Gezin Syrië
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

IN SAMENWERKING MET ZOA

 

Deze moeder moest halsoverkop vluchten: "Ik wilde mijn tweeling achterlaten"

Het tentdoek wappert in de snijdende koude wind die door vluchtelingenkamp Bardarash raast. Boven het gewapper klinkt het hartstochtelijke huilen van een baby uit. In de tent zit een gezin beschut tegen de wind, maar de kou laat zich niet door het tentdoek tegenhouden. Hier in Noord-Irak daalt de temperatuur ‘s nachts tot onder het vriespunt, overdag is het een paar graden erboven.

We zijn er voor onze naasten in nood die lijden in deze gebroken wereld. We zijn er voor mensen die alles kwijt zijn geraakt door een oorlog of een ramp. Samen met jou kunnen we in noodsituaties snel te hulp schieten. En hen ook daarna trouw blijven, door te helpen bij het opbouwen van een nieuw bestaan. Net zo lang totdat ze zichzelf weer kunnen redden.

Omstandigheden die we in Nederland normaal vinden in de winter – zo lang je binnen kan zitten met de kachel aan, of buiten met een goede winterjas en sjaal. Maar kamperen in een tent in de winter? Nee, daar moet niemand aan denken.

“We moesten halsoverkop vluchten”, vertelt de moeder. Toen eind oktober het Turkse leger noordoost Syrië binnenviel sloegen Koerden en Assyrische christenen massaal op de vlucht naar Irak. “We konden niks meenemen. Het enige wat ik heb zijn de kleren die ik nu aan heb”, zegt moeder terwijl ze verduidelijkend aan haar blauwe jurk trekt. “We hadden net een tweeling gekregen. Ze waren pas twee maanden oud. Onderweg had ik onze twee baby’s ieder op een arm, mijn man droeg in zijn ene hand een koffer en in de andere een thermoskan met warm water voor de babymelk.”

Het is een lange barre tocht voor het gezinnetje door de Koerdische bergen, helemaal omdat zij en haar man slecht ter been zijn. “Het was onbeschrijfelijk zwaar. Op een gegeven moment kon ik niet meer. Ik dacht toen zelfs: ik laat de kinderen hier achter, want ik kan ze niet meer dragen.”

New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Moeder schudt het wiegje heen en weer waarin de helft van de tweeling maar nauwelijks de slaap kan vatten. “Gelukkig is het nu warm in de tent”, zegt ze terwijl ze naar het kerosinekacheltje knikt. “Voordat we deze brander en brandstof van ZOA kregen waren we koud tot op het bot. Nu kan ik zelfs water koken om warme babymelk te maken. Ook heb ik nieuwe vriendinnen gekregen in het kamp. Daardoor heb ik weer een beetje hoop in het leven, al vrees ik dat we nooit meer terug naar huis kunnen.”

Duizenden vluchtelingen en ontheemden in bijvoorbeeld Afghanistan en het Midden-Oosten zoeken beschutting in verwoeste huizen en tochtige tenten. Met jouw steun bieden we wereldwijd hulp. Help je mee te zorgen voor een warm thuis?

Klik hier om dit werk te ondersteunen

Krijg volledige toegang tot CIP.nl. Nú de eerste maand gratis.