Arie van der Veer

God

27 maart 2019 door Arie van der Veer

Arie van der Veer liep in een begrafenisstoet: God nam het over

We liepen onlangs met zo’n honderd mannen en vrouwen achter de kist. Het was in de kou een eind lopen. Soms werd er zachtjes gepraat.

Er was een man die me op de schouders tikte. Of ik dominee van der Veer was? Toen ik knikte, zei hij: ik heb vorig jaar ook een zoon verloren.

Wat bleek opnieuw:
Ieder die een begrafenis bijwoont, denkt niet alleen aan het gemis van de overledene en het verdriet van de familie, maar zeker ook aan zijn eigen verdriet.

Ieder heeft zijn eigen gedachten.

Ik dacht: wat zal er allemaal in die hoofden van de mensen zijn om gegaan! Voor ons in de kerk zal een bank vol van jonge mensen. Mijn vrouw begreep gelijk wie het waren.
‘Dat is vast het personeel dat haar verzorgd heeft.’ Toen we de kerk uitliepen heeft ze hen aangesproken. Zo is mijn vrouw. Ze bleek gelijk te hebben. ‘Wat zullen jullie het in de afgelopen week zwaar hebben gehad’. De betraande gezichten spraken boekdelen. Niemand had het verschrikkelijke ongeluk kunnen voorkomen. Hun hulp kwam te laat.

Gefaald?

Zij liepen met z’n allen ook achter de baar.

Er was een man die me op de schouders tikte. Of ik dominee van der Veer was? Toen ik knikte, zei hij: ik heb vorig jaar ook een zoon verloren.

En voorop, naast de baar liepen acht jonge mensen. Zij duwden de wagen waar de kist op stond voort. Tot mijn verbazing herkende ik er verschillende. Zondag had er nog een met het combo in de kerk gespeeld. Ik denk nu: waar denken die jonge mensen aan als ze blijkbaar als bijbaan helpers zijn op een begrafenis. Wat geweldig dat jonge mensen zoiets doen. Met z’n achten stonden ze een ogenblik stil boven de kist in het graf.

En zo waren er allerlei mensen.
Haar man, ouders, broers en zussen, gemeenteleden, vrienden
Ieder met z’n eigen gedachten.
Waar dachten zij aan op deze begrafenis?

De vriend van ons, die zijn vrouw na zoveel moeilijke jaren en na die tragische dood verloor, hield een toespraak.
Over het geloof van zijn vrouw. En over de taak die hij al die jaren had gehad.
Na acht maanden getrouwd te zijn, begon de periode van ernstige ziekte. Twaalf jaar lang.
En dan met zo’n tragisch einde.

Hij dankte God dat hij zijn taak nu mocht afronden.

Ik hoop dat die groep mensen in die lange bank dat ook zal onthouden. Ze hebben niet gefaald. Ook hun taak voor haar is voorbij.

God nam het over.

Deze overdenking verscheen eerder op de Facebookpagina van ds. Arie van der Veer.

Foto: Facebook/Arie van der Veer

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify