droogte

God

12 oktober 2018 door Ramiro Munoz

Wat droogte en kale bomen tot christenen te zeggen hebben

Een van de vreselijkste zondes in deze wereld is het beter weten of haar tegenpool, namelijk arrogantie. Niet dat ik mij zozeer daaraan heb gebrand maar ik ben ook vatbaar voor deze ziekte. Wachten op de juiste tijd is een kunst opdat de Schepper alle glorie en eer mogen ontvangen.

Daarom dat ik nu in deze tijd graag mijn gedachte met u deel over de staat van de natuur en specifiek over de bomen. De laatste tijd hebben we veel te maken gehad met een extreme droogte in Nederland. Sinds de metingen die in 1906 begonnen, zou het jaar 1976 een zeer droog jaar geweest zijn, dit is dus 42 jaar geleden. Met droogte bedoel ik uiteraard dat er geen druppel regen viel, water is essentieel om te overleven voor alles wat leeft.

Ik fietste laatst langs een rij bomen en het viel mij op dat alle bladeren gevallen waren en dat ze kaal waren. En dit gebeurde al in de zomerperiode.

Want alles wat leeft moet groeien en bloeien maar dan ook weer sterven. Dit is hoe de Schepper het wilde en daarom zijn de bomen een goed voorbeeld om over onze geestelijke staat te praten. Ik fietste laatst langs een rij bomen en het viel mij op dat alle bladeren gevallen waren en dat ze kaal waren. En dit gebeurde al in de zomerperiode. De wortels staken bijna naar buiten uit alsof ze riepen om water. De boomkorst was helemaal weg gevallen en naakt stonden ze daar zonder hun groene bladeren, zonder enige vaste grond. Hun sterke krachten en voortplantingsmogelijkheden waren weggevallen en ook hun vruchtbaarheid.

Is dit niet een perfect voorbeeld dacht ik bij mijzelf om zo onze geestelijke staat te omschrijven? Want als we niet net als de bomen van zojuist aan de juiste grond vast geworteld zitten en bloot komen te staan aan teveel warmte raken we ook beschadigt. De hevige warmte van de afgelopen periode hebben deze bomen beschadigd, zoals dit in geestelijk opzicht niet goed is voor onze zielen.

Want een boom moet in de juiste grond geworteld zijn zodat de wortels het water bereiken en ook het ontvangen van licht is zeer belangrijk. En de juiste atmosfeer en de juiste bestuiving is cruciaal zodat de bomen zich kunnen voortplanten, net als de mens.

Na een tijd van reflectie vroeg ik mijzelf af, hoeveel mensen lijken niet op die bomen zonder groene bladeren? Ze zijn van binnen verdord en hun wortels schreeuwen het uit. Ze willen water! Hoeveel geestelijke leiders geven deze bomen (lees: christenen) nu echt de juiste atmosfeer en juiste voeding?

Hoeveel geestelijke leiders geven deze bomen (lees: christenen) nu echt de juiste atmosfeer en juiste voeding?

Ik geloof dat als we naar de bomen kijken en hun kaalheid zien in combinatie met het gemis aan water, we mogen stilstaan bij een zeer belangrijke les voor onze geestelijke levens. Maar wacht eens zou de kille rationalist denken als hij mijn tekst leest: 'De kale bomen van nu zijn niks meer dan een resultaat van de opwarming van de aarde en het feit dat geen druppel regen meer gevallen is'. Mijn antwoord aan u zou zijn dit klopt, en ik zeg zeker niet dat de opwarming van de aarde geen rol speelt. Maar worden bomen in de Bijbel niet vaak genoeg gebruikt als metaforen voor de mens?

Is de juiste grond of aarde niet ons gezin en familie? Staat het water niet symbool als de liefde, opvoeding en de geestelijke kant van onze behoeftes? Is het juiste licht niet de juiste leer van God dat nodig is om onszelf te ontwikkelen en te groeien tot mooie sterke bomen? Wat te denken aan de juiste atmosfeer? Zoals de juiste mensen om je heen, juiste (kerk)leven? En om te kunnen voortplanten hebben we de juiste potentie en productiviteit nodig, staat het stuifmeel en zaadjes hier niet symbool voor? En wat te zeggen over het zaadje? Want alles wat groot wordt, begint bij iets kleins.

De wereld is in puin, ik hoop en bid dat de profeten zullen opstaan en preken. Want droogte is een teken van God, helemaal omdat dit ruim 40 jaar geleden gebeurd is in Nederland. En 40 jaar staat in de Bijbel duidelijk voor een overgang ten goede of ten kwade voor een natie, maar eerst stuurt God zijn profeten. Ik geloof dat de gemeenschap van gelovigen voor een uitdaging staat en het is aan de gelovigen in Christus om grote en sterke bomen op te voeden.

Deze blog verscheen eerder op de website van Ramiro Munoz. Klik hier om zijn website te bezoeken.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher