Jurrien ten Brinke
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Dagelijks leven

24 april 2020 door Jurrien ten Brinke

Jurrien ten Brinke bezocht één van de grootste sloppenwijken van Kenia

Met mijn 25 lentes jong bezocht ik voor ‘t eerst Mathare, een van de zeven grote sloppenwijken van Nairobi, Kenia. In de misère van een grootse, vieze stink vallei (Mathare betekent ‘met geweld iets van een ander roven’) zag ik de schoonheid van een kleine, maar krachtige kerk.

Ik ontmoette een jonge tiener, Francis, die vol enthousiasme en gepassioneerd als aanbiddingsleider voor in de kerk de gemeente mee nam in het aanbidden van God. Een plek vol liefde, licht en leven, een baken van hoop, midden in de ellende en grootse duisternis, die elke sloppenwijk zo kenmerkt. Waar dagelijks tientallen kinderen, tieners of hun ouders overlijden, door honger, het lijmsnuiven, ziekte of verveling... doodgegaan, voordat ze überhaupt konden leven...

We werden vrienden, Francis en ik. Wanneer ik in Kenia ben, zoeken we elkaar op, en hij is inmiddels twee keer in Nederland geweest. Samen met z’n gitaar stond hij voor Nederlanders te zingen en getuigde van de hoop die in hem is; Jezus, Zijn Redder en beste vriend.

Samen met z’n gitaar stond hij voor Nederlanders te zingen en getuigde van de hoop die in hem is; Jezus, Zijn Redder en beste vriend.

Met een beetje morele steun startte Francis de afgelopen jaren een eigen onderneming. Hij verkoopt voor 3 dagen in de week leren tassen aan Kenianen via social media en een webshop. De andere dagen is hij in de sloppenwijk, deelt voedsel uit, organiseert wekelijkse meet-ups met tieners en elke eerste zondag van de maand een praisedienst in het epicentrum van Mathare!

Zaterdagochtend om 6.30 belde hij mij in lichte paniek: door de lockdown in Nairobi zaten 4 medewerkers thuis en is de productie van zijn leren tassen helemaal stilgevallen. Toch voelt hij zich verantwoordelijk voor de 20 gezinnen die door zijn 4 medewerkers dagelijks worden gevoed. ‘Jurrien, wat moet ik doen. Ik kan de komende maanden zelf nog wel rondkomen, maar ik heb geen buffer om mijn personeel, laat staan die families te ondersteunen. Nu mijn business stopt, worden direct 20 gezinnen getroffen en leiden honger!’

Een klein verhaal, waarvan er inmiddels door deze gekke coronatijden inmiddels duizenden van zijn. Voor Francis is het groots, een reus, een olifant, een niet te beklimmen berg...

Bij Compassion zijn we dit jaar een webshop gestart; daar komen nu ook een aantal tassen van Francis in te staan. Ik wil je vandaag vrijmoedig wat vragen. Help Francis om zijn berg te beklimmen, de reus te verslaan, de olifant in beweging te krijgen!

Bovenstaan artikel verscheen eerder op de Facebookpagina van Jurrien ten Brinke.

Klik hier om het werk van Compassion in Kenia te steunen

Reacties

O
Top doen mensen en ik ken compassion als een heel goede organisatie al jaren via onze 2 sponsor kinderen.

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Krijg volledige toegang tot CIP.nl. Start je gratis maand.