Arie van der Veer

God

11 april 2019 door Arie van der Veer

Jaloers zijn is ons van jongsaf aan afgeleerd: waarom eigenlijk?

Ik las het verhaal van Saul die verschrikkelijk jaloers werd op David.

Jaloers zijn is verkeerd, is ons van jongsaf aan geleerd. Maar is het niet heel menselijk dat Saul zo reageerde op het zingen van de vrouwen in de straten. Nadat het leger onder aanvoering van David weer een overwinning op de Filistijnen had behaald, zong het volk de soldaten bij hun thuiskomst toe. De vrouwen zongen in beurtzang. De ene helft zong 'Saul heeft zijn duizenden verslagen' waarop de andere helft van de vrouwen zong 'maar David zijn tienduizenden'.

Saul was jaloers.
Wie zou dat niet zijn?
Is jaloers zijn nu echt zo verkeerd als ons van jongsaf aan geleerd is? Mag je niet jaloers zijn als jij nog altijd geen kinderen hebt, en bij die ander komt de een na de ander. Je misgunt het haar absoluut niet, Maar je gunt het jezelf ook!

God is ook jaloers. God duldt geen andere goden naast zich. Je zou dat heilige jaloersheid kunnen noemen.

Iemand schreef dat niet geld maar jaloersheid de wortel van alle kwaad is. Maar waarom mag God het dan wel zijn en zijn kinderen niet? Het staat echt in de Bijbel dat God jaloers is, bijvoorbeeld bij het tweede gebod. Daar stond altijd na-ijverig. Maar je kunt het echt ook met jaloers zijn vertalen.

Waar is dat jaloers zijn een bron van veel kwaad kan zijn. Neem het verhaal van Kaïn en Abel. Kaïn was jaloers op zijn broer en vermoordde hem. En Saul had graag David een kopje kleiner gemaakt. Tot twee keer toe heeft Saul geprobeerd David te doden.

New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

God is ook jaloers. God duldt geen andere goden naast zich. Je zou dat heilige jaloersheid kunnen noemen. Of wil je een ander woord: gerechtvaardigde jaloersheid. Nou, zou dat bij mensen ook niet kunnen. Vroeger zongen we: wees tevreden met uw lot. Maar moest je dat als slaaf ook zijn? Mocht je niet verlangen naar vrijheid en jaloers zijn op hen die dat wel beleefden?

Op zoek naar een criterium, naar een middel om het goede van het kwade te onderscheiden, kwam ik op het begrip eer van God. Er is een Opwekkingslied dat luidt: Het gaat alleen om Uw eer.

Waarom mag God het dan wel zijn en zijn kinderen niet?

Waarom ben ik jaloers? Waar is het mij om te doen?
Als het om Gods eer kan dat nooit verkeerd zijn.

Super veel respect heb ik voor Jonathan de zoon van Saul, de kroonprins. Die heeft er echt iets van begrepen. Van wat er gaande was. Van het bijzondere koningschap. Dat gericht moest zijn op Gods eer.

We lezen van Jonathan dat ‘hij deed z’n mantel afdeed en die gaf aan David. Ook gaf hij hem zijn uitrusting tot aan zijn zwaard, zijn boog en zijn koppelriem.’ Een veelzeggend gebaar van een kroonprins.

Dat hij misschien toch wel eens jaloers is geweest, zou best kunnen. Maar hoe ging hij daarmee om? Het ging immers om Gods eer.

Deze overdenking verscheen eerder op de Facebookpagina van ds. Arie van der Veer.

Foto: Facebook/Arie van der Veer

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify