Christian Kwakernaak

God

11 oktober 2019 door Christian Kwakernaak

Wat heeft Kerk-zijn en Loofhuttenfeest met elkaar te maken?

Ieder najaar wordt in Israël het Loofhuttenfeest (Sukkoth) gevierd, zeven dagen lang. Zij doen dit in opdracht van God, vanaf de 'vijftiende van de (Bijbels) zevende maand' (Lev. 23:39-44). Dit feest is binnen de Kerk grotendeels uit zicht verdwenen. En dat terwijl Bijbelse feesten, en dus ook het Loofhuttenfeest, een vervulling kennen in Gods heilsplan in Christus (Kol. 2:16-17). Zo komt er nog een wereldwijd Loofhuttenfeest aan (Zach. 14). Maar in dit artikel staan we erbij stil dat het Loofhuttenfeest reeds betekenis heeft in de zin dat God temidden van Zijn volk en de Gemeente wil komen wonen met Zijn heerlijkheid – dat is met Zijn merkbare, manifeste tegenwoordigheid. Voor een goed overzicht zal de voortgaande Bijbelse lijn worden gevolgd, en zal tevens de relatie worden belicht met de actuele kerkelijke vernieuwing in ons land.

Het volk Israël 40 jaar door de woestijn
Met het Loofhuttenfeest denkt Israël terug aan hun 40-jarige reis door de woestijn, en dat God hen in hutten of tenten heeft doen wonen (Lev. 23:43). De Engelse benaming Feast of Tabernacles is veelzeggend, in het opzicht dat God ook in een Tabernakel onder zijn volk kwam wonen. Daartoe kreeg Mozes de opdracht om de Tabernakel op te richten, opdat God deze kon vullen met Zijn heerlijkheid (Ex. 40:34). Hier komt ook de Ark van het Verbond in beeld met oog op de verzoening. En het is dan ook profetisch om de weg die de Ark aflegt te volgen, aangezien Gods heilige aanwezigheid op de Ark rustte.

Met het Loofhuttenfeest denkt Israël terug aan hun 40-jarige reis door de woestijn, en dat God hen in hutten of tenten heeft doen wonen.

Tempelinwijding op het Loofhuttenfeest
Nadat koning David de Ark van het Verbond had onderbracht in een nieuwe tent (tabernakel) en lofprijs & aanbidding instelde, was het koning Salomo die de tempel bouwde en de Ark hierheen opbracht. Bij die tempelinwijding, tijdens het Loofhuttenfeest, zien we dat God opnieuw neerdaalt en de tempel vervult met Zijn heerlijkheid (1 Kon. 8:1-11). Als later de tempel wordt verwoest en weer wordt herbouwd, horen we de profeet Haggaï tijdens het Loofhuttenfeest spreken over de komst van een grotere heerlijkheid (Hag. 2:2,10). Zou Haggaï ('geboren op een feestdag') bovendien profeteren over de geboorte van de Messias als de nieuwe 'tempel' van God onder Zijn volk (Joh. 2:19-21)!?

Loofhuttenfeest en verbondsvernieuwing
Wanneer na terugkeer uit ballingschap Jeruzalems tempel en muur werden hersteld, gingen de Israëlieten ook weer het Loofhuttenfeest vieren en in loofhutten wonen, want "zó hadden zij niet gedaan sinds de dagen van Jozua" (Ezra 3:4; Neh. 8:18). Wat we daarbij zien is dat het volk weer bijeenkwam om hun zonden te belijden, te bidden om vergeving, God eer te bewijzen en zich aan Hem toe te wijden. Bij monde van hun leiders stemde het volk in met deze verbondsvernieuwing. We lezen dit in het 9e en 10e hoofdstuk van het boek Nehemia. 'Nehemia' betekent 'de Heere heeft getroost'. Hij was een voorbode van die andere Trooster die zou komen: de Heilige Geest!

De profetische relatie met het Loofhuttenfeest wordt treffend verwoord met betrekking tot Jezus' geboorte: “Het Woord is vlees geworden en het heeft onder ons gewoond (getabernakeld) en wij hebben Zijn heerlijkheid aanschouwd.”

Gods Zoon komt onder Zijn volk wonen; een Nieuw Verbond
Met de komst van Israëls Messias kwam het Koninkrijk van God naderbij. Gods heerlijkheid maakte middels de Heilige Geest woning in Gods Zoon. En de werken die Hij deed bevestigden de komst van het Koninkrijk onder ons. De profetische relatie met het Loofhuttenfeest wordt treffend verwoord met betrekking tot Jezus' geboorte: “Het Woord is vlees geworden en het heeft onder ons gewoond (getabernakeld) en wij hebben Zijn heerlijkheid aanschouwd” (Joh. 1:14). Bovendien is Jezus de nieuwtestamentische vervulling van het wezen van de Ark van het Verbond, daar Hij tot een verzoening voor onze zonden is geworden: een Nieuwe Verbond werd van kracht in Zíjn vergoten bloed. En in Openbaring 4-5 zien we dan ook lofprijs & aanbidding terug rondom de troon van het Lam Gods.

De Geest in de gelovige en in de Gemeente
Na Jezus' hemelvaart kon Gods Geest komen wonen in de gelovige en in de Gemeente. Jezus kondigde Diens komst aan op het Loofhuttenfeest (Joh. 7:39). In Titus 3:5 spreekt Paulus over deze “vernieuwing door de Heilige Geest” waardoor iemand een nieuwe schepping wordt. En waar twee of drie gelovigen in Jezus' Naam bijeen zijn, daar is Hij in hun midden (Matt. 18:20). Dit was immers Jezus' grote verlangen, namelijk om met Zijn heerlijkheid te wonen in een Gemeente die eensgezind is, aldus zijn Hogepriesterlijk gebed (Joh. 17). Jezus woont dan haast letterlijk in de Gemeente – Zijn ‘tweede’ Lichaam op aarde – geroepen om dezelfde werken van het Koninkrijk te doen en nog grotere (Joh. 14:12).

Het nieuwe Jeruzalem en een toekomstig bruiloftsfeest
Abraham, met wie God al een verbond sloot, verwachtte de stad Gods en verkoos om in tenten te wonen (Hebr. 11:8-16). Want eenmaal zal “de tent van God bij de mensen zijn en zal Hij onder hen allen wonen” (Op. 21:2-3). Gelovigen zijn in zekere zin ook vreemdelingen en bijwoners op aarde die het toekomstige zoeken, daar zij hier geen blijvende stad hebben (Hebr. 11:13; 13:14). Vanuit verwachting van die hemelse Stad zullen zij als inwoners van dit Nieuwe Jeruzalem zich gereed maken (Op. 19:6-10; 21:9-10). De Bruid zal verlangen naar een vernieuwde toewijding aan de Bruidegom. Maar zou dat hier op aarde ook al kunnen, gelijk als in de hemel?

Het bouwen volgens Gods orde is nodig, wil Gods heerlijkheid manifest worden.

Een plaats voor Hem bereiden
Mozes ontving voor de bouw van de Tabernakel nauwkeurige instructies. Want waar de Ark van het Verbond is, daar is Gods heilige aanwezigheid. Dit ondervond ook koning David toen hij de Ark verplaatste zonder Gods instructies te raadplegen (1 Kron. 15:1-15). Het bouwen volgens Gods orde is nodig, wil Gods heerlijkheid manifest worden. Met betrekking tot Gemeente-zijn zien we dat onder andere eensgezindheid Gods gunst aantrekt (Joh. 17). Het is alsof de tegenstander hier weet van heeft, want verdeeldheid binnen de Kerk heeft bepaald niet meegewerkt ten goede (Mark. 3:23-25). Maar er is verandering gaande! Want verbondsvernieuwing binnen de Kerk heeft ons een stap dichterbij Gods doel met Zijn Gemeente gebracht (Nationale Synode, Dordrecht, 29 mei 2019).

De Kerk op weg naar het Loofhuttenfeest…
Bij het volk Israël zagen we dat zij na terugkeer uit ballingschap ook weer het Loofhuttenfeest gingen vieren en loofhutten-aan-huis maakten (Neh. 8:18). Dit gebeurde in de Bijbelse zevende maand; dat is de maand van 'Gods volheid'. In de Kerk van Nederland is in onze dagen iets dergelijks gaande: Wanneer de Kerk uit de ballingschap van een verdeeld christendom zal terugkeren, gaat zij ook weer thuiskomen in de huizen. Veel wijst op deze kerkelijke vernieuwing die zich aan het bewegen is richting huisgemeenten – de nieuwtestamentische loofhutten-aan-huis (o.a. Rom. 16:5; 1 Kor. 14:25-26, 16:19; Kol. 4:15). Zo stimuleren kerkgenootschappen die zich hebben verenigd in de Nationale Synode het over kerkmuren heen bij elkaar komen in 'huizen-van-vrede', en hebben daartoe een platform voor interkerkelijke geloofsgesprekken opgericht (www.geloofingesprek.nl). Maar ook op andere wijzen wordt ruimte geboden voor het pionieren van huisgemeenten (inspirerend kan zijn het boek “Huizen die de wereld veranderen” van W. Simson).

Feest & herbouw
Deze landelijke ontwikkeling sluit aan bij een tijd waarin de grondvorm of -structuur van de Kerk aan het veranderen is. Deze gedaantewisseling wijst op een terugkeer van wat ik noem 'kerksysteem' (met oorsprong in Rome) naar 'Bedehuis' met oorsprong of fundament op Gods heilige Berg (Jes. 2:2-3; 56:3-8; Mark. 11:17; Rom. 11:11-24). God gaf hierbij in 2005 de woorden feest en herbouw mee; thema's die ook terugkomen in de boodschap van Haggaï over het herstel van Gods heerlijkheid. In de tussenliggende periode zijn twee landelijke bewegingen opgekomen die bouwen aan plaatselijke huizen-van-gebed respectievelijk aan de genoemde huisgemeenten – de gebedshuizen-aan-huis volgens Mattheüs 18:19-20. En gelijkend aan de opstelling van Israël in de woestijn (Num. 2:1-2) zal dit op plaatselijk niveau de gedaante krijgen van een netwerk van huisgemeenten (met werfkracht naar buiten toe) rondom een centrale ‘tent-buiten-de-legerplaats’ die dienst doet als apostolische thuisbasis. Bovendien is herbouw nodig voor het formeren van nieuwe wijnzakken om de nieuwe wijn van de Geest-der-heerlijkheid te bevatten en om een oogst aan bekeerlingen op te vangen (1 Petr. 4:7-19). Ja, de weg naar dit vernieuwde Loofhuttenfeest zal volgens het patroon van de drie najaarsfeesten (de zevende maand) verlopen van een Oproep tot Verootmoediging (Dag van Bazuingeschal) naar Loutering & Verzoening (Grote Verzoendag) naar Vervulling (Loofhuttenfeest)…

Neem een kijkje op de website van Christian Kwakernaak

Reacties

A
Jezus zei Nog vier maanden, dan de oogst? Zie, slaat de ogen op en zie de velden, zij zijn wit om te oogsten. Dit is een typebeeld van de 40-jarige overgangsperiode van het Mozaïsche verbond naar het Messiaanse verbond die 70 NC met de verwoesting van Jeruzalem en de tempel definitief zijn beslag kreeg. En net als Israël in de tijd van Jozua het fysieke beloofde land binnenging, ging het Israël Gods 70 NC definitief het geestelijke beloofde land binnen. Er zit geen 2000 jr tussen de voorjaars- en najaarsfeesten noch tussen eerstelingen en oogst
REAGEER

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify
Krijg volledige toegang tot CIP.nl. Start je gratis maand!