stress

Dagelijks leven

25 september 2018 door Conny Luchtenburg

Nieuw terrorisme: We blazen onszelf op

Vroeger hadden we de 3 R’s: Rust, Reinheid, Regelmaat, waar we op terug konden vallen. Nu lijkt niemand te kunnen ontsnappen aan een nieuw soort patroon. De 3 T’s: Tempo, Tijdstekort, Topprestatie.

Het psycho-terrorisme van deze tijd
Gaat alles wel zo goed als we het met z’n allen doen voorkomen? De vaak zuchtende mensheid over de volle agenda’s en de 'burn-out' die de één na de ander uitschakelt. De huidige stroomversnelling neemt ons mee en we genieten er veelal van. Maar de formule om ons leven zelf vorm te geven, blijkt niet in alle gevallen sluitend te zijn. Het psycho-terrorisme van deze tijd lijkt ons te vangen en afhankelijk te maken van hulpverleningsinstanties.

Nu lijkt niemand te kunnen ontsnappen aan een nieuw soort patroon. De 3 T’s: Tempo, Tijdstekort, Topprestatie. E

Wanneer we ziek worden of overbelast raken dan wankelen we en stoppen het één na het andere hulpmiddel onder onze voeten om op de been te blijven. Loopt ons eigen IK vast; dan hebben we een psycholoog nodig. Loopt onze relatie niet; dan hebben we relatietherapie nodig of nemen we een 'second love' óf anders toch maar een nieuwe. Loopt onze opvoeding niet of kan ons kind niet meekomen in de norm van nu; dan bezoeken we de kinderpsycholoog. Lopen we vast in onze baan; dan schakelen we de (burn-out)coach in. Hebben we te veel stress en kunnen we het leven niet meer zo goed overzien; dan krijgen we pillen om wat vlakker te worden. De zorgverzekeraars weten het ene financiële gat niet met het andere te dichten. Voor mensen met een zeldzame ernstige ziekte is het medicijn helaas soms te duur om nog langer te vergoeden.

Een eerlijke keuzemogelijkheid
Als Franca Treur een boek schrijft over haar afrekening met het geloof van haar zwaar christelijke familie, dan vinden veel mensen dat een terechte keus en bewonderen haar. 'Verstandig mens dat ziet dat zo’n zwaar geloof niet meer past in het denken van deze tijd, omdat het de individuele vrijheden zo inperkt' wordt er veelvuldig gedacht. Beleef je geloof maar achter de voordeur. We gunnen God in zekere zin wel een plek in de hemel, dat wel. Alleen bij terreur, rampen, overlijden of ander ernstig voorval halen we Hem soms nog even tevoorschijn en is er weer prettige gemeenschapszin. Maar verder krijgen we zelf alles prima voor elkaar. Het christelijk geloof zoals onze voorouders het beleefden hebben we grotendeels achter ons gelaten en door de jaren heen onze vrijheden verworven, zo menen we. De kerk bepaalt niet meer wat wij moeten; dat doen wij zelf. Toch is het wel erg jammer dat we daarmee de God van de Bijbel in Nederland praktisch gezien zijn kwijtgeraakt en daardoor wellicht ook de gemeenschappelijke Deler.

Geloof in 'het hoogste niveau van leven'
Inmiddels vraag ik me sterk af: slaan we in ons mooie land niet door naar de andere kant? Naar een nieuw geloof: 'Geloof in het hoogste niveau van leven'. Het lijkt of we daar helemaal mee worden overspoeld. Een tijdje geleden zag ik in de bijlage van een landelijke krant een reeks van kinderen die hun huidige leven omschreven. Niet één kind geloofde in God. We doen alsof het gemiddelde kind van nu wel een eerlijke keuzemogelijkheid heeft, maar zonder God of kerk opvoeden is ook een stempel. Het stempel van de maakbaarheid. Vrijheid-blijheid. Jij mag zelf bepalen hoe je je leven invult. Jij bepaalt zelf de mate van je succes. Jij bent aan zet. Jij bent het (hoogbegaafde) prinsje of prinsesje!

Inmiddels vraag ik me sterk af: slaan we in ons mooie land niet door naar de andere kant? Naar een nieuw geloof: 'Geloof in het hoogste niveau van leven'.

Stiekem denk ik dat die druk ons te veel aan het worden is en dat het lastig is om dit naar elkaar toe te geven. Wie trekt de stekker uit het schoolsysteem waardoor leerkrachten overwerkt raken door de vele verslaglegging, begeleiding van 'bijzondere' kinderen, kritische ouders en de daardoor ontstane werkdruk die met de dag hoger wordt? Om over de schrijnende situaties in de (ouderen)zorg maar niet te spreken. Wie trekt er een stekker uit bij de mannen, vrouwen en kinderen die allerlei rollen tegelijk moeten vervullen? Wie durft eerlijk toe te geven dat de gemiddelde hypotheeklast veel te hoog is, waardoor ouders meer moeten werken dan hen lief is? Wie durft te zeggen dat er iets niet klopt in een samenleving waar zoveel (jonge) mensen een burn-out krijgen of depressief worden? Wie durft te zeggen dat het beter zou zijn als de zondag weer lekker rustdag is en de winkels dus gesloten mogen blijven? Wie bepaalt z’n mening gewoon op basis van een geduldige kijk naar de ander in plaats van de mening die geschetst wordt door talkshows op tv of alle andere media? Wie durft te zeggen dat we ons eens druk moeten maken om onszelf in plaats van het wantrouwen van elkaars goede bedoelingen en intenties. Wie heeft nog ruimte en tijd om een onvoorwaardelijk vangnet te zijn voor mensen die het nodig hebben?

Die ellende kunnen we er niet meer bij hebben
We zijn goed ontwikkelde mensen die door de wetenschap en studies ons leven prima een eigen richting kunnen geven. We willen graag een passend antwoord op al onze onmogelijkheden. We laten niets aan het toeval over en willen óplossingen zien. Daarom mogen we in Nederland kiezen of we een kind met Down of een hazenlip geboren laten worden. Daarom mogen we kiezen of een zwangerschap ons wel uitkomt. Daarom mogen we kiezen of we een leven beëindigen dat geen doel meer lijkt te hebben, want we kunnen 'die ellende' er niet meer bij hebben.

Natuurlijk geven we toe dat we te druk zijn, maar vinden óók dat we een goed leven hebben. Daarom weigeren we op een rem te drukken en geven nog een stootje gas. Eén versnelling hoger moet nog kunnen toch? En dan? Dan kijken we ineens een vastlopend kind in de ogen en krijgt het van de dokter het etiket 'AD(H)Der, autist, hoogbegaafde of iets dergelijks' opgeplakt. Of dan kijken we plotseling onze kapotte relatie in de ogen. En we zijn verbaasd; was jij dan niet gelukkig? We hadden toch alles? Ik heb er toch alles aan gedaan wat ik kon? De hulpverlener fluistert je de diagnoses in het oor. En je bent verward. We hadden alles wat ons hartje begeerde: een geslaagd leven, leuke baan, mooie relatie, lieve kinderen, zorgzame ouders, groot huis, fijne vrienden. Maar...

Misschien vergeten we écht te leven...
Misschien vergeten we elkaar echt gelukkig te maken, vergeten we met elkaar te praten, vergeten we stil te staan, vergeten we elkaar te bewonderen zónder prestaties, vergeten we te zien dat tevredenheid belangrijker is dan volmaaktheid, vergeten we onze kinderen te vertellen dat er méér is dan veel.
Misschien kunnen we toch veel minder gaan leven uit de 'maakbaarheid' en meer uit de 'dankbaarheid' richting God voor het door Hem gegeven leven. Maar ja, misschien is mijn schrijven te gekleurd en gun ik mensen Iets wat ze niet missen.

Dit artikel is geschreven door Conny Luchtenburg-van Cappellen.

Reacties

H
Prima visie.

Goed verwoord.
REAGEER
J
Hello Conny,



Dit is een beperkte opsomming van dingen, die er mis zijn met de mens, samenleving, die en masse van GOD los is.



we zijn VERDWAASD, omdat we ontkennen dat er een God is!



Menende wijs te zijn, zijn we dwaas geworden!

In het eind der dagen zal het goede KWAAD

en het kwade GOED genoemd worden!



Ik maak bezwaar tegen EEN woord: MISSCHIEN.

Als je dat schrapt, kom je "akelijk" dicht bij de waarheid.



GA tot HEM, allen die vermoeid en belast zijn!

WANT:

aan Gods zegen is alles gelegen!

Het is GOD, die "wasdom" geeft!
REAGEER
Een duidelijk, maar eenzijdig verhaal.

Als ik met mijn zoontjes naar de kinderboerderij of speeltuin ga dan kom ik genoeg mensen tegen die daar genieten van/met hun kinderen. Kinderen die gewoon zichzelf mogen zijn, met ouders die er (na een drukke werkweek) van genieten om even met elkaar iets leuks te doen. Om vooral even lekker samen te zijn.

We hebben tenslotte nog steeds gewoon zelf de kreuze: altijd druk doen, of af en toe ook even tijd maken voor elkaar. Of nog belangrijker, tijd maken voor elkaar en leven met God.
REAGEER

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher