Bidden
Dit artikel is nu opgeslagen in je dashboard.
Bewaar artikelen in je dashboard.

God

11 maart 2020 door Peter Siebe

Een landelijke Biddag: hoe zinvol is dat?

Vandaag is het Biddag. Kerkdeuren gaan open, vooral in de bijbelgordel van Drenthe tot in Zeeland. Er wordt gebeden voor boeren en burgers: voor een goede oogst en zegen op het werk. In stadskerken wordt dit vaak ‘meegenomen’ in de dienst van komende zondag. Maar hoe zinvol is dat, bidden voor een goede oogst? We moeten toch zelf de handen uit de mouwen steken? Een kijkje in de spiegel van de Bijbel.

Het NBG brengt de Bijbel dichtbij in binnen- en buitenland.

Het zijn bijzondere tijden.
We zagen een Malieveld vol boze boeren en bouwers.
Er heerst een stikstof- en een PFAS-crisis.
De soortenrijkdom wordt bedreigd en de aarde heeft koorts.
Australië stond in brand en de winter was één lange herfst. Er is – misschien wel voor de eerste keer in vele eeuwen – amper een vlok sneeuw gevallen.
Langzaam maar zeker zagen we de (ecologische) tak door waar we zelf op zitten.
En dan is er nog het corona-virus. Dat bepaalt ons nog directer bij onze eigen menselijke kwetsbaarheid.

Grip of gebed?
Wij mensen willen graag grip op de dingen hebben. Lang leek het erop dat we die weerbarstige wereld én onszelf onder controle kregen. Dankzij een paar eeuwen wetenschap en techniek hebben we kunstmest en vaccins. De opbrengst van de akkers is verveelvoudigd en ziekten werden bedwongen en zelfs uitgeroeid. De sociale voorzieningen van na de oorlog gaven ons financiële zekerheid van de wieg tot het graf.
Totdat… regeringen moesten bezuinigen op sociale voorzieningen, de klimaatcrisis niet meer kon worden ontkend, en mensen steeds vaker en steeds jonger burn-out raakten. Bomen groeien nu eenmaal niet tot in de hemel en mensen zijn complexe wezens.
We zijn niet onkwetsbaar en het leven is niet maakbaar. Persoonlijk niet, en voor de samenleving geldt hetzelfde.

Daarom is het goed om vandaag de weg naar binnen en naar Boven te gaan. De Bijbel gaat ons daarin voor. In de psalmen leggen mensen hun kwetsbaarheid en nood aan God voor (Psalm 42, Psalm 130, Psalm 88). Ook de tollenaar uit de gelijkenis van Jezus doet het (Lucas 18:13). Jezus leerde ons bidden ‘Geef ons vandaag het brood dat wij nodig hebben’ (Matteüs 6:11).
En kijk ook eens in de spiegel die Mozes de Israëlieten voorhield toen ze op het punt stonden het beloofde land in te trekken. Mozes voorzag wat er zou kunnen gebeuren als het de Israëlieten voor de wind zou gaan:

‘En dan zou u bij uzelf denken: Al die voorspoed hebben we op eigen kracht verworven!?
Nee, u moet beseffen dat het de HEER, uw God, is die u in staat stelt om die welvaart te verwerven.’ (Deuteronomium 8:17-18)

En dan?
Individueel én collectief zijn we kwetsbaar en afhankelijk. Gezondheid kan zomaar omslaan in ziekte, je baan kan wegvallen, de wereldwijde voedselvoorziening kan zomaar in gevaar komen. Daarom is het goed om dit voor God neer te leggen: ‘Vraag God wat u nodig hebt en dank hem in al uw gebeden’ (Filippenzen 4:6).
Bidden doet namelijk altijd wat. Bidden in je eentje maakt je klein (of groot, als je weinig zelfrespect hebt) – zo klein of groot als je werkelijk bent. Bidden met z’n tweeën geeft intimiteit. Samen bidden in de kerk geeft verbondenheid met een groter geheel.

Bidden kan bovendien helpen om te veranderen.
Overweeg eens wat je kunt met de drie kleine maar veelbetekenende christelijke rituelen waar de Zuid-Afrikaanse theoloog Ernst Conradie voor pleit:
- het dankgebed voor de maaltijd: onze afhankelijkheid beseffen (Matteüs 6:11; Marcus 6:41)
- de wekelijkse rustdag: genieten van ‘genoeg’, en niet altijd maar doorwerken (Exodus 20:8-11; Marcus 2:23-28)
- het geven van ‘tienden’: royaal goede doelen steunen en niet al je geld aan jezelf besteden (Deuteronomium 14:22-29; 2 Korintiërs 8)
Drie rituelen, zo uit de Bijbel, die je innerlijke houding kunnen veranderen én effect hebben op wat jij doet, koopt en eet. Drie rituelen die misschien wel de belangrijkste christelijke bijdrage zijn aan het behoud van de biodiversiteit – de soortenrijkdom op aarde die Gods grootheid weerspiegelt – en aan een duurzame wereld.

En natuurlijk moeten ook de handen uit de mouwen. Uit de tijd van Benedictus van Nursia, de zesde-eeuwse stichter van de Benedictijner kloosterorde, dateert de spreuk: bid en werk, ora et labora.
En, zeg ik erbij: doe het een alsof het ander niet helpt. Op vol vermogen!

Dit artikel verscheen eerder op de website van het Nederland Bijbelgenootschap.

Peter Siebe werkt als persvoorlichter bij het Nederlands Bijbelgenootschap en is spreker van de Groene Kerken.

Lees hier meer over het werk van NBG

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals
Krijg volledige toegang tot CIP.nl. Nú de eerste maand gratis.