Piet Vergunst

God

31 augustus 2018 door Piet Vergunst, De Waarheidsvriend

Piet Vergunst over misbruikschandalen in de kerk: zijn we misbruikmoe?

"Het bederf van het beste is het slechtste, het is een gezegde dat ook de liefde geldt. Diepe genegenheid tussen mensen wordt dan zomaar misbruik, zorg voor de ander wordt onderdrukking. Ja…, ook in de kerk," schrijft Piet Vergunst in De Waarheidsvriend.

De Waarheidsvriend is het huisorgaan van de Gereformeerde Bond in de Protestantse Kerk in Nederland.

"In een commentaar gebruikte de hoofdredacteur van het Katholiek Nieuwsblad deze maand een woord dat ik niet eerder hoorde: misbruikmoeheid. De Amerikaanse kardinaal Theodore McCarrick, door verschillende mannen beschuldigd van seksueel misbruik, werd ontslagen en paus Franciscus aanvaardde dit ontslag. Voor het eerst werd een kardinaal slachtoffer – al kunnen we dit woord beter reserveren voor de échte slachtoffers inzake dit thema – van de aandacht voor seksuele ontsporingen. Sinds 1927 was er geen kardinaal meer opgestapt. Ook de ‘hogere geestelijkheid’ ligt met dit ontslag onder vuur.

Zijn we ‘moe’ van de al jarenlang durende verhalen over seksuele intimidatie, over verkrachtingen van jonge mensen waaraan met name de rooms-katholieke geestelijkheid zich schuldig gemaakt heeft? Já, maar er is méér te zeggen.

Haïti en Liberia
Vrijwel gelijktijdig met het commentaar in het Katholiek Nieuwsblad concludeerde een commissie van het Britse parlement dat het seksueel misbruik onder medewerkers van internationale hulporganisaties ‘hardnekkig’ is. Haar onderzoek begon toen bekend geworden was dat medewerkers van Oxfam na de aardbeving in Haïti seksfeesten organiseerden met minderjarige prostituées.

Rooms of reformatorisch, hulpverlener of vader – alle berichten maken dat mensen spreken over ‘misbruikmoe’.

Zijn we ‘misbