Kees van der Staaij en Thierry Baudet

Nieuws

21 december 2018 door Ramiro Muñoz Carvajal

De belijdende christen in debat met de cultuurchristen

Ik keek naar een raar en komisch debat tussen fractievoorzitter Kees van der Staaij van de SGP en FvD-voorman Thierry Baudet. Beiden heren waren uitgenodigd voor een politiek debat in Gouda. Aanleiding was de eerste 'Nacht van Gouda', georganiseerd door Driestar Educatief.

Het doel van deze debat was om paar thema's te debateren. Wat is de joods-christelijke traditie? Wat is het verschil tussen christelijk geloof en cultuurchristendom, en hoe relevant is dat verschil voor de politiek? Hoe vertaal je de joods-christelijke traditie in de politiek van vandaag? Hoe ga je om met het onbehagen in de samenleving?

New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Het debat begon met Van der Staaij die opende met de hoofdvraag van de avond 'Wat is er nu mis in Nederland?'. Hij voegde gelijk daarachter... 'wat kan en moet echt beter?' In een snelle schakel wist de intelligente Van der Staaij dit vraagstuk naar de mens zelf te brengen en haar relatie tot de Schepper. Een waarlijk christelijk doordrongen gedachtegoed, die wij dagelijks weer onszelve moeten voorhouden: hoe sta ik vandaag tot mijn Schepper in gehoorzaamheid en geloof?

Gelukkig was het niet allemaal zwart en donker voor de SGP-voorman. Hij benoemde ook dat Gods genade nog tot vandaag opereert in de wereld. Het duurde niet lang of Van der Staaij trok direct door als een sneltrein naar het volgende station genaamd: de rechtsstaat. Even leek het wel of hij de almachtige God en de rechtsstaat op een lijn wilde presenteren. Maar hij herinnerde zijn luisteraars eraan dat de rechtsstaat enkel mogelijk was doordat wij 'gekerstend' waren. Want het is immers het licht van het evangelie dat echte recht doet aan de mens, deze joods-christelijke traditie is tot ons doorgedrongen en een deel van ons cultuur geworden, beoogde van der Staaij.

Hij vervolgde de tempo van deze sneltrein door te zeggen dat: 'de mens de rug heeft toegekeerd naar God' en daarom moet 'terugkeren naar GOD en zijn woord'. Volgens van der Staaij is dit allemaal nodig en de oplossing voor de misstanden in Nederland. De mens is al teveel in het materialisme ondergedompeld en ook zijn de rust momenten zoals de zondag op een lange termijn plan gezet. Maar ook de gevaren van de islam en haar negatieve kant, de haat boodschap waren niet vrij van enige benaming. Een echte SGP-man was aan het woord, de klanken en geluiden van een belijdend christen waren te horen door de zaal heen die muisstil en aan zijn lippen hingen. Stiekem toch een kleine evangelieboodschap, voor de scherpe luisteraar.

Stiekem toch een kleine evangelieboodschap, voor de scherpe luisteraar.

Ook nam hij de gelegenheid om de 100 jaar politiek bedrijven van de SGP niet in een donker hoekje te laten, ook schijnde hij even zijn licht hierop. De SGP strijdt net als een soldaat, altijd even trouw en even vurig voor haar waarden. De geboden van God is het wapen van de SGP-achterban en met de munitie van God dit is het Woord (Bijbel), want enkel zo kunnen recht verdedigd en het onrecht bestreden worden. Vandaar dat de SGP-voorman gelijk eraan toevoegt dat 'een christelijk cultuur zonder Christus een lege huls is'.

De drie pilaren waar de SGP-leider na deze woorden aandacht aan gaf waren de abortus-kwestie, trouw in het huwelijk en de zondagrust. Deze pilaren moeten volgens de voorman hersteld worden en weer de eer en plek krijgen in onze levens zoals de Schepper het heeft bedoeld. Maar ook de politieke pilaren kwamen naar voren. De overheid heeft in de ogen van de SGP veiligehied en defensie verkwanseld. Teveel zeggenschap over nationale kwesties is naar de Euopese Unie gegaan en ook de internationale regels of verdragen pikken een graantje mee. Denk maar aan de immigratiekwestie. Maar waar het meest aan scheelde in dit politieke spectrum is toch het doorgeslagen gelijkheidsdenken, volgens van der Staaij.

Van verplichte dienstplicht van vrouwen tot de genderkwestie, er mag geen verschil meer zijn. Waarom toch niet vroeg de voorman zich af. We kijken weg voor onderdrukte christenen maar niet als Israël weer iets fout doet in de ogen van de internationale gemeenschap. De SGP voorman zei 'het lijkt wel alsof we niet meer de problemen bij de naam willen noemen'. Hij sluit af met een compliment richting Baudet: 'dank dat je ook op die thema's de medestander wilt zijn en dat je ook op deze manier mee wilt helpen, aan de toekomst van ons mooie land'.

De kersverse en jonge Baudet had geen zin in een christelijk onderonsje met van der Staaij.

Maar niks was minder waar, althans in mijn ogen. De kersverse en jonge Baudet had geen zin in een christelijk onderonsje met van der Staaij. Want al snel tijdens het luisteren naar de woorden van Baudet werd het duidelijk dat hij enkel sympathie had met het geloof van de SGP-voorman. Na een wat aarzelige en raar begin kwamen beide heren, een beetje los. De scherpe luisteraar en observator kon ook aan de lichaamstaal van Baudet zien dat hij niks gemeen heeft of voelt met de pilaren van de SGP. En als ze wel eens waren, kwam dat door de aanpak van de SGP.

Wel werd duidelijk dat ze allebei voor de waarden en normen staan van de westerlijke beschaving. Na de koffiepauze werd het wat meer een debat of zoals ik het zelf graag verwoord, een bokswedstrijd. De zachte punches werden hier een daar uitgedeeld. Daar kwam Baudet met een linkse hoek. Hij verwijte van de Staaij ervan links te zijn. Daarna kwamen de uppercuts, van de idioot aantijgingen tot tweemaal toe, eenmaal niet persoonlijk volgens Baudet. Maar de SGP-voorman had altijd wel een comeback. Niet zo snel als een profbokser maar wel met een stevige linker- en rechterhoek. Van de metafoor over de wolf in schaapsklederen tot de andere metafoor: bloemen in de vaas die niet geworteld zijn.

Na het zien van het debat kwam ik tot de conclusie dat beide heren hadden gewonnen, het was een gelijkspel, op zijn Engels een tie.

Bij van der Staaij, kreeg ik echt het gevoel dat hij een roepende in de woestijn was. Want ik vraag mij zelf hardop af, wat hebben wij als christenen toch te maken met de cultuurchristenen? Of wat hebben wij als gelovigen te maken met de ongelovige? En nog meer, waarom zouden wij in de politiek moeten mengen als we toch steeds concessies moeten maken waardoor onze christelijke waarden worden aangetast? Als ik naar mijn innerlijke gedachten luister merk ik op dat de hoofdvraag van het debat, eigenlijk had moeten zijn: Wat is er toch mis met het christendom in Nederland? De Bijbel waarschuwt ons constant om ons niet te mengen in de seculiere wereld en haar pleziertjes. En al helemaal niet met een cultuurchristen, hetzij links of rechts.

Bij van der Staaij, kreeg ik echt het gevoel dat hij een roepende in de woestijn was. Want ik vraag mij zelf hardop af, wat hebben wij als christenen toch te maken met de cultuurchristenen?

Bij Baudet kreeg ik diep van binnen een gevoel dat hij neigt naar een revolutie en dat hij zijn cultuurchristen-imago probeert te realiseren om stemmen te winnen of het is een misplaatst gevoel van eenwording met zijn idealisme. Maar wat hij wil is eigenlijk gewoon aan de macht komen. De voorman van FvD was niet vatbaar voor de aardige woorden van van der Staaij en elke aardige opmerking sloeg Buadet om in een semi-belediging zoals: 'Het is een centrum geworden van GroenLinks-activisten in de kerk dat is een van de problemen van het christendom'.

