De kluizenaar

God

09 september 2019 door Patrick Goede

Theo van Osch werd kluizenaar in Frankrijk: "Ondanks dat het heel zwaar was, wilde ik niet anders meer"

Broeder Theo was pastoor in het plaatsje Uden maar werd verliefd op een kapel in Frankrijk. "Ik stond tijdens mijn nachtelijke gesprekken met Jezus vanaf een balkon in een vakantiehuis in het donker naar beneden te turen. Er ging een aantrekkingskracht uit van de kapel. En ik hoorde een stem: 'Kom! Herbouw mijn huis'", aldus de herboren kluizenaar tegenover het Nederlands Dagblad

Deze 'verliefdheid' bestempelde van Osch als een "tweede roeping". Eerder al werd hij op 21-jarige leeftijd doordrongen van het feit priester te worden. "Terwijl ik God bijna ter verantwoording riep voor al het leed in de wereld, ging mijn hart open. 'Ik wil dat je priester wordt', hoorde ik. Een stem die echt van buiten kwam. Ik keek om mij heen en dacht: dat heeft iedereen gehoord toch? Dat was een vergelijkbaar moment", beschrijft Theo de ervaring die hij had tijdens zijn eerste roeping. 

"Ik wist er eerst geen raad mee: ik wilde op die plek van de kapel blijven maar je bent pastoor en deken. Je hebt een parochie en parochianen. Dus ben ik het verlangen gaan onderzoeken. Is het een idee van mezelf? Of de duivel? Een fantasie of een vlucht? Het kan van ales zijn. Je moet op zoek gaan naar de bron, onderscheiden waar het vandaan komt", vertelt broeder Theo van Osch.

Dat onderscheidingsvermogen werd hem aangedragen door verschillende mensen: kluizenaar pater Hugo in Warfhuizen, Dom Bernardus, de abt van de trappistenabdij van Koningshoeven en Franse monniken en slotzusters van de de abdij in Lyon. "Hij moest het gewoon gaan uitproberen", volgens Dom Bernardus dus dat deed hij. "Maar dan niet in de zomer als alles aangenaam is maar in de winter. Ik zat te verkleumen in die kapel zonder elektriciteit. Ik stak elke ochtend tusse de 50 en 60 kaarsjes aan. Ondanks dat het heel zwaar was, wilde ik niet anders meer", zegt van Osch.

Na overleg met de bisschop van Den Bosch krijgt Theo uiteindelijk groen licht om richting Frankrijk te gaan. Daar is hij nu kluizenaar in het dorpje Montbrun-des-Corbières. "Ik voelde mij erg thuis in de parochie en had met veel mensen een band opgebouwd. Maar in de eenzaamheid van je gebed sta je in het centrum van de kerk én het dichtst bij de mensen", citeert broeder Theo een andere kluizenaar. Hij lijkt dus de juiste plek gevonden te hebben.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify