Evangeliseren in Azerbeidzjan

God

04 oktober 2019 door Geert-Jan Noorman, Stichting Friedensstimme

Evangeliseren in Azerbeidzjan: "Een moslim beschuldigt mij ervan dat ik een verrader ben"

De Kaukasus is het meest onrustige deel van het werkgebied van Stichting Friedensstimme. In de Russische deelgebieden Dagestan en Tsjetsjenië is altijd sprake van grote spanning. Tussen Rusland en Georgië is een conflict over het gebied Ossetië. En periodiek laait ook de oorlog tussen Azerbeidzjan en Armenië weer op. Al ruim een eeuw ruziën zij over het gebied Nagorno Karabach. Maar in elk land en in elk deelgebied wordt geëvangeliseerd, en niet zonder vrucht. Zo werken er in Azerbeidzjan vier broeders in het evangelisatiewerk. Met uw hulp mag Friedensstimme hen ondersteunen. Een van hen, broeder Akiv Babajev, hopen we als spreker te mogen verwelkomen op de Ontmoetingsdag van 5 oktober.

Akiv Babajev woont en werkt in het noorden van het land, op de grens met Rusland. Niet ver van hem vandaan woont en werkt broeder Ilgar Mamedov. Meer centraal in het land, in en nabij de hoofdstad Bakoe, werken de broeders Salib Ibragimov en Raoef Goerbanov. Allemaal getrouwde mannen met grote gezinnen, geboren en getogen in het Islamitische Azerbeidzjan. Broeder Ilgar schrijft: “Met Gods hulp werken wij in de stad Koesary. Ik ben verantwoordelijk voor de gemeente en voor het evangelisatiewerk in onze stad. Deze dienst is niet gemakkelijk want de bewoners van ons land zijn voor het grootste deel moslim.”

Stichting Friedensstimme stelt honderd evangelisten in staat om zich volledig aan evangelieverkondiging te wijden en voorziet hen van lectuur en middelen voor vervoer.
Ik ontvang graag de nieuwsbrief van Stichting Friedensstimme
"Ik heb een bekende die ik af en toe bezoek. Eigenlijk vindt hij dat ik niet openlijk over mijn God en over Christus zou mogen spreken."

Broeder Salib is nog specifieker in het beschrijven van de strijd waarmee hij te maken heeft in het werk: “Ik heb een bekende die ik af en toe bezoek. Hij is aanhanger van de islam en zeer politiek geïnteresseerd. Daar spreekt hij graag over. Hij is zeer fanatiek. Eigenlijk vindt hij dat ik niet openlijk over mijn God en over Christus zou mogen spreken. Voor hem is de islam het allerhoogste, daar gaat niets boven. Hij, en andere mensen zoals hij, zitten vol wraak, boosheid en woede. Hij beschuldigt mij ervan dat ik een verrader ben van het geloof van mijn vaderen, hij zegt dat Allah mij daarvoor zal bestraffen. Toch blijf ik hem opzoeken. Moge de Heere zijn hart openen voor de waarheid.”

Niettemin groeit de kerk in Azerbeidzjan. Er is geen sprake van een opwekking. Mensen komen niet in groten getale naar de gemeenten om hun zonden te belijden. Maar er wordt geploegd, gezaaid en soms geoogst. Raoef Goerbanov zegt het zo: “In ons land zijn ongeveer vierhonderd mensen bij de gemeenten aangesloten. Een kwart van hen zijn bekeerlingen vanuit de islam, vrucht van ons eigen evangelisatiewerk. Zijn dat er veel of weinig? Dat vinden wij niet belangrijk. Het zijn honderd zielen die door de Heere uit de dood werden getrokken naar het Leven met Christus. Daar zijn wij dankbaar voor en verwonderd over.”

"Naast mijn huis ligt een spoor waarlangs een herder vaak zijn schapen weidt. U begrijpt dat ik een mooi aanknopingspunt had om verder met deze man te spreken. Over David, die in de psalmen zegt dat de Heere zijn Herder is."

De Azeri’s zijn eenvoudige mensen die in klare taal aangesproken moeten worden. Zoals broeder Salib dat doet: “Naast mijn huis ligt een spoor waarlangs een herder vaak zijn schapen weidt. Ik kreeg het op mijn hart om hem te benaderen. ‘Zeg eens, kennen uw schapen ook uw stem?’ Hij antwoordde: ‘Ja, ze kennen uitsluitend mijn stem. Een andere stem kennen zij niet. U kunt tegen ze praten, maar naar u zullen ze niet luisteren. Echter, als ìk ze roep om mij te volgen, dan volgen ze mij.’ U begrijpt dat ik een mooi aanknopingspunt had om verder met deze man te spreken. Over David, die in de psalmen zegt dat de Heere zijn Herder is, Die hem doet nederliggen in grazige weiden, en leidt naar zeer stille wateren. En van daar natuurlijk over die Goede Herder, die Zijn leven gaf voor de schapen.”

Salib geeft aan dat er mensen zijn die heimelijk, in het verborgen, in Christus geloven, maar dat ze bang zijn om hun geloof openlijk te belijden. “Ik zeg hen dat zij niet naar aardse roem moeten streven, maar de Heere moeten zoeken. Bid alstublieft voor de arme moslims. Het doet mij zo’n pijn dat zij zo ver van de Heere Jezus zijn. Ik zeg hen, dat al het aardse voorbij gaat; dat het erom gaat geschreven te staan in het Boek des Levens van het Lam. Beste vrienden, bid alstublieft voor deze mensen.”

Zo evangeliseert ook broeder Akiv Babajev (rechts op de foto) in zijn eigen omgeving en in de dorpen in de bergen. Toen hij tot bekering kwam, kreeg hij ook te maken met zware strijd en vervolging uit zijn eigen omgeving. Met zijn gezin werd hij op straat gezet door zijn familie. “Laat jouw God maar voor je zorgen,“ kreeg hij te horen. Akiv is een eenvoudige broeder die vele wonderen en uitreddingen mocht meemaken. Wij bidden dat de Heere de weg voor hem zal openen naar Barneveld, op 5 oktober.

Stichting Friedensstimme staat dit jaar al 40 jaar voor ondersteuning van christenen in de voormalige Sovjet-Unie bij hun evangelisatie- en zendingsactiviteiten. Zij stelt honderd evangelisten in staat om zich volledig aan evangelieverkondiging te wijden en voorziet hen van lectuur en middelen voor vervoer.

Lees hier meer over het werk van Stichting Friedensstimme

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify