‘Dankbaar voor wie mijn moeder was’

Levensverhaal

04 februari 2019 door Ronald Koops

Waarom de moeder van Liesbeth een voorbeeld is voor ons allemaal

Wie zijn de mensen rondom THDV? Waarom steunen zij ons? Hoe staan zij in het leven? We zoeken ze op en stellen ze in deze rubriek voor. Deze keer: mevrouw Eikelenboom (87) die uitdrukkelijk ‘Liesbeth’ genoemd wil worden.  

THDV is een koepelorganisatie en onder deze koepel vallen veel verschillende activiteiten. We zijn een landelijke organisatie met ons zwaartepunt in Amsterdam. We werken voor vier doelgroepen: Prostituees, Verslaafden, Dak- en thuislozen, en Kinderen in armoede. Uit tijdschrift De Oogst delen we op CIP inspirerende verhalen.

Je zou mevrouw Eikelenboom (‘zeg maar Liesbeth’) geen 87 jaar geven: ze zit vol leven, vol energie en rondde in 2017 de cursus ‘Theologische vorming gemeenteleden’ van de PKN af. Misschien is dit haar geheim: ze is dankbaar en ze heeft lief.

Ze was vroeger enig kind en heeft samen met haar man voor hun vijf kinderen gezorgd. Dat haar man acht jaar geleden overleed aan de gevolgen van MS, een spierziekte die hij bijna veertig jaar heeft gehad, vindt ze verdrietig, maar het hoorde volgens haar bij het leven van het hele gezin. Toch klaagt ze niet over wat er niet was of niet kon; ze is vooral dankbaar voor wat er wel was en wel kon én voor wat er nog steeds is: haar vijf kinderen, vijftien kleinkinderen en zelfs vier achterkleinkinderen.

En ze koestert warme herinneringen aan haar moeder, die aan het begin van de vorige eeuw, rond 1900, haar hart verloor aan zeer arme kinderen aan wie ze lesgaf op de Bewaarschool van Tot Heil des Volks in de Barndesteeg, het pand waar nu het hostel Shelter City is gevestigd. ‘Dit artikel zie ik als een eerbetoon aan haar.’

Bewaarschool
Haar moeder werd geboren in Amsterdam en groeide daar ook op. Na de lagere school wilde ze graag verder leren. Ze kwam terecht bij de toenmalige Bewaarschool, ook wel school voor het ‘haveloze’ kind genoemd. Liesbeth: ‘Die school was opgericht door ds. Jan de Liefde, dat heeft ze me altijd verteld, van jongs af aan. Hij had hart voor gezinnen in armoede en wilde daar als christen iets voor betekenen. Overdag gaf ze les en ’s avonds kreeg ze zelf les. Op de Rozengracht. In die tijd heeft ze ook haar hoofdakte gehaald.’  

New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

De moeder van Liesbeth was – net als De Liefde – zeer begaan met de moeilijke en armoedige omstandigheden waarin de mensen uit de Jordaan en de Zeedijk leefden. Haar moeder liep veel huisbezoeken en kwam vaak schrijnende situaties tegen: grote gezinnen in piepkleine kamers op driehoog, werkeloze en dronken vaders en vooral veel bittere armoede.

‘Ze heeft me altijd verteld dat dat haar zo bewogen heeft. Toen mijn opa en oma verhuisden naar Zutphen, is mijn moeder na een jaar ook verhuisd naar die plaats omdat ze zo’n heimwee had. Ze zette haar werk voort in de Hoven, een gedeelte van Zutphen aan de overkant van de IJssel, waar de meeste mensen het niet breed hadden. Op haar 19e werd ze daar het hoofd van de school.’

Barndesteeg
‘Op mijn twaalfde heeft mijn moeder mij als jong meisje de Barndesteeg laten zien en ik ben met mijn volwassen dochter en twee kleinkinderen naar diezelfde plek geweest. In de Bewaarschool van toen huist nu hostel de Shelter City. Ik ben binnen geweest en heb gelopen op de trappen waar mijn moeder als jonge vrouw ook gelopen heeft. Ik zag hoe de treden na zoveel jaren uitgesleten zijn. Een leider van het hostel heeft ons de lokalen laten zien die nu als slaapzalen gebruikt worden.

Wat mij toen zo trof, was dat gasten die daar uit de hele wereld komen, nog steeds geconfronteerd worden met de liefde van God en het Evangelie. Het is dus nog steeds een bijzondere plek waar God aan het werk is! Daarom ben ik donateur van THDV en vind ik het zo fijn om de Oogst te lezen. Ik lees dat ook als een eerbetoon aan haar.’ 

Dankbaar
Als Liesbeth over haar moeder praat, schiet ze regelmatig vol. ‘Van dankbaarheid.’ Ze mocht dan enig kind zijn, ze werd zeker niet verwend, maar eerder gevormd door haar ouders. ‘Mijn moeder had een levend geloof en ik ben erg gevormd door haar liefde voor kinderen, maar ook omdat zij bepaalde waarden van het leven doorgaf, zoals oog hebben voor een ander die het minder heeft. Ik weet ook dat zij zo’n grote verantwoordelijkheid had naar de kinderen die ze lesgaf en zo’n liefde voor hen.

Als ze op school kwam, zeiden de kinderen: “De júffrouw is er…” Het was altijd feest als zij er was. Als het bijvoorbeeld op de school in de Hoven sinterklaas was, dan werden er inkopen gedaan en ieder arm kind mocht fluisteren wat voor cadeautje het met sinterklaas wilde hebben. Daar werd een feest van gemaakt. De ramen werden afgeplakt en op alle banken stonden de cadeautjes klaar; in het klaslokaal werd door een timmerman een houten speeltuin in elkaar gezet. Dat was in de jaren dertig, nu tachtig jaar geleden. En op de ochtend van het sinterklaasfeest mochten alle moeders komen kijken hoe de school was versierd. Ze leefde uit haar geloof en dat heeft ze weer aan mij doorgegeven. Dat ik dit op mijn 87e nog kan vertellen, daar ben ik alleen maar blij om.’

Van het interview met Liesbeth Eikelenboom is ook een podcast gemaakt. Daarin vertelt ze niet alleen over haar moeder, maar ook over haar eigen leven en de dankbaarheid om geen deelnemer, maar toeschouwer te zijn in het leven van je kinderen en kleinkinderen en van hen te leren. Een prachtige podcast met wijze lessen

Kader 1

De moeder van Liesbeth was rond 1900 al betrokken bij THDV. Liesbeth is zelf donateur en leest de Oogst.
Woonplaats: Almen
Kerkelijke achtergrond: Hervormde Kerk Almen 

Kader 2

Steun THDV en help ons om kwetsbare mensen op weg te helpen naar een mooie toekomst. Word nu donateur vanaf € 5,00 per maand en ontvang een blijk van waardering van ons!

- stadsgids ‘Amsterdam Anders’ van Matthijs Hoogenboom
- cd ‘Herademen met de psalmen’ (piano en zang) van Ronald Koops
- armbandje ‘Waardevol’

Doe jij ook mee? Ga naar www.totheildesvolks.nl of bel 020 344 6310.  

Foto: Sjaak Verboom 

Reacties

J
Dit verhaal over deze juf doet mij sterk denken aan dé juf Huisman waar J.J. Frinsel sr. over schrijft in zijn boek: “ Met dank aan de juf”.

Daar ben ik best benieuwd naar of het over juf Huisman gaat. Dan zijn er dus meer mensen die veel aan haar te danken hebben.

Misschien kan iemand dit bevestigen of ontkennen?
REAGEER

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher