Lili & Howick

Nieuws

12 september 2018 door Maarten van Nieuw Amerongen

Deze drie zaken legt 'Lili & Howick' bloot

Vorige week werd bekend dat Lily en Howick in Nederland mogen blijven. Dat is in persoonlijk opzicht fantastisch te noemen. Ze hoeven geen nieuw leven op te bouwen in Armenië, maar mogen bij hun dierbaren in Nederland blijven. Nu het stof wat meer neergedaald lijkt te zijn, is het goed om wat meer afstand van de zaak te nemen in deze analyse. #LiliHowick legt ten minste drie zaken bloot.

1. Mediahype zorgt voor rechtsongelijkheid
Als staatssecretaris van Justitie en Veiligheid is Mark Harbers belast met vreemdelingen- en vluchtelingenzaken, migratie en aangelegenheden betreffende mensenhandel. In die hoedanigheid heeft hij discretionaire bevoegdheden, die in individuele gevallen ingezet kunnen worden bij wijze van laatste redmiddel. Deze bevoegdheden zijn er niet voor niets en kunnen in bijzondere gevallen een erg nuttig middel zijn. De zaak van Lili en Howick laat echter zien dat er rechtsongelijkheid optreedt als gevolg van wat een mediahype genoemd kan worden. Vergelijkbare gevallen als Lili en Howick zijn de afgelopen jaren zonder pardon uitgezet. Professor Ashfin Ellian merkte afgelopen zaterdag op NPO Radio 1 terecht op dat er een verkeerd signaal uitgaat van deze hele zaak. ‘Ga niet maar de rechter of naar ambtenaren, maar naar Pauw of andere televisieprogramma’s’.

De zaak van Lili en Howick laat echter zien dat er rechtsongelijkheid optreedt als gevolg van wat een mediahype genoemd kan worden.

2. Er is dikwijls een mismatch tussen publieke opinie en politieke besluitvorming
De meeste Nederlanders staan een streng migratiebeleid voor, waarbij alleen politieke vluchtelingen tijdelijk opgevangen worden in ons land. Is het land van herkomst na verloop van tijd weer veilig, dan verwachten we dat deze mensen terugkeren. De zaak rond Lili en Howick laat zien dat veel Nederlanders een stuk milder in hun afweging zijn als abstracte procedures een gezicht krijgen. Het abstracte verliest het dus van het concrete in de publieke opinie. Terwijl er in de publieke opinie een fixatie is op individuele en mediagenieke gevallen, daar staren politici zich blind op politieke afspraken. Politici van de coalitiepartijen lijken enkel oog te hebben voor afspraken die vastgelegd zijn in een dichtgetimmerd regeerakkoord. Van een levende democratie met interactie tussen politiek en burger kan zo nooit sprake zijn.

3. De scheidslijn tussen het privé- en politieke leven van politici vervaagt
Uit recent onderzoek blijkt dat privézaken van politici en bestuurders steeds meer mate als publieke kwesties gezien worden. Publieke functionarissen worden in toenemende mate geacht om ook verantwoording af te leggen over wat men in de avonduren doet. Een goed voorbeeld hiervan deed zich afgelopen vrijdagavond voor, toen vice-premier De Jonge op Twitter deelde dat hij met premier Rutte, minister Bruins en staatssecretaris Visser naar een concert van Anouk was. Dat kwam de minister op een scheldkanonnade te staan. Hoe konden de ministers zo harteloos zijn dat men naar een concert ging, terwijl Lili en Howick hun laatste strohalm aangrepen? Staatssecretaris Harbers moest zelfs onderduiken vanwege bedreigingen. Te zot voor woorden. Laat het voor eens en altijd duidelijk zijn: van politici hun privéleven blijf je af! Afrekenen doe je om de vier jaar met een rood potlood in het stemhokje.

Maarten van Nieuw Amerongen is politiek secretaris van de SGP-jongeren.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher