Kees Janse

God

26 november 2019 door Jeffrey Schipper

Kees Janse werkt als zendingspiloot in Papoea: "Het is hier minder hectisch dan in Nederland"

“Zonder verenigingsleven en vergaderingen is het leven op Papoea een stuk minder hectisch dan in Nederland. Van ver vooruit plannen is hier geen sprake,” zegt Kees Janse. Als piloot en base manager werkt hij sinds 2006 voor MAF (Mission Aviation Fellowship). Als kind van zendelingen groeide hij op in Papoea. De getrouwde vader van vier kinderen voelde zich later geroepen om als zendingswerker terug te gaan.
Hoe is je roeping ontstaan?
“Mijn ouders waren actief als zendingswerkers. Zij hebben onder meer scholen opgezet in het binnenland. Toen ik terug in Nederland was, kwam ik als tiener tot geloof en dacht ik na over de vraag wat God met mijn leven wil. Ik heb ook overwogen om theologie te gaan studeren en als predikant in het buitenland te werken. Maar mijn interesse in vliegtuigen verdween niet en zodoende kwam ik bij MAF uit. Dat mijn stage goed beviel was voor mij de bevestiging dat dit het werk is dat bij mij past.”
“Volgens mij is er niet alleen sprake van een roeping om te gaan, maar ook een roeping om te blijven. Er zijn wel eens momenten waarbij ik denk: wordt het niet eens tijd om terug naar Nederland te gaan? Dan is het de kunst om het plan van God voor ogen te houden.”
Op welke momenten denk je wel eens aan Nederland?
“We komen nu in een fase waarin onze ouders steeds meer zorg nodig hebben. In onze situatie speelt dat minder sterk dan bij andere zendingsechtparen, omdat we gelukkig ook nog broers en zussen hebben. Denkend aan de toekomst kunnen we desondanks niet om deze gedachten heen. Daarnaast denk ik ook aan de toekomst van onze kinderen. Onze oudste (15 jaar, red.) mag hier in Papoea nog één jaar vwo vanuit huis doen. Voor jaar 5 en 6 moet zij toch echt in Nederland zijn. Zij zal daarom gaan verhuizen. Als ouders geloven we dat dit de weg is die we moeten gaan.”

"Zonder verenigingsleven en vergaderingen is het leven op Papoea een stuk minder hectisch dan in Nederland"
Wat is een mooie kant van het zendingsleven op Papoea?
“Het leven is hier een stuk rustiger dan in Nederland. We plannen veel minder vooruit en kijken op de dag zelf wat er op onze weg komt. De mentaliteit 'waar we vandaag niet aan toekomen doen we morgen', leeft hier ook heel sterk. 's Avonds plannen we geen activiteiten. Zonder verenigingsleven en vergaderingen is het leven daardoor een stuk minder hectisch. We hebben daardoor meer tijd met het gezin en de kinderen zijn meer op elkaar aangewezen. Ze doen dus veel sociale vaardigheden op.”
“Overigens zijn mijn avonden in huis niet heel lang. Tijdens vliegdagen ga ik al om 04:30 uur in de morgen de lucht in. De avond daarvoor moet ik dan ook om 20:30 uur naar bed. Overdag sta ik als zendingspiloot open voor Gods leiding. Wanneer ik een oproep krijg om ergens een patiënt op te halen, pas ik het vliegprogramma voor die dag aan. Op die momenten geloof ik dat die persoon door God op mijn weg wordt gebracht. Dit zorgt voor een ontspannen manier van leven.”
"Volgens mij is er niet alleen sprake van een roeping om te gaan, maar ook een roeping om te blijven"
Hoe zie je God aan het werk in Papoea?
"Er worden scholen opgericht en medische klinieken opgezet. Daarin is God aan het werk. Maar bovenal is Hij met Zijn Geest in mensenharten aan het werk. Meestal is dat werk onzichtbaar. Soms is dat ontmoedigend omdat ik dan denk: werkt God eigenlijk wel? Om antwoord te krijgen op die vraag is de verleiding groot om zelf bezig te zijn met evangelieverkondiging. Dan ligt zelfverloochening op de loer. De verkondigers hebben mij als piloot juist hard nodig. Door ons werk kunnen ze effectiever bezig zijn. Drie dagen lopen of 20 minuten vliegen is een wereld van verschil.”
“Verder is er vorig jaar een bijbelvertaling afgerond in de Hupla taal. Als je hoort hoe die leidt tot geestelijke groei, is dat fantastisch. In andere gebieden wordt er nog hard aan een bijbelvertaling gewerkt. Regelmatig krijg ik van een lokale vertaler een A4'tje waarop een gedeelte uit bijvoorbeeld Richteren of Prediker is vertaald. Bladzijde na bladzijde wordt hier met de hand vertaald. Die pagina's moeten honderden kilometers verderop vervolgens worden gecontroleerd.”
Welke (geloofs)les heb je geleerd tijdens in Papoea?
“Dat ik in iedere situatie iets voor mensen kan betekenen. Niet alleen praktisch, maar ook op financieel gebied. Als zendingswerkers zijn we in materieel opzicht boven de rest verheven. Aangezien er zoveel mensen hulp nodig hebben, zou ik al snel kunnen denken: we kunnen niet iedereen helpen, dus laten we terughoudend zijn. In plaats daarvan mag ik iemand die geen schoolgeld kan betalen op weg helpen door een bijdrage te leveren. Ik denk wel eens: misschien moeten we als Lichaam van Christus meer bereid zijn om uit te delen.”
Lees hier meer over het werk van MAF!

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify
Krijg volledige toegang tot CIP.nl. Start je gratis maand!