Dagelijks leven

29 april 2019 door Patrick Simons

Wilhelmus in de kerk: 'Het is een gezang, dat wil zeggen een kerkelijk lied'

De zondag na koningsdag werd er in veel protestantse kerken traditioneel het volkslied gezongen. Het bleek dit jaar voer te zijn voor de nodige discussie of het Wilhelmus al dan niet moet worden gezongen. Sommige predikanten vinden het prachtig, terwijl anderen er meer moeite mee hebben.

Matthijs Schuurman, predikant in Oldebroek, schrijft op Twitter het juist een mooie gewoonte te vinden. ‘Ik zie het meer als een vorm van dankbaarheid aan God toe dat we leven in een land, waarin we een goed bestuur hebben(In kerken waarin het Wilhelmus wordt gezongen rond Koningsdag, wordt steevast elke middag/avonddienst gebeden voor elke vorm van overheid). Het is voor mij een vorm van dankbaarheid, zeker als je ons land vergelijk met Venezuela, Syrie en alle andere landen waar dictatuur was of is en waar regime change de zaken niet beter heeft gemaakt.”

Bovendien meent de predikant dat het Wilhelmus een kerkelijk lied is. ‘Wilhelmus is een gezang, dat wil zeggen een kerkelijk lied. Geen pompeus nationalistisch lied als ‘God save the Queen’ of als het eerdere volkslied ‘Wien Neerlands bloed door de aderen vloeit, van vreemde smetten vrij’.’

‘Het Wilhelmus is een lied van een vorst in ballingschap. Ik heb geleerd: geschreven tussen 1568 en 1572. Een tijd waarin mensen op de vlucht moesten en opgevangen moesten worden in de regio en ook daar niet altijd welkom waren. Het Wilhelmus is voor mij een herinnering dat onze eigen geschiedenis ook weet dat je op de vlucht moet, bijvoorbeeld vanwege je geloof. Dat je moet lijden en moet dienen aan een niet zelf gekozen overheid. Het Wilhelmus is geen revolutionair lied dat roept tot opstand of oproept om onze nationaliteit te waarborgen, maar een lied dat vanuit 1 Petrus 2:13 roept om de overheid te gehoorzamen. Ongeacht de dictatuur. Het is een gezang dat de achterblijvers opriep om het leven in Gods hand te leggen en te vertrouwen in zijn leiding, ook al breekt er een tijd van tegenslag en vervolging aan.’

‘ Dat een bepaalde generatie graag het Wilhelmus zing rond Koningsdag, zal niet zozeer te maken hebben met God, Nederland en Oranje, maar eerder de ervaring van de oorlog”, vervolgt Schuurman. “Zij hebben soms de oorlog zelf nog meegemaakt, of de verhalen doorverteld gekregen. Wellicht is het zingen van het Wilhelmus ook een hervormd trekje. Daarmee bedoel ik: hervormden zien van oudsher in wat er historisch is gegroeid ook Gods voorzienigheid. Denk aan de kerk als planting Gods en blijkbaar dus ook het koningshuis.’

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher