Joseph Haddad

God

26 juni 2019 door Michiel Steenwinkel

Hoe Libanese vluchtelingen een zegen zijn voor Israël: "God bracht de Libanezen naar Israël om Hem te leren kennen"

Hoewel Israël en Libanon officieel vijanden zijn, kent de Libanese kerk in de Israëlische stad Nahariya hemelse vrede. Voorganger Joseph Haddad ziet zijn gemeente dan ook als een voorproefje van wat komen gaat: Messiaanse vrede tussen Israël en Libanon. Zijn gemeente zal daar een rol in spelen, zo gelooft Haddad. Tijd voor een nadere kennismaking met deze sympathieke Israëlische Libanees ‘met een Joods hart.’

Het CGI ondersteunt Joods Messiaanse gemeenten in Israël met gebed en financiën en maakt christelijke gemeenten in Nederland bekend met haar Joodse wortels.

Het verhaal van Haddad begint een paar jaar voor de stichting van de staat Israël. Zijn vader verhuist van Libanon naar het dan nog Britse mandaatgebied en komt te werken bij een Joodse bakker in Haifa. In de Onafhankelijkheidsoorlog van 1948 overtuigt de bakker vader Haddad te blijven en niet te vluchten met veel andere Arabieren. Hier wordt de liefde voor het nieuwe thuisland bij de familie Haddad geboren.

Als tiener is Joseph bepaald geen voorbeeldige zoon. Hij is opstandig, gewelddadig en vloekt veel. Zijn ouders zijn ten einde raad en hopen dat een huwelijk verandering zal brengen in zijn gedrag. Begin jaren ’80 is er nog personenverkeer mogelijk tussen Israël en Libanon. Zo vinden zijn ouders in de Libanese Ibtissam een vrouw voor hun zoon Jopeph. Maar het veranderde Joseph helemaal niet: ‘Nu had ik naast mijn ouders nog iemand om te mishandelen.’

"Ik zou willen dat er voor jullie Nederland zoveel mooie beloften in de Bijbel stonden als voor Libanon."

Radicale verandering
In het eerste huwelijksjaar gebeurt er toch een wonder. Tijdens een bezoek aan een broer in 1984, ontmoet hij drie christenen die zo’n indruk op Joseph maken dat hij moet huilen. Hij beseft door het gesprek ineens heel diep dat hij al 15 jaar met een stenen hart rondloopt. Later zal hij getuigen dat hij op dat moment ervaart dat een kwade macht uit zijn lichaam vertrekt en de vrede van de Heilige Geest binnenkomt. Joseph verandert racidaal. De relaties met zijn familie worden hersteld als zij ontdekken dat Joseph een echte bekering heeft doorgemaakt.

Het leven verandert. Joseph en Ibtissam volgen samen een Bijbelschool in Haifa. Ze gaan werken in het House of Victory, het christelijk afkickcentrum voor drugsverslaafden in Haifa dat is opgezet door wijlen David Davis en zijn vrouw Karen. Zij hebben kort daarvoor alijah gemaakt vanuit de VS naar Israël. Zo willen ze het werk dat ze bij David Wilkerson in New York leerden, voortzetten in het beloofde land.

7000 Libanese vluchtelingen
In het jaar 2000 breekt een nieuw hoofdstuk aan in het leven van de familie Haddad. In mei van dat jaar trekt Israël zich vrij plotseling terug uit Zuid-Libanon. Jarenlang had het Israëlische leger er een veiligheidszone om het land te beschermen tegen aanvallen van Hezbollah. Het christelijke Zuid-Libanese leger vocht al die tijd aan Israëlische zijde. Uit angst voor wraak door Hezbollah opent Israël tijdens de terugtrekking de grens voor leden van dit christelijke leger. 7000 Libanezen komen die dag over de grens.

"Veel mensen gaven toen hun leven aan de Heer, ze kwamen tot een levend geloof."

Haddad: “Als ze in Libanon waren gebleven, zouden ze zijn uitgeroeid door Hezbollah. Ze kregen een paar uur de tijd om snel met wat spullen naar Israël te komen. Ze verloren al hun land en huizen, kinderen kwamen soms zelfs in pyjama Israël binnen." Israël vangt ze op in kibbutz Gesher Haziv, op slechts een paar kilometer van de Libanese grens.
Op dat moment gaat David Davis, die dan voorganger is van de HaCarmelgemeente bij Haifa, met de Haddads naar Nahariya. Ze nemen twee vrachtwagens mee vol eten, kleding, luiers en andere noodzakelijke spullen. "Mijn vrouw begon muziek te maken, mensen kwamen bij ons staan. Vooral de mannen keken in het begin argwanend."

Voorganger Davis begint in het opvangcentrum in de kibbutz te spreken over Jesaja 29:17, waar staat dat binnen Libanon binnen korte tijd weer een boomgaard zal worden en dat doven zullen horen en blinden zullen zien, bevrijd van duisternis en donkerheid.

Haddad: "Het is een mooie belofte voor Libanon die de vluchtelingen op dat moment enorm raakte." Dan lachend: "Ik zou willen dat er voor jullie Nederland zoveel mooie beloften in de Bijbel stonden. Nederland komt niet voor in de Bijbel, Libanon meer dan 70 keer."

De Libanese vluchtelingen worden enorm geraakt door de toespraak. Dit hebben ze hun hele leven nog nooit uit de mond van hun eigen priesters gehoord. "Sommigen waren daar oprecht boos over. Een officier vertelde dat hij 25 jaar lang elke zondag naar de priester was geweest in zijn dorp. Dit had hij hem nog nooit verteld. Ik antwoordde dat de priester waarschijnlijk zelf nog nooit de hele Bijbel gelezen had. Veel mensen gaven toen hun leven aan de Heer, ze kwamen tot een levend geloof."

"Er ontstaan vriendschappen en soms komen onze kinderen vragen om een Hebreeuws Nieuwe Testament, zodat ze het kunnen geven aan hun Joodse vriendjes."

Rivier van God
Zeven maanden lang gaan de Haddads elke week naar de kibbutz om de vluchtelingen te bemoedigen en met hen te bidden. Na die zeven maanden wijst Israël de Libanese vluchtelingen huurhuizen toe. De meesten komen terecht in Nahariya en willen daar ook blijven. "De stad ligt vlakbij Libanon. De mensen hebben heimwee naar hun eigen land en voelen zich in Nahariya prettig. Maar er is ook iets moois in de naam van de stad. Het betekent ‘rivier van God’ en dat heeft een diepere betekenis voor deze mensen omdat ze hier God beter leerde kennen."

Al snel ontstaat de gemeente ‘Rivier van God’ en Joseph Haddad wordt de voorganger. "We kregen een ruimte voor de kerk, nota bene het voormalige huis van de overleden burgemeester van Nahariya, op slechts twee minuten lopen van de zee. Hierin zagen we ook een mooie geestelijke zegen. Het wereldse gezag dat in dit huis woonde, werd overgedragen aan de kerk."

Het pand ligt zo dichtbij de boulevard dat de gemeente een groot getuigenis wordt voor alle Joden die op sabbat over de boulevard slenteren. De samenkomsten worden gehouden op vrijdagavond, een praktische keuze omdat dan iedereen vrij is. De Joden die langslopen zijn verbaasd dat ze de kerkgangers horen zingen in het Arabisch, Engels maar ook in het Hebreeuws. Haddad: "Er kwamen mensen binnen uit interesse. We konden ze het goede nieuws brengen."

Samenzang in het Arabisch, Hebreeuws en Engels
Na vijf jaar wil de eigenaar een restaurant in het pand vestigen. Dat levert veel meer geld op dan de huur die de gemeente Rivier van God tot dan toe betaalt. Ze vertrekken en krijgen een nieuw gebouw. Ook dat blijkt een zegen te zijn voor het Joodse volk. Het heeft een grote kinderspeelplaats waar de kinderen uit de gemeente spelen met hun Joodse leeftijdsgenootjes. "Er ontstaan vriendschappen en soms komen onze kinderen vragen om een Hebreeuws Nieuwe Testament, zodat ze het kunnen geven aan hun Joodse vriendjes. De Joden zijn geroepen als licht voor de volken, maar God geeft in zijn goedheid het Evangelie nu via de Libanezen aan zijn volk."

"Omdat deze Libanezen Israël in de oorlog steunden, zegent God ze nu door Israël heen. Dat is wat Genesis 12 al zegt: ‘Ik zal zegenen wie jou zegenen.’"

Joseph Haddad onderhoudt goede relaties met Joods-Messiaanse gemeenten in de regio en spreekt er ook wel eens. De Libanese gemeente heeft nu een kleine honderd leden en is redelijk internationaal, met samenzang in het Arabisch, Hebreeuws en Engels. In de zaal staat een Menorah en achter in de zaal hangt de Israëlische vlag, die moet onderstrepen dat Haddad niet gelooft in de vervangingstheologie die leert dat de Kerk in de plaats van Israël is gekomen. Dat wordt hem niet door alle christelijke Arabieren in Israël in dank afgenomen. "Maar ik gehoorzaam liever God dan mensen", zegt Haddad beslist.

Bidden aan de grens
Gemeenteleden gaan regelmatig naar de Libanese grens om te bidden voor vrede tussen beide landen. "Wij geloven dat het geen toeval is dat wij hier zijn. God bracht de Libanezen naar Israël om Hem te leren kennen. Omdat deze Libanezen Israël in de oorlog steunden, zegent God ze nu door Israël heen. Dat is wat Genesis 12 al zegt: ‘Ik zal zegenen wie jou zegenen.’ Straks zal Hij ons gebruiken om ook opwekking te brengen in Libanon zelf. Een klein vonkje is genoeg om een groot vuur te doen ontstaan. Zo zal Jesaja 29:17 en 18 in vervulling gaan."

Haddad legt de woorden van Jesaja uit. “Het spreekt over een geestelijke blindheid die er door de fanatieke islam heerst in Libanon. Van nature zijn Israël en Libanon helemaal geen vijanden, in de Bijbel kom je dat niet tegen. Door de geest van de islam wordt het volk onderdrukt. Hezbollah wil Israël vernietigen, maar God bracht zijn volk niet terug om het te laten vernietigen, maar om het te verlossen. God waakt over zijn woord om het te vervullen. En ook Libanon is daar een onderdeel van."

Lees hier meer over het werk van Comité Gemeentehulp Israël

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify