Hartje
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

Dagelijks leven

21 april 2020 door Tot Heil des Volks

Laten we zijn

Ik ben geen thuis-blijf-mens, ik hou ervan om op pad te zijn. Mensen ontmoeten, projecten bezoeken, interviews doen, ik vind het heerlijk. Maar sinds de corona crisis kan dit niet meer, ineens zit ik thuis en dat vind ik lastig. Alles doen via de computer of telefoon en alles op afstand, best een uitdaging. Tegelijkertijd ben ik ook ongerust. Wat gaat er gebeuren en wat staat ons te wachten? Stel dat ik ziek word? Of mijn moeder ziek wordt of anderen dierbaren. De toekomst is ineens onzeker en vol van vragen. Eigenlijk hebben we geen idee wat er volgende week gaat gebeuren.

Om mij heen poppen er allerlei dingen op; veel mensen worden ineens strijdbaar. We komen er samen door heen schreeuwen hun posts op Facebook. Als we er voor elkaar zijn, genoeg hopen, genoeg vertrouwen of genoeg bidden komt het goed. God is sterker dan corona knalt er regelmatig van mijn beeldscherm af en er zijn zelfs mensen die beweren dat het einde van de wereld nabij is. Omdat er corona heerst, er een pandemie is en vooral, ik noem het toch maar even, omdat dit virus ons raakt. We hebben ineens zelf te maken met een situatie die we niet kunnen controleren. Ik verbaas me over veel van deze uitspraken. Niet dat ik niet geloof dat God groter is dan welk virus dan ook maar tegelijkertijd is dat geen enkele garantie dat wij gezond blijven.

Ik geloof in de kracht van gebed en de rust die God kan geven maar ik weet ook dat er heel veel ellende en ziekte in de wereld is en dat Jezus zelf een ‘man van smarten’ werd genoemd. Godsvertrouwen is helaas geen enkele garantie voor een lang, gezond en gelukkig leven en ik vind het nogal arrogant om te beweren dat het einde nabij is. Een rare redenatie; de helft van de wereld crepeert al jaren en nu het ons treft gaat God ineens wel ingrijpen? Ik geloof er eerlijk gezegd niet veel van.

Maar wat dan wel? Is Hij er dan nog wel? Jazeker, ik ontmoet Hem juist in de kleine dingen zoals de dagelijkse, dappere keuze die mijn collega van de daklozenopvang maakt om te blijven koken voor de daklozen. De ex-prostituee die mij belt om te vragen of ik in orde ben en me voorziet van gezondheidsadvies. In de kindercoaches die creatieve oplossingen bedenken om ‘hun’ kinderen te blijven helpen. In die mooie, ontroerende gebaren van liefde zie ik Hem terug en word ik bemoedigd omdat Hij er is. Hij is, Immanuel, God met ons. Hij is en dat is genoeg. Laten ook wij er zijn voor de ander, voor mensen die dat hard nodig hebben. Gewoon er zijn zonder schreeuwende posts, zonder allerlei beweringen of antwoorden. Laten we zijn, zoals Hij is. Dan kan er weinig mis gaan.

Vind informatie over het Tot Heil des Volks Noodfonds

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Krijg volledige toegang tot CIP.nl. Start je gratis maand.