voltooid leven

Dagelijks leven

11 september 2019 door Laurens Sok

De dood is geen consumptieartikel

Afgelopen week stond ‘de dood’ in de schijnwerpers. Het klinkt huiveringwekkend. De etalages worden opgepoetst. Alles wordt klaargemaakt om het er mooi uit te laten zien. Een plan wat het leven kan voltooien. Niet het leven, maar de dood faciliteren.

Met dat ik het schrijf, dringt het tot mijn door hoe bizar het eigenlijk is. De dood als een soort consumptieartikel etaleren. Want dat was deze week namelijk wel het geval. Een controversiële initiatiefwet werd gepresenteerd. Onder andere ouderen, die klaar zijn met hun leven, kunnen onder begeleiding sterven. Een politieke en zakelijke benadering van datgene wat er schijnt te leven onder vooral ouderen. Een voltooid leven.

Het is stigmatiserend en kan voor onveilige situaties zorgen. En bovenal, het is een ongepast uitvloeisel van de individualistische prestatiemaatschappij.

In de afgelopen jaren zijn er ontzettend veel onderzoeken gepubliceerd met één conclusie. Een nieuwe regeling op dit gebied gaat problemen opleveren en is geen optie. En daarbij is het goed om te noemen dat dit geluid niet alleen uit christelijke hoek komt. Een argument want nogal eens wordt verkondigd. Andere politieke partijen, betrokkenen, hulpverleners en psychiaters zijn bijna allemaal tegen. Dit plan is een impliciete boodschap aan (oudere) mensen dat ze een last zijn. Het geeft een negatief stereotype van het leven. Het is stigmatiserend en kan voor onveilige situaties zorgen. En bovenal, het is een ongepast uitvloeisel van de individualistische prestatiemaatschappij.

Iemand schreef: ‘Waar een klein land groot in is’. Groot zijn in het aanreiken van ‘de dood’ als oplossing voor alle problemen die er kunnen zijn. Een glijbaan naar de georganiseerde dood. Trots zijn op het feit dat we het eerste land ter wereld zouden kunnen zijn met het voorstel voor een ‘voltooid leven’. Het is dan ook schrijnend om te horen dat anno 2019 meer dan 200 honderd mensen per maand om euthanasie vragen.

De dood is geen consumptieartikel en een oplossing voor de problemen die er kunnen spelen.

Het laat eigenlijk wel zien hoever we zijn afgedwaald. We denken niet meer in kansen om mensen te redden van de dood. We willen het graag gaan faciliteren. Maar dan gaan we voorbij aan een fundamentele notie. Namelijk dat de dood geen alternatief voor het leven is. De dood is geen consumptieartikel en een oplossing voor de problemen die er kunnen spelen. Want problemen kunnen er wel degelijk zijn. Laten we dat ook niet onderschatten. Maar waar de dood gezien wordt als een oplossing gaan we echt een grens over. Om dan nog maar te zwijgen over het feit dat de mens het op dit punt aan keuzevrijheid en zelfbeschikking ontbreekt. Maar anno 2019 mag je daar niet meer mee aankomen.

Haast is geboden. Niet om dit plan erdoorheen te drukken, maar om een ander geluid te laten horen. Een geluid van het leven. En wie dan iets doordenkt kan nog een diepere les daarin herkennen. Een prachtige opdracht!

Laurens Sok is (online) communicatiemedewerker. Bezoek hier zijn website of volg hem op Twitter.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify