Piet Vergunst

God

11 februari 2019 door Piet Vergunst, De Waarheidsvriend

Wat de kerk volgens Piet Vergunst in de aanbieding heeft

"Wat heeft de kerk uniek in de aanbieding? Gegronde hoop. Ja, dat is een goed antwoord. Omdat God Zichzelf de ‘God van de hoop’ noemt," schrijft Piet Vergunst in De Waarheidsvriend.

"Aan het einde van het journaal, op de laatste bladzijde van de krant is de conclusie veelal dat uitzichtloosheid en hopeloosheid domineren in deze wereld. Niet voor niets maken ND en RD op bid- en dankdagen speciale pagina’s met góéd nieuws. Juist deze kranten, die de Bijbel als richtpunt nemen voor hun denken en schrijven, kunnen in hun belichting van het nieuws een duistere wereld plaatsen in het licht van Gods Koninkrijk en daarmee het perspectief doen kantelen naar de hoop.

Wat voor de krant geldt, is ook aan de orde in de literatuur; een christen kan niet schrijven zonder hoop. Els Florijn, bekend om haar verhalen en romans, zei het onlangs in een lezing zo: ‘Literatuur roept om openheid, het diepste, het vuilste, het mooiste, het slechtste, het onbarmhartigste, het liefste; zonder embargo, zonder filter. Het geloof waarmee ik opgevoed ben en waar ik de waarde van inzie, vraagt ook om eerlijkheid, om recht-door-zee zijn, maar het gebiedt mij ook om nooit zonder hoop te schrijven, omdat er geen eeuwigheidsperspectief is zonder hoop.’ Zo benoemt ze hét onderscheid met seculiere auteurs. Een christenschrijver weet dat het kwaad in deze wereld niet overwinnen zal, hooguit het voorlaatste woord heeft.

Levensomstandigheden van mensen verschillen in mondiaal perspectief enorm. En toch, overal hebben mensen hoop nodig.

Zalige hoop
Allereerst heeft dat te maken met Kerst, Gods reddende ingreep in ons bestaan. Paulus onderwijst er de jonge Titus mee, wanneer hij schrijft dat vanwege de komst van de Zoon van God de gemeente in de verwachting leeft van ‘de zalige hoop en verschijning van de heerlijkheid van de grote God en onze Zaligmaker, Jezus Christus’.

God Die mens werd, daarin ligt de hoop van een christen verankerd. Het is leerzaam om te ontdekken dat dit een rode draad is, als de zendeling Paulus over Christus spreekt. Zo lezen we in Romeinen 9 als bijzin over Christus: ‘Die God is boven alles, te prijzen tot in eeuwigheid.’

Niet het zichtbare
Over de hoop sprak paus Franciscus onlangs in een ontmoeting met studenten van een Duitse school voor journalistiek. In zijn toespraak erkende de rooms-katholieke geestelijke dat journalisten – en geldt het niet elke christenwerknemer in een seculiere context? – vanuit hun levensovertuiging het verschil kunnen maken. Hij riep de studenten op zich niet te laten leiden door de heersende mening, door pessimisme: ‘Doorbreek elke muur van somberheid en berusting met jullie passie.’

Los van het feit dat Franciscus de bron van de hoop niet noemde, is het waardevol dat hij een christen aanspoort een hoopvol mens te zijn. Zijn woorden sluiten aan bij wat Hebreeën 11 verwoordt, namelijk dat het geloof zich niet richt op het zichtbare, maar ‘een vaste grond is van de dingen die men hoopt’.

Het leven van een vrome Israëliet onderstreept de waarheid van Efeze 2, dat hoop nooit zonder de omgang met God gevonden kan worden.

Meer pessimisten
Hoe onderscheidend en lichtgevend hoopvolle mensen in ons land zijn, blijkt uit het recente rapport van het Sociaal en Cultureel Planbureau naar de stemming van onze landgenoten. Tegen de 42 procent die positief gestemd is over Nederland, staat een groep pessimisten van 48 procent. De reden van de somberheid – ondanks economische groei – zien mensen vooral in aanwezige armoede, in de vele voedselbanken. Daarnaast zijn mensen bang dat de Nederlandse identiteit en de onderlinge verbondenheid teloorgaan, terwijl anderen moeite hebben om al hun taken te combineren.

Israëls Messias
Levensomstandigheden van mensen verschillen in mondiaal perspectief enorm. En toch, overal hebben mensen hoop nodig. Hoopt hoort bij leven. Je krijgt het al als na drie uur regen op de zomerse camping de lucht ietsje lichter kleurt, en al helemaal als je werkelijk in moeilijkheden verkeert. Hoop tilt je uit boven de concrete situatie, de armoede van vandaag, de ellende van morgen. Omdat het de Messias verwacht, kan Israël hoop houden en het leven als bedreigde natie eeuwenlang volhouden.

Het leven van een vrome Israëliet onderstreept de waarheid van Efeze 2, dat hoop nooit zonder de omgang met God gevonden kan worden. In dat hoofdstuk lezen we over het ‘eertijds’ van de gemeente, de tijd zonder Christus, zonder verwachting van de Messias: ‘U had geen hoop en was zonder God in de wereld.’ Die hoop strekt zich daarnaast uit tot voorbij ons leven(seinde). Wie alleen voor dit leven aan Christus genoeg heeft, wordt zelfs de beklagenswaardigste van alle mensen genoemd, die rekent niet met de vernieuwing van het lichaam, met de reiniging van de schepping. Paulus laat ons dat weten in 1 Korinthe 15, het hoofdstuk over de opstanding. Behalve met Kerst heeft hoop ook te maken met Pasen. Hoop hoort bij de heilsfeiten."

Piet Vergunst is hoofdredacteur van De Waarheidsvriend. Lees hier zijn volledige commentaar en klik hier om een abonnement op De Waarheidsvriend te nemen.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify