evangeliseren Tadzjikistan

God

19 december 2018 door Jaap en Marianne Wieman

Wonderen op een politiebureau in Tadzjikistan: kolonel omhelst evangelist

Tadzjikistan is een bijzonder mooi land. Het land is aantrekkelijk doordat er heel verschillende landschappen te vinden zijn: hooggebergte (tot wel 7.500 meter), woestijn, groene dalen en vlakten, kale steppen. Tadzjikistan is ook een donker land. Nauwelijks 1 % van de mensen is bereikt met het Evangelie. De niet-geregistreerde baptisten hebben er slechts één gemeente: in Doesjanbe.

Stichting Friedensstimme stelt honderd evangelisten in staat om zich volledig aan evangelieverkondiging te wijden en voorziet hen van lectuur en middelen voor vervoer.
Ik ontvang graag de nieuwsbrief van Stichting Friedensstimme

Een groot deel van Tadzjikistan is dus nog niet bereikt met het Evangelie. Eén specifiek gebied, dat onderwerp was van onze reis, is het Pamir-gebergte in het zuidoosten. Dit gebied wordt Badachshan genoemd en heeft een hoge mate van autonomie. Je moet er een speciaal soort visum voor kopen. Het is een moeilijk toegankelijk berggebied, dat vanuit het westen benaderd kan worden, maar ook – nog veel zwaarder – vanuit het noorden. Slechts één keer heeft een evangelist de regio-hoofdstad Khorog bereikt.

De reis van Doesjanbe naar Khorog kostte ons twee en een halve dag; meer dan we verwacht hadden. Daar moet bij gezegd worden dat we heel vaak gestopt zijn om langs de kant van de weg of in het veld contact aan te knopen met de mensen. Soms een enkele herder, soms een gezin. Een fruitverkoper of een paar vrouwen, die in een beek de was doen. De evangelisten hebben een hart dat klopt voor deze mensen. Met oprechte belangstelling maken ze een praatje en proberen ze interesse te wekken om een boekje of een Nieuw Testament achter te laten. De kinderbijbels uit Nederland zijn heel erg in trek en veel te snel op. Hadden we er maar meer mee genomen!

Als we die van een jonge agent verlaten, fluistert hij in het oor van de tolk: “Ik geloof ook in Jezus!”

In Khorog blijkt dat agenten Nieuwe Testamenten in beslag hebben genomen en bestuderen die ijverig. Een andere agent zit te bladeren in een dik wetboek, op zoek naar de artikelen die we overtreden hebben. Dat lukt nog niet zo erg. Weer een andere schrijft ijverig aan een verklaring in het Russisch. Dat moeten we ondertekenen, maar we weigeren. We begrijpen het Russisch niet. Om de stemming niet te grimmig te maken schrijven we een verklaring van twee zinnen in het Nederlands en ondertekenen die. Er staat in dat er twee Nieuwe Testamenten van ons in beslag genomen zijn en dat we daar afstand van doen. Daar is de agent zichtbaar blij mee. Wij ook, want waarschijnlijk is er nog niet vaak zoveel in de Bijbel gelezen op het bureau als nu.

We gaan van kamer naar kamer. Als we die van een jonge agent verlaten, fluistert hij in het oor van de tolk: “Ik geloof ook in Jezus!” We kunnen onze oren niet geloven. Moesten we daarom hier op het bureau de volle 24 uur verblijven? Hier is een geheime gelovige, die misschien wel zeer bemoedigd is doordat een groep christenen zomaar een poos in zijn kamer geweest is. Hij heeft onze gesprekken gehoord en gezien hoe wij ons gedroegen. Niet opstandig of arrogant, vriendelijk, maar toch ook zelfbewust en vastbesloten. Immers, wij hebben geen kwaad gedaan. Wij bemerken dat de HEERE al lang vóór ons aan het werk is geweest; wat een bemoediging!

Aan het eind van de dag moeten we weer bij de kolonel verschijnen. Hij heeft weinig tijd, want zijn helikopter staat te wachten. Hij beschuldigt ons, maar geeft geen gelegenheid tot antwoord of gesprek. Uiteindelijk beslist hij dat we maandag terug moeten komen om voor de rechter onze onschuld te bewijzen. De tolk zegt later “het is maar goed dat je niet kon verstaan wat hij zei, want hij heeft echt heel lelijk gesproken.” Daarna beent de kolonel weg.

Hij zegt dat er geen rechtszaak komt en dat we niets verkeerd hebben gedaan. Trouwens, “ik heb zelf ook een Bijbel thuis.”

Wij proberen het allemaal te begrijpen en gaan naar de uitgang. We moeten dus twee extra dagen uit onze planning schrappen en het vervolg van onze reis komt in gevaar. Maar op weg naar de deur worden we wéér een kamer binnen geroepen en men zegt dat de rechtszaak nú al zal plaats vinden. We begrijpen er steeds minder van. In deze kamer komt een andere kolonel binnen. Hij vertelt dat hij met zijn collega heeft afgesproken de kwestie af te handelen. Hij zegt dat er geen rechtszaak komt en dat we niets verkeerd hebben gedaan. Trouwens, “ik heb zelf ook een Bijbel thuis.” We zijn verrast en ontroerd door zijn milde houding en bedanken hem. Dan vraagt één van de evangelisten of de kolonel het goed vindt dat we met hem bidden. Hij stuurt zijn collega’s weg en doet het raam en de deur op slot. Daarna mag de evangelist met en voor hem bidden. De kolonel is zichtbaar geraakt en krijgt zelfs nog een hartelijke omhelzing van de evangelist, zoals broeders dat doen.

Hier maken we het tweede wonder op het politiebureau mee! Natuurlijk kent alleen de HEERE de harten, maar hier is een tweede politieman die zijn hart niet afsluit voor de boodschap van genade. Het wordt ons steeds meer duidelijk: de HEERE laat ons iets zien van Zijn verborgen werk in het Pamir-gebergte. Hij was ons vóór!

We gaan als vrije mensen het bureau uit, maar weten ook dat er een aantal Nieuwe Testamenten in handen van de politie is. We hopen dat ze er veel in lezen en van ons een gunstige indruk hebben overgehouden. Niet omdat wij zulke brave burgers zijn, maar omdat Gods genade ons een bepaalde vriendelijkheid en mildheid heeft geleerd. Omdat we proberen duidelijk te maken dat Hij ook de politiemensen iets te zeggen heeft.

Eén van de evangelisten lijkt last te hebben van ‘het Farao-syndroom’: hij is bang dat de boze kolonel ons zal achtervolgen.

Omdat onze planning al aardig verstoord is gaan we direct op de weg terug naar Doesjanbe. Eén van de evangelisten lijkt last te hebben van ‘het Farao-syndroom’: hij is bang dat de boze kolonel ons zal achtervolgen, zodra hij ontdekt dat we vrij heen gegaan zijn. We geloven echter dat de HEERE ons behoeden zal, hoe het ook gaat. Onderweg kunnen we het niet laten her en der weer contacten aan te knopen met voorbijgangers. We zijn wel voorzichtiger en benaderen liever geen groepjes mannen; daar kan de sociale controle averechts werken. Beter is de enkeling of een gezin te benaderen.

Midden in de Pamir nodigt een moslim ons uit in zijn huis. Natuurlijk voor de maaltijd, maar juist ook voor een goed gesprek. Trots toont hij het huis dat hij aan het bouwen is. Het ziet er mooi en netjes uit. De keuken is nog buiten: bij een klein stroompje wordt de vaat gedaan en water gehaald voor het koken. Hij en zijn vrouw zijn niet fanatiek moslim en denken dat de islam en het christelijk geloof wel ongeveer op hetzelfde neerkomen. De broeders praten lang met hen, maar ook zingen we een lied voor hen en we bidden samen met hen. In een islamitisch land als dit bidden we niet met gevouwen handen, maar met de handen open en geheven. Het is bepaald geen on-Bijbels gebaar en toont het verlangen een zegen van de HEERE te ontvangen.

Tadzjikistan is een mooi land. Een duister land. Maar ook een land met velden, wit om te oogsten. Sterker nog: een land waar de HEERE al aan het werk is, terwijl er nog betrekkelijk weinig is geëvangeliseerd. Het is maar hoe je er naar kijkt. Tadzjikistan is ook een land, waar de boze zich roert. Dat kan een teken zijn dat hij Gods werk vreest. Wij bidden voor Tadzjikistan en het volk van de Tadzjieken. Dat er nog velen toegebracht zullen worden tot de kring van hen die de Naam van de Zaligmaker, Jezus Christus, belijden.

Stichting Friedensstimme staat al 35 jaar voor ondersteuning van christenen in de voormalige Sovjet-Unie bij hun evangelisatie- en zendingsactiviteiten. Bezoek hier de website van Friedensstimme en klik hier om het werk van de stichting te ondersteunen.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher