God

19 oktober 2018 door Matthijn Doekes

Vul niet zelf in waar God je voor roept

Toen ik nog niet zo lang geloofde, sprak iemand een profetie uit en doordat ik op dat moment exact daarvoor aan het bidden was, wist ik direct dat het van God was. 'God ziet je hart, Hij kent je hart. Stap uit en je zult hem zien op een nieuwe manier.' Ik kocht de opname van de dienst en draaide het elke keer weer.

En ik wist het zeker: ik was bezig met solliciteren bij een christelijke muziekwinkel, dus dat moest het wel zijn! Ik dankte God en ging naar het gesprek. De eisen waren keihard, zo bleek. Er was een stap in geloof voor nodig om 'ja' te durven zeggen. Mooi! Dat was toch wat er was gesproken? Dit gaat goed dus. Toen kwam de eis om me 10 jaar vast te leggen. Daar schrok ik van. En terwijl ik er over nadacht of ik dat wel echt kon beloven, liep mijn sollicitatie tegen een muur: Je bent te jong christen, wij willen het niet. Sorry!

Ik was verbijsterd. Dit was toch wat God wilde? Ik stapte uit en de deur ging alsnog dicht! Ik was boos, heel boos. Misschien was die preker dan wel een leugenaar, misschien wist God wel niet wat Hij wilde dan. Het was een grote klap in mijn jonge geloof. Na een tijdje draaide ik de preek weer af. En ik dacht: nee, dit was echt God. Ik bad voor mijn boosheid en vroeg God om me te helpen.

En dat is wat God vaak doet: Hij roept je voor iets waar je zwak in denkt te zijn. Gods kracht wordt zichtbaar in onze zwakte.

En op een dag vroeg iemand me om te rappen ('als je dat kan, doe het gewoon!') en ik zei zes maanden lang 'nee'. Dit was niet wat ik wilde. Op een podium staan, in de spotlights. Daar ben ik toch veel te verlegen en zwak voor? Dat is voor stoere kerels, niet voor mij. Tuurlijk, ik schreef al vele jaren teksten en ik was een echte hiphopkenner. Maar dat was niet bedoeld voor het podium. En zeker nu ik christen was, kon ik wel een gospelliedje maken?

Maar na zes maanden gaf ik toe. En ik schreef een heel simpel liedje (helaas is het verloren gegaan) en ik rapte het in de kerk. En vanaf dat moment wist ik: dit is wat God me geeft om te doen. Op deze manier zou ik Hem op een nieuwe manier zien. Een jongeman met reisangst die door het hele land moest reizen, van Hoogeveen tot Heerlen, van Rotterdam tot Alkmaar, om te rappen voor de Heer.

Maar ik kon het alleen zien en alleen ervaren nadat ik een uitdaging had aangenomen die geheel buiten mijn comfortzone viel. En dat is wat God vaak doet: Hij roept je voor iets waar je zwak in denkt te zijn. Gods kracht wordt zichtbaar in onze zwakte. En hoe tegenstrijdig is dat met ons menselijke denken? Wij denken dat wij ergens goed in moeten zijn en erg zeker van onszelf voordat God ons roept.

Echter God kijkt naar het hart en Hij houd je afhankelijk van Hem. Ik bleef nederig omdat ik afhankelijk was van Hem doordat ik angstig was onderweg naar mijn optredens. Dan ga je wel bidden, geloof me. En dan neem je ook je roeping wel serieus. En dan rest er alleen nog het vertrouwen dat, indien jij gaat en zaait, God dat zal eren en laten groeien, omdat dit precies is waarvoor Hij je riep.

Matthijn Doekes is een voormalig gospelrapper en is voor vragen of opmerkingen per e-mail bereikbaar. Bezoek hier zijn weblog.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher