egoïsme

God

28 maart 2019 door Drs. Gerard de Lange

Wij hebben soms het gevoel dat God iets aan ons verplicht is

Salome en Jezus zijn familie van elkaar. Zij is de tante van Jezus. Natuurlijk is ook hier niet alles goud wat er blinkt. Bedoeld wordt: ‘Het is niet alleen maar geestelijk. Er zit ook altijd wel een stukje vlees bij. We blijven mensen.’ Salome is getrouwd met Zebedeüs. Zij is de moeder van Jakobus en Johannes. Die volgen Jezus ook, net als hun moeder.

Onderweg naar Jeruzalem komt Salome bij Jezus. Dit is de eerste en enige keer dat we direct uit de tekst op kunnen maken opmaken dat ze er bij is. Ze heeft een verzoek aan de Heere. Dat laat ze merken door voor Hem neer te knielen. Jezus ziet zijn tante en moedigt haar aan om te vertellen wat ze op haar hart heeft. Toen kwam de moeder van de zonen van Zebedeüs met haar zonen naar Hem toe. Zij knielde voor Hem neer om Hem iets te vragen. Hij zei tegen haar: Wat wilt u? Zij zei tegen Hem: Zeg dat deze twee zonen van mij mogen zitten, de één aan Uw rechter- en de ander aan Uw linkerhand in Uw Koninkrijk - Mattheüs 20:20-22.

Het is vervelend om te zeggen, maar ook wij hebben soms het gevoel dat God iets aan ons verplicht is.

Ze wilde het echt. Ze wilde het echt heel graag. Haar beide zonen Johannes en Jakobus links en rechts van de Heere op Zijn troon. De andere tien discipelen namen hen dat niet in dank af. De Heere vond het ook maar ‘Zo, zo’. Jezus gaf daarna een les in bescheidenheid. En dan was er nog iets: De Heere had het daar niet over te zeggen. Wie er rechts en links van Hem kwamen zitten, daar ging de Vader over. Maar goed, het was te proberen. Jezus was per slot van rekening haar neef en zij was de zus van Jezus’ moeder. ‘Ze was meer dan een zus’, kunnen we gerust zeggen. Ze steunde Maria in alle dingen. ‘Wie appelen vaart, wie appelen eet’, moet ze gedacht hebben. Haar zonen zouden toch best een beetje mogen profiteren van haar positie. Niets menselijks is ons vreemd.

Van de nood een deugd maken
Het is vervelend om te zeggen, maar ook wij hebben soms het gevoel dat God iets aan ons verplicht is. Niet omdat we de broer van de Heere zijn, maar ‘omdat we zoveel voor God gedaan hebben’ of ‘omdat we genoeg moeilijkheden hebben meegemaakt’. God moet dit of God moet dat, maar God moet helemaal niets. De Heere is niets aan ons verplicht. Mocht u zelf ook het gevoel hebben dat God iets aan u verplicht is. Dit is echt geen goede ingang.

Neem Paulus. Dat is toch de man die het Evangelie van de Heere verkondigde. Hij liep het vuur uit de sloffen. Hij sprak met iedereen die het maar horen wilde over het Koninkrijk van God. Hij had het altijd over vergeving van zonden en bevrijding uit de greep van de duivel. Niet leuk wanneer je dan last krijgt van een demon. Je zou zeggen dat God hem daar toch wel van af zal helpen. Maar nee hoor, die demon mag hij houden. Hij komt er niet van af. Weet je wat de reactie van God is? Je hebt al heel wat genade gehad. Hierover heb ik de Heere driemaal gesmeekt dat hij van mij weg zou gaan. Maar Hij heeft tegen mij gezegd: Mijn genade is voor u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht - 2 Korintiërs 12:8. Wel waar, maar niet leuk. Paulus noemt het een kwelling. Toch bevrijd God hem er niet van.

Paulus is persoonlijk in het paradijs geweest. Wie kan hem dat navertellen? Niemand. Maar hij laat zich er niet op voorstaan.

Van de nood een deugd maken
En Paulus' reactie? Die gaat niet zitten mokken. Maar hij maakt – zoals we van hem gewend zijn – van de nood een deugd. Blijkbaar is het beter om kwetsbaar en zwak te zijn dan sterk, denkt hij. Ik weet niet of wij dat direct met hem eens zijn. ‘Sterk zijn’ lijkt ons ook wel wat. Maar de apostel denkt daar duidelijk anders over. Hij zegt letterlijk: Daarom heb ik een behagen in zwakheden: in smadelijke behandelingen, in noden, in vervolgingen, in benauwdheden, om Christus' wil. Want wanneer ik zwak ben, dan ben ik machtig - 2 Korintiërs 12:10. Zoiets moet je gegeven zijn. Dan mag er nog wel wat gebeuren met u en met mij als we hem dit nazeggen.

Laten we wel wezen, Paulus heeft ook wel geweldige dingen meegemaakt. Zaken die hem het recht geven om op te scheppen tegenover anderen. Zo is hij persoonlijk – lichamelijk of geestelijk daar wil hij afwezen – in het paradijs geweest (1 Korintiërs 12:1-5). Wie kan hem dat navertellen? Niemand. Dit is maar aan enkele mensen gegeven door God. Maar hij laat zich er niet op voorstaan. Als hij ergens over begint is het eerder over zijn kwetsbaarheid dan over zijn ‘grote prestaties’.

Drs. Gerard de Lange is emeritus-predikant binnen de Nederlands Gereformeerde Kerken (NGK).

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify