gebed

God

26 oktober 2018 door Jeffrey Schipper

'God heeft mijn gebed om een levenspartner niet verhoord'

'Ik ben een alleenstaande vrouw en heb altijd verlangd naar een echtgenoot. Ik smeekte de Heere intens om een huwelijk en gezin, maar het werd mij niet gegeven,' schreef een vrouw onlangs in een brief die is behandeld in de rubriek 'Pastorale vragen' van de Reformatorische Omroep (RO).

In de brief schrijft de vrouw dat ze haar kinderlijk vertrouwen in God is kwijtgeraakt en haar onbevangenheid in het gebed is verdwenen. "Heel ingrijpend," reageert ds. J. W. Verweij. Daar sluit ds. M. Messemaker zich bij aan. "Het is nogal wat, wat ze vroeg: een levenspartner. Haar vertrouwen in de Heere is zo geknakt, dat ze ook haar alledaagse dingen niet echt aan Hem kan overgeven. Ze bidt wel, maar het basale vertrouwen dat er een God is die hoort is geknakt."

Verweij vergelijkt de situatie van de vrouwe met "een auto die onderweg is naar een bepaalde bestemming en die auto komt niet over een hobbel heen. Een hindernis. Ze vraagt zich af wat de oorzaak van die hindernis is." 

In haar zoektocht was één Bijbeltekst cruciaal: 'Want die tot God komt, moet geloven, dat Hij is, en een Beloner is dergenen, die Hem zoeken.' Messemaker: "Deze tekst gaat over de beloning die de Heere in je leven wil schenken. Door haar verlangen heeft ze sterk gedacht dat die beloning haar man en gezin zou zijn." Volgens Verweij is de vrouw uit het oog verloren dat deze tekst betrekking heeft op geestelijke zaken.

Messemaker wijst op de apostel Paulus die zijn hele leven 'een doorn in zijn vlees' met zich meedroeg. "Misschien was dat in zijn geval ook wel zijn alleen-zijn. Wat heeft die man een strijd gehad! Zijn gebed werd niet verhoord, maar God heeft hem geleerd dat Zijn genade genoeg is. Daardoor is zijn kinderlijke vertrouwen in Hem versterkt."

Messemaker en Verweij behandelden deze brief in de uitzending van 13 oktober. Klik hier om de volledige uitzending terug te luisteren.

Reacties

C
Het verlangen van deze vrouw kan ik mij levendig voorstellen. Al van af mijn 12 jaar, verlangde ik naar een vriendin om later een gezin mee te stichten. Was toen nog ongelovig. Op mijn 22ste heb ik God leren kennen en droog mijn verlangen in gebed aan God op. Te gelijkertijd was ik volop bezig te zoeken naar het meisje dat haar leven met mij zou willen delen. Op mijn 30ste (mei 1980) was ik nog steeds vrijgezel. Mijn dagelijkse beden waren nog steeds niet verhoord ondanks al mijn eigen inbreng. Vervolg
REAGEER
C
Dat voorjaar bad ik; Heer mij lukt het niet, ik draag het aan U over. Opdat moment, ben ik er niet meer mee bezig geweest, niet meer gebeden en niet meer op vrouwen jacht. In dit zelfde jaar, ontmoette ik, mijn huidige vrouw, in juli 1980 vroeg ik haar ten huwelijk en in november 80 zijn wij getrouwd. Dit jaar hebben wij onze 5e kleinkind mogen verwelkomen.



Het zelfde gebeurde met een woning zoeken, al mijn inspanningen en beden waren tevergeefs. Toen ik het aan God overliet hadden wij binnen een paar maanden een woning.

God.
REAGEER
H
Er is in de breedte heel veel verlangen dat niet vervuld wordt. Daar is groot leed en daar is klein leed. Vooral stil leed. Wat mij heel erg hielp is het centrische hierin ontdekken. Covey ( de 7 eigenschappen) durft dat centrische van ons verlangen aan te raken. En ontdoet het van haar tunnelvisie, dat kan een pijnlijk doch verhelderend proces zijn. Ik hoop van harte voor deze mevrouw dat ze haar strijd met iemand heeft kunnen delen. Blijf er niet alleen mee rond lopen. Eenzaamheid hierin vergroot het lijden. Een meelevende groet.



REAGEER
Toon meer reacties (1)

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher