Dagelijks leven

10 december 2018 door Laurens Sok

Vrijheden zijn voor christenen soms maar beperkt…

In Nederland staan we er goed op. In de top 20 van meest tolerante landen bezetten we de zevende plek. Geen slechte score. Maar tolerantie blijkt soms maar een uitgehold begrip. Hetzelfde geldt voor de vrijheden die we kennen.

In de afgelopen tijd heb ik met bovengemiddelde belangstelling de zaak rondom Siriz gevolgd. Het is specialistische organisatie wat hulp biedt bij onbedoelde zwangerschappen. Ze bieden preventie aan, geven ondersteuning en zorg. Maar naar aanleiding van één documentaire op televisie staan ze zwaar onder druk. Waarom? Omdat de hulp die ze bieden niet onafhankelijk zou zijn… Het zou sturend zijn... En dat om vrouwen te weerhouden van abortus. De keuze voor het leven zou de overheid absoluut niet moeten subsidiëren. Dat is de gedachte.

Nu kunnen we hier over discussiëren. Maar feit is dat de overheid allerlei organisaties, ook op dit gebied, steunt. Nederland is een land met veel verschillen. Diversiteit is ons niet vreemd. Maar nu het punt. Er zijn politieke partijen in Nederland, waar christenen soms ook op stemmen, die het pertinent niet willen dat pro-life organisaties steun krijgen van de overheid. Organisaties met een christelijke signatuur mogen volgens deze partijen wel bestaan, maar als ze zich ‘negatief’ uitlaten over abortus is dat niet mogelijk in Nederland. Tenminste, niet met subsidie van de overheid.

Het wordt steeds belangrijker dat christenen samen optrekken. De christelijke politiek, christelijke organisaties en de christenen in het land.

Maar wat is het probleem? Dan moeten deze organisaties toch zonder subsidie voor deze punten opkomen? Dat zou een optie kunnen zijn. Maar er is een beweging gaande die ons zorgen mag baren. Want wat is het bestaansrecht van christelijke organisaties in het ‘subsidielandschap’? Als dit doorgaat wordt het een landschap waarin de overheid de boodschap gaat bepalen. En dat betekent dat de christelijke boodschap langzaamaan wordt verdrongen. Daarnaast gaat er een zeer scheve verhouding ontstaan wat betreft subsidies. Want seculiere organisaties, die ook een gekleurde boodschap verkondigen, krijgen wel de gevraagde subsidie. En bij deze, een boodschap is altijd gekleurd. Net zoals elke vorm van communicatie.

Nu zijn er mensen, ook christenen, die zich hier niet al teveel zorgen over maken. Het is een tendens die, zo wordt er gezegd, toch niet meer te keren is. Christenen worden meer en meer een minderheid en dit is dan ons nieuwe bestaan. Maar zo makkelijk moeten we ons hier niet bij neerleggen. Buiten het feit dat in bovenstaande discussie ook nog eens veel onwaarheden worden verkondigd, is het nogmaals een zeer scheve verhouding. Want de minderheid moet net zoals de meerderheid de kans krijgen om haar geluid te horen. Zeker wanneer het een afwijkende mening betreft. En daar zou de overheid in een tolerant land ook aandacht voor moeten hebben.

New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

De kern van mijn boodschap is dat deze situaties meer en meer zullen voorkomen. Het betekent niet dat we ons dan maar moeten terugtrekken. Het wordt steeds belangrijker dat christenen samen optrekken. De christelijke politiek, christelijke organisaties en de christenen in het land. Dat verdient in deze tijd echt onze steun! Onze stem, het gebed en vrijgevigheid.

Over een paar weken komt op mijn website een nieuwe blog uit. Dit gaat over je christelijke (politieke) stem laten horen. Houd de website in de gaten! Laurens Sok is (online) communicatiemedewerker. Bezoek hier zijn website of volg hem op Twitter.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher Spotify