Waarop van der Staaij meesterlijk reageerde, maar Baudet hield zich cool. Hij maakte gehakt van de andere christelijke partijen en begreep volgens zijn woorden de metafoor van de SGP-voorman over het cultuur christendom wel:
'Het cultuurchristendom is net als een mooie bos bloemen die op tafel staat zien er prachtig uit, met wat water blijft tijdelijk mooi maar uiteindelijk los gesneden van de wortel ontbreekt het aan voeding. Christelijke waarden zonder levendig geloof die zie je een lege huls worden en weg glijden.' Baudet nam met deze woorden van de voorman van de SGP de predikingen van predikanten op de hak. Sterker nog, hij beaamde op een vraag van de debatleider: 'ja, beter cultuurchristendom dan links christendom'.

Mijn vraag is daarom hardop richting van der Staaij. Waarom wilt u dan nog met zo'n man samenwerken? U weet toch dat wij als christenen die God dienen slaaf zijn en wij onszelf onderwerpen aan de wil van de Schepper en niet die van een mens? Dit alles doen wij in de liefde en vreze des Heeren. U ziet toch na 100 jaar wel in dat de politieke macht, vol zit met valse retorieken en misleidingen van de volkeren? Het verlangen van macht komt altijd in conflict met de deugd, daar waar Christus zei: 'zoek mijn Vader die in de hemel is', zegt het politieke beest: de hemel is niet echt.

Mijn gedachten bij het horen van deze debat, toen de twee heren elkaar met hun eigen visies elkaar om de oren sloegen gingen uit naar Pirkei Avot, oftewel vertaald naar het Nederlands, de ethiek der vaderen. Want als we toch over joods-christelijke tradities hebben en over de wortel, dan is zonder tegenspraak een Joodse manier van ethiek bedrijven de bron van alles. In de Pirkei Avot staat:
Be careful with the authorities because they only become close to a person for their own benefit They befriend when it helps them but do not stand up for you when things are difficult. (Avot 2:3)

Waarom geven we onze hoge standaard van geloof toch steeds weer prijs? Dit en nog meer gedachten kreeg ik toen ik Baudet in actie zag en elke wijs woord van Van der Staaij beantwoorde met een cynisch lachje of hem uit maakte voor een onwetende. De mensen die aan de macht willen komen, hebben niks te maken met de joods-christelijke deugd en minder met het keren van de andere wang. Zij hebben één ambitie: macht. Iets wat de scherpe kijker wel in Baudet kon zien.

Het debat sloot af met de wijze woorden van de SGP-leider, ..'dit is de wolf in schaapskleren en kies daar niet voor'. Ook hier vraag ik dan hardop af, waarom wil je dan samenwerken met hem?

Misschien was dit hele debat ongevraagd aan Van der Staaij opgelegd of dacht hij aan andere doeleinden. Hoe het ook zei, ik wil mijn respect aan beide heren uitspreken en tegelijkertijd een oproep doen aan alle christenen die de Bijbel trouw zijn en in de Schepper geloven om na te denken over mijn slotwoord.

Wat is er mis in Nederland dat wij (de christelijke gemeenschap) zo graag in de politiek actief willen zijn en ons willen mengen met machthebbers? Lijken wij dan niet op de bloem in de vaas? Want politiek is machthebberij en alles is dan geoorloofd om dat te bereiken. Maar de echte christen is geworteld in de liefde des Heren en blijft verre weg van deze wereldse lusten en foeilijkheden.

Bekijk hier het volledige debat en beluister een terugblik op het debat in de CIP Podcast:

Reacties

Heel goed die laatste opmerking. Want we moeten niet vergeten dat ook van der Staay een politicus is, voor wie macht een belangrijk hulpmiddel is.
REAGEER
C
Beetje preciezer Nederlands zou geen kwaad kunnen.. meer schrijftaal ipv spreektaal svp.
REAGEER

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify