Mozambique

Dagelijks leven

03 april 2019 door Jan Jacob Hoefnagel

Jan Jacob ziet ramp met eigen ogen: Mozambique, modder en maandverband

Jan Jacob blikt vanuit Mozambique terug op een bewogen dag. De ramp is meer en meer zichtbaar geworden en ook is duidelijk dat het leed nog lang niet voorbij is. Samen met Lysnne is hij bij een voedseldistributie van Dorcas. De weg er naartoe is al een uitdaging. Drie kwartier file, ingestorte bruggen en een rivier die er drie weken geleden nog niet was. Een verslag…

‘Mozambique, een land in Zuid-Oost Afrika, met een oppervlakte van zo'n twintig keer Nederland en circa 27 miljoen inwoners. Op zijn smalst, gerekend van de havenstad Beira tot de grens met Zimbabwe, is het land nog geen 300 kilometer breed. De weg van Beira naar het westen is nu anderhalf jaar oud, een van de weinige westers aandoende asfaltwegen en volgt nagenoeg dezelfde route die ook de orkaan Idai heeft gevolgd.

Halverwege de route is er nu file ontstaan. De wachttijd bedraagt drie kwartier. De brug over de rivier is ingestort. Een noodweg over een inderhaast aangelegde dam leidt langs de ravage die is overgebleven na de modderstromen van enkele dagen daarvoor. Nadat het water zakte werden lichamen gevonden die zijn blijven hangen in de bomen, of vastzaten in de modder. Nog steeds worden er mensen gevonden. Over enkele kilometers lengte is de linkerrijbaan volledig naar beneden gestort. Platen nog nieuw asfalt hangen in een rivier die drie weken terug nog niet bestond. Er staan auto's midden in de rivier als bewijs van wat zich hier heeft afgespeeld.

Eerste materiële hulp in 12 dagen
Even verderop ligt Nhamantanda, de plaats waar noodhulp-pakketten worden uitgedeeld aan de overlevenden van de orkaan. 'Nhamantanda' kan de lokale Shona taal kan dat vertaald worden als 'veel bomen' of 'veel lokale voorraden'. Beide vertalingen kloppen niet meer. De lokale voorraden zijn weg, een groot gedeelte van de bananenplanten en palmbomen liggen om. De lokale inwoners ontvangen de eerste materiële hulp in twaalf dagen. Verreweg de meeste hulp lijkt zich tot nu toe te concentreren op de hoofdstad.

Hilariteit ontstaat bij de mannen wanneer hele stapels maandverband van de vrachtauto geladen worden. De vrouwen vinden het helemaal niet hilarisch. Zeker 400 van hen wachten zittend in 32 graden op brandend grind al uren op pannen, bonen, olie, rijst, zeep. En maandverband. Grote kans dat een kwart van hen in de periode na Idai menstrueerde. Een ramp wanneer je niets hebt behalve de modder van wat ooit jouw huis was.

Onmenselijke keuzes
Een gemiddeld twee-kamerhuis herstellen kost rond de 750 euro. Maar een heleboel huizen kunnen niet worden hersteld en zullen moeten worden herbouwd. Een investering van 2500 euro per huis, wil deze bestand zijn tegen een volgende orkaan. Het gemiddelde inkomen van een Mozambikaan in loondienst bedraagt echter slechts 35 euro per week. Bovendien is 70% van de Mozambikanen helemaal niet in loondienst, maar zelfvoorzienend, en daarmee afhankelijk van hun oogst en verkoop van de eigen producten op de lokale markt. Er zullen onmenselijke keuzes gemaakt moeten worden.’

Duizenden mensen zijn alles kwijt: hun familie, hun buren, hun huis en hun oogst.
Ze zijn dakloos of gewond en hebben geen voedsel, schoon drinkwater of medicijnen.
Wij komen in actie! Jij ook?

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher