlijk is altijd dat stuk uit de profeet Jesaja. Deze profeet schrijft ook over de handen van God. Als reactie op de klacht van de Israëlieten zegt God, dat Hij hen nooit zal kunnen vergeten: Hij heeft hen in zijn beide handpalmen gegraveerd. Hun namen staan in zijn handen: namen van zondige mensen. Namen, die Hij toch nooit vergeet.

Als we naar de doorboorde handen van Jezus kijken, weten we waarom God zijn volk nooit vergeet. Omdat hun zonden zijn vergeven. Daarom werden Jezus’ handen doorboord.

Onze handen
Waren de meeste discipelen bij de kruisiging van Jezus afwezig, later ontliepen zij het lijden niet. Jakobus is onthoofd. Paulus schrijft in een brief over de littekens van Christus, die hij in zijn lichaam droeg. De geschiedenis vertelt, dat ook Petrus later is gekruisigd. De identiteit van Jezus werd ook de identiteit van Zijn volgelingen. Paulus gaat zover, dat hij er naar verlangt: ‘Ik wil delen in zijn lijden en aan Hem gelijk worden in zijn dood', schrijft hij.

Lijden hoort bij het christen zijn.
Aan wie Hem wil volgen, zal het lijden niet voorbijgaan. Dat is niet alleen lijden dat je overkomt, maar ook lijden waar je voor kiest. Jezus heeft gezegd: ‘wie achter Mij wil komen, die neme dagelijks zijn kruis op een volge Mij.’
Je kunt het lijden uit de weg gaan. Je kunt je kruis laten liggen. Jezus deed dat niet. Bewust heeft Hij het kruis op Zich genomen.

Lijden om Christus’ wil kent vele vormen. In een land waar de christenen vervolgd worden ziet dat er heel anders uit dan bijvoorbeeld in ons land. Littekens zitten niet alleen aan de buitenkant, ook van binnen.

Lijden doet pijn. Littekens blijven gevoelig. Maar Jezus heeft gezegd: ’In de wereld lijdt gij verdrukking, maar heb goede moed: Ik heb de wereld overwonnen.’ Zo worden de littekens van Jezus ook voor Gods kinderen overwinningstekens.

Deze overdenking verscheen eerder op de Facebookpagina van ds. Arie van der Veer.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Krijg volledige toegang tot CIP.nl. Start je gratis maand.