Christian Kwakernaak

God

14 juni 2019 door Christian Kwakernaak

Staat de Kerk na 500 jaar Reformatie voor een nieuwe afslag?

In een tijdsbestek van enkele jaren (2017 – 2019) zien we verschillende 'tijdslijnen' samenkomen van gebeurtenissen die volop de aandacht hebben kregen in Nederland. Denk aan 50 jaar bevrijding van Jeruzalem (7 juni 2017), het 70-jarig bestaan van de staat Israël (14 mei 2018), en de herdenking van 500 jaar Reformatie (31 oktober 2017). Tenslotte is 2018/2019 een jubileumjaar voor 400 jaar Nationale Synode, waarbij op 29 mei 2019 in de slotmanifestatie meer dan 40 kerk- en geloofsgemeenschappen een Verklaring van Verbondenheid zullen ondertekenen. Een unicum in de Nederlandse kerkgeschiedenis, zo mag men wel zeggen, hetgeen ook aan het begin staat van een nieuw geestelijk seizoen.

Ons 'beloofde land' binnengaan (2018)
Temidden van dit alles vormt 2018, zo meen ik, een overgangsjaar dat de oversteek naar dit nieuwe seizoen markeert. Deze overgang kan vergeleken worden met het volk Israël dat de Jordaan overstak bij de intocht van hun beloofde land: Vóór de oversteek maakte Israël als volk de reis vanuit Egypte, door de woestijn, richting het beloofde. Ná de oversteek kregen de familiestammen elk hun eigen gebied toegewezen en kwam de focus te liggen op het land met z’n steden en dorpen.

De Verklaring van Verbondenheid (Stichting Nationale Synode) kan beschouwd worden als een gedenkteken bij het binnengaan van ons ‘beloofde land’, net zoals Israël na hun oversteek een gedenkteken oprichtte.

Voor de Kerk geldt een soortgelijk omslagpunt, met accentverschuiving van een landelijke voorbereidende reis naar plaatselijke uitvoering: in de afgelopen 10 jaar is onder diverse kerkgenootschappen (de 'familiestammen') een weg naar eenheid op gang gekomen, welke op 29 mei 2019 bezegeld zal worden met de ondertekening van een Verklaring van Verbondenheid (Stichting Nationale Synode). Iets dat beschouwd kan worden als een gedenkteken bij het binnengaan van ons ‘beloofde land’, net zoals Israël na hun oversteek een gedenkteken oprichtte naar het getal van het aantal meegaande stammen (Jozua 4). Met de verbondsverklaring wordt de weg bereid om in onze woonplaatsen te gaan bouwen aan verbondsvernieuwing en aan een gezamenlijke wederopbouw van Christus' lichaam; iets waar de tegenstander bevreesd voor is!

Ten aanzien van verbondsvernieuwing toonde God in 2005 een drie-stappenpatroon, in antwoord op een gebedslast om nieuwe regen van de Geest: Daarin was te zien dat (1) een afvaardiging van de plaatselijke Kerk bijeen kwam om Gods aangezicht te zoeken, (2) zich met elkaar te verzoenen, en (3) te besluiten als één nieuw Lichaam van Christus verder te gaan, en hoe God daarop zou antwoorden met nieuwe regen van de Geest en met een vijfvoudige bediening ter toerusting van het nieuwe Lichaam.
De afgelopen jaren is op landelijk niveau dit patroon voorbereid, waarna dit op plaatselijk niveau gebouwd kan gaan worden. En zo is men onlangs in Rotterdam begonnen met verootmoediging voor de stad, 10 jaar na de landelijke dag van verootmoediging in 2008.

Het dal van Achor wordt een deur der hoop
Israëls oversteek van de Jordaan vond plaats in een laaggelegen vallei. Later zou Johannes daar in de woestijn de Bruid voorbereiden op het binnengaan van Gods Koninkrijk, door haar de Jordaan te laten 'oversteken' middels de doop, de latere doop-in-Jezus'-dood. Israëls verovering op Jericho, spoedig na hun overtocht, bood al een vooruitblik op de triomf van Gods Koninkrijk. Maar de daaropvolgende inname van Ai laat zien dat eerst nog ernst gemaakt moest worden met de executie van één persoon (Achan), waarmee de vloek op een heel volk kon worden afgewenteld (Jozua 7). Vergelijk dit eens met Jezus, hoe Hij als Koning Jeruzalem werd binnengehaald, maar spoedig daarna werd geëxecuteerd omdat het volgens de hogepriester beter was “dat één mens sterft voor het volk en niet het gehele volk verloren gaat” (Joh. 11:50).

Een Kerk die haar bestemming niet kent dan wel nalaat geestelijk onderhoud te plegen, bevindt zich op een heilloze weg en loopt het risico plotseling te eindigen.

Jozua voltrok Achans executie in een vallei die het Achordal is gaan heten ('doodsvallei'). Volgens de latere profetie van Hosea – zoals Jozua overigens ook eerst heette (Num. 13:16) – zou het Achordal opnieuw een deur der hoop worden (Hosea 2:14). Hosea's profetie is dan ook een heenwijzing naar de komst van de hemelse Bloedbruidegom die zijn volk zou gaan vrijkopen van bloedschuld (1:4) en tot Bruid zou gaan werven (2:15-19).

De Bruid maakt zich gereed (Hosea 1-2)
De kerkgeschiedenis toont aan dat óók de Kerk bloedschuld heeft, namelijk ten opzichte van het Joodse volk. Want nadat de Kerk eertijds de vrouw werd van een 'andere man' (2:1) – het Romeinse Rijk dat Petrus zag als een 'Babylon' (1Petr. 5:13) – is zij zich hevig tegen Israël gaan beroemen en leerde zij tot voor kort de vervangingstheologie. De profetie van Hosea 1-2 (NBG) spreekt daarom tot de verbeelding voor een Kerk die nog grotendeels zit in een systeem dat onder de vloek van bloedschuld ligt (1:4). Bevindt dit kerksysteem – bestaande uit de roomse 'moeder' en haar protestantse 'kinderen' (2:1-4) – zich daarmee ook niet op doodlopend spoor (2:5-6), vooral nu zij na de Reformatie verder uiteen is gebrokkeld (Mark.3:24)!? Zou daarom de Heere – net als in de dagen van Johannes de Doper het godsdienstige Israël uitliep naar de woestijn – ook de Kerk willen doen afbuigen van de weg van het kerksysteem en haar een Koninklijke weg willen doen inslaan richting een nieuw seizoen met herbouw van de tempel van Zijn Lichaam? Heeft God soms deze weg al voorbereid, toen Hij de Kerk 10 jaar geleden de 'woestijn' in leidde (2:13) tot in haar 'Achordal' (2:14)? De verbondsverklaring op 29 mei kan het begin zijn van nieuwe hoop en een nieuwe koers, op weg naar het zijn van één Bruid onder invloed van één Geest (Joh.17; Ef.4:1-16). De illustratie van een doodlopende weg kan helpen ter aanscherping van de focus.

Onderhoud aan het systeem
Op 14 augustus 2018 stortte bij de Italiaanse havenstad Genua een tuibrug in. De brug maakte onderdeel uit van de Europese Route E80 die in Zuid-Frankrijk als Autoroute A8 overgaat in de Italiaanse A10 richting Rome. Bij Genua houdt de rijksweg plotseling op als gevolg van een ingestorte tuibrug. Oorzaak? Achterstallig onderhoud!
Ook de Kerk heeft periodiek geestelijk onderhoud nodig, wil zij niet geestelijk failliet gaan. Dat is ook de reden van Jezus' brieven aan de zeven gemeenten (Op.2-3). Hij spoort aan tot zelfonderzoek en kan zelfs besluiten de kandelaar weg te nemen wanneer wij nalatig worden. Een Kerk die haar bestemming niet kent dan wel nalaat geestelijk onderhoud te plegen, bevindt zich op een heilloze weg en loopt het risico plotseling te eindigen.

Het is nú de tijd om niet meer terug te kijken naar hoe het geweest was, maar om de oversteek te wagen richting onze bestemming en nieuw gebied voor Gods Koninkrijk te gaan betreden.

Het Hoofd volgen waar Hij ook gaat
Jezus verlangt ernaar dat de schapen Zijn stem horen. De Bruid dient moedig het besluit te nemen haar Hoofd te volgen, ook wanneer Hij (onverwachts) een afslag neemt. In onze tijd is God aan het terugkeren naar Sion (Zach. 8:3) en wij worden geacht met Hem mee te gaan. Derek Prince (1915 – 2003) zegt hierover in zijn boek De toekomst van Israël en de Kerk dat God “de wegen van Israël en de Kerk weer doet samenkomen”, en dat “de bestemming van de Kerk nauw verweven is met de toekomst van Israël”. Nu de Heere Israël opnieuw Exodus laat maken uit de Romeinse verstrooiing richting het Heilige Land, gebeurt iets soortgelijks met de Kerk: Zij zal in geestelijke zin Exodus maken uit de verstrooiing van een uiteenbrokkelend kerksysteem, in de richting van Gods heilige Berg (Jes. 56:3-8).

Ja, Vader Jahweh wil Zijn Kerk als één bruiloftstoet uitleiden op weg naar het Loofhuttenfeest. Dit najaarsfeest houdt profetisch verband met de late regen van de Geest, met de Bruiloft van het Lam, en met het Messiaanse Vrederijk (Hos. 6:1-3; 2 Petr. 3:8-13; Op. 19:6-9; Zach. 14). In dit Vrederijk spant het er volgens Zacharia ook om of er genoeg regen zal vallen op de volken (14:17); een thema waar we overigens in 2018 mee zijn geconfronteerd. De Kerk wordt uitgenodigd op weg te gaan richting dit eindtijd-Loofhuttenfeest, als voorloper voor de volken (Jes. 2:2-3). En een middel daarbij is verootmoediging, net als de profeet Daniël in zijn dagen de tijd op Gods klok kende en dit beantwoordde met verootmoediging als katalysator voor een terugkeer en herstel (2 Kron. 7:14).

Herbouw en gedaantewisseling; een apostolisch seizoen
Een geestelijke terugkeer van de Kerk komt tot uitdrukking in herbouw en het herstel van de 'ene nieuwe mens' (Ef. 2:15; Joh. 17:20-21). Een gedaantewisseling zal gaandeweg plaatsvinden, waarbij Gods Huis weer een fundament zal hebben op de Berg des Heren en bekend zal staan als Bedehuis voor de volken (Jes. 56:3-8; Mark. 11:17). Gods orde zal hersteld worden middels de vijfvoudige bediening (Ef. 4:1-16), en kerkdenken maakt plaats voor Koninkrijksdenken (Mark.3:24). De oudere en jongere generatie zullen samen nieuwe tempels voor de Heer gaan bouwen.

In de afgelopen tien jaar is er landelijk voorbereidend werk gedaan. Daarmee is de weg bereid voor de plaatselijke Kerk om op het gelegde fundament te gaan herbouwen. Ja, dit is de tijd van de profetische zevende maand – de 'maand' die in Gods heilsplan verband houdt met Jezus' wederkomst – waarin de roep klinkt om ons 'als één man' in verootmoediging te verzamelen en de Kerkmuur te gaan herbouwen (Ezra 3:1). Het is nú de tijd om niet meer terug te kijken naar hoe het geweest was, maar om de oversteek te wagen richting onze bestemming en nieuw gebied voor Gods Koninkrijk te gaan betreden (Luc. 9:62). Mis de afslag niet!

Neem een kijkje op de website van Christian Kwakernaak

Reacties

A
De bruid is niet de kerk, zij is het overblijfsel van de beide huizen van Israël die weer gereinigd en samengevoegd zijn tot één geheel onder één hoofd, Jezus; dat is het verhaal van Hosea. Bevestigd door Hebr 8:8, Ik zal voor het huis van Juda en het huis van Israël een nieuw verbond sluiten. En met de verwoesting van Jeruzalem en de tempel 70 NC is het oude verbond definitief verdwenen (Hebr 8:13) en werd daarmee het nieuwe verbond bekrachtigd - de bruid tot vrouw geworden... En daarmee kan de rest van het verhaal de prullenbak in.....
Zo, Anne, die reactie kan tellen. Wat beoog je nu daarmee?
Toon meer antwoorden (1)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify