Mart Blokland

God

01 juli 2019 door Jeffrey Schipper

"Jezus volgen is iets anders is dan een christelijke cultuur in stand houden"

Bijna iedere Armeniër is aangesloten bij de Armeens-orthodoxe Kerk. “En toch speelt geloof in het leven van menig Armeniër nauwelijks een rol. Wij willen duidelijk maken dat Jezus volgen iets anders is dan een cultuur in stand houden”, zegt Mart Blokland. Namens Bible League bracht hij onlangs een bezoek aan Armenië. CIP.nl blikt terug op zijn bijzondere reis.

Het is ons verlangen dat mensen tot geloof in Jezus Christus komen. Daarom dienen we de lokale kerk, overal ter wereld, met Bijbels, studiemateriaal en training.

Hoe kwam je bij Bible League terecht?
“Tijdens mijn studie Theologie was ik op zoek naar een bijbaan, om mijn christelijke levensovertuiging handen en voeten te geven.” Verhalen die hij hoorde over Bible League had Mart in zijn achterhoofd. “Die verhalen maakten veel indruk op mij. Ik hoorde over mensen die huilend van blijdschap aan het einde van een Bijbelstudiecursus gratis een eigen Bijbel ontvingen. Dan zie je God voor je ogen aan het werk. Dat vind ik indrukwekkend!” Op een gegeven moment stuitte Mart op een vacature van Bible League. De stichting was op zoek naar iemand met een commerciële achtergrond die verstand heeft van online marketing. “En dat in combinatie met evangelieverspreiding! Hier was ik naar op zoek.”

"Onze Armeense collega’s zien haast vanzelf ogen opengaan voor het Woord van God. Het gebeurt regelmatig dat mensen aan de hand van de Bijbelstudiecursus tot geloof komen."

Onlangs bezocht je Armenië. Een overwegend christelijk land. En toch is Bible League daar actief. Waarom?
“De overgrote meerderheid van het land noemt zich christen. Armenië werd als christelijke staat gevestigd. Dat christelijke karakter is voor Armeniërs enorm belangrijk. Het is min of meer vanzelfsprekend dat je als Armeniër lid bent van de Armeens-orthodoxe Kerk. Maar in de praktijk zien relatief weinig Armeniërs een kerk vanbinnen. In het dagelijks leven speelt het christelijk geloof nauwelijks een rol.

Het is lastig om mensen daarmee te confronteren, want je wilt niet een cultuur aanvallen waar mensen zo aan gehecht zijn. En toch willen we als Bible League duidelijk maken dat het christendom veel meer is dan een cultuur in stand houden: het navolgen van Jezus. Met Armeense christenen die dat rijke leven ontdekt hebben, trekken we samen op.”

Hoe gaan jullie te werk?
Mart verwijst naar Project Philip, gebaseerd op het verhaal van Filippus en de kamerheer uit Handelingen 8. In Handelingen 8 vraagt Filippus aan deze Ethiopische man , die de Bijbel leest: ‘’Begrijpt je ook wat je leest?’’. Het antwoord: ‘’Hoe zou ik dat kunnen als niemand mij de weg wijst?’’. Hieruit blijkt wel hoe belangrijk het is dat iemand de Woorden van God uitlegt. Dit is precies wat deelnemers aan Project Philip leren: de Bijbel begrijpen en ook uit kunnen leggen aan anderen.

"De situatie in Armenië doet mij denken aan hoe het er voor de Reformatie in de Rooms-Katholieke Kerk aan toeging."

“In Armenië heb ik gezien dat dergelijke trainingen in positieve zin uit de hand kunnen lopen. Onze Armeense collega’s zien haast vanzelf ogen opengaan voor het Woord van God. Het gebeurt regelmatig dat mensen aan de hand van de Bijbelstudiecursus tot geloof komen. Nadat 20 á 30 mensen project Philip volgen, ontstaat al snel het verlangen om samen een kerk te vormen. Daarin helpen wij ze op weg met deze gemeentestichterstraining.”

Hoe kan het dat mensen die in de kerk opgroeien pas tijdens project Philip voor het eerst beseffen wat het evangelie inhoudt?
“Daar heb ik geen verklaring voor”, maakt Mart duidelijk. “Voor veel kerkgangers is de Bijbel in dit land een gesloten boek. De Bijbel is in hun ogen vooral bedoeld voor kerkelijk leiders en niet voor ‘gewone’ gelovigen. De situatie in Armenië doet mij denken aan hoe het er voor de Reformatie in de Rooms-Katholieke Kerk aan toeging. ‘Alles wat je over de Bijbel moet weten, hoor je van de priester.’”

Je hebt in Armenië verschillende mensen ontmoet. Wat maakte écht indruk op jou?
“Op sommige plaatsen in Armenië is de armoede schrijnend. Mensen leven in hutjes met golfplaten en maken gaten in de grond die een toilet moeten voorstellen. Bij één van die arme gezinnen werden we uitgenodigd om te lunchen. Voor ons stond een tafel vol met allerlei verschillende gerechten. Ik was verrast. Zo arm en toch zo’n uitgebreide lunch, hoe kan dat? ‘We zien jullie als gasten van God’, zei de gastheer. Ik denk dat hij doelde op Hebreeën 13, waar wordt gesteld dat sommigen zonder het te weten onderdak aanbieden aan engelen. ‘Daarom doen we alles wat in ons vermogen ligt om het jullie naar de zin te maken. We vinden het een grote eer dat jullie bij ons komen eten.’ Die woorden raakten mij.”

"Deze mensen hebben zo’n puur geloof dat God eigenlijk geen andere keuze heeft dan hun gebeden te verhoren."

Je hebt ook een zondagse samenkomst bezocht. Hoe ging het eraan toe?
“Christelijke gemeenschappen worden soms zo groot, dat ze hun woonkamer uitgroeien. Omdat men niet veel te besteden heeft, komt men bijvoorbeeld al snel uit bij een oude zolderkamer van iemand. Ik heb op zo’n zolderkamer een kerkdienst bezocht.

In Armenië hebben christenen die een kerk hebben geplant de gewoonte om gasten uit te nodigen om een bemoedigend woord te delen. Omdat we daarvan op de hoogte waren had één van ons een toespraak voorbereid. Maar deze mensen hebben niet genoeg aan één preek. ‘Is er nog iemand die een preek wil delen?’ Een van de collega’s van Bible League Armenië, haalde er een preek bij en dat gold ook voor de lokale predikant. Ze kregen er geen genoeg van. Die dag hebben we dus drie preken achter elkaar gehoord! En dan te bedenken dat we in Nederland soms halverwege één preek al op ons horloge kijken. Deze mensen wilden écht niet naar huis.”

Mart deelt nog een bijzonder verhaal van één van de gemeentestichters die in Armenië, in de buurt van de Turkse grens, actief is. “Hij liep van dorp tot dorp. Op een gegeven moment realiseerde hij zich dat hij werd gevolgd. Een wolf was hem op het spoor en naderde de gemeentestichter steeds meer. Deze man ging in gebed, bad tot God en zag dat de wolf speels op z’n rug ging liggen. De wolf was duidelijk van gedachten veranderd. Het bijzondere is dat de gemeentestichter dit niet eens als verrassend beschouwde, omdat hij niet twijfelt aan de kracht van gebed. Ik word daar jaloers van! Deze mensen hebben zo’n puur geloof dat God eigenlijk geen andere keuze heeft dan hun gebeden te verhoren.”

Lees hier meer over het werk van Bible League

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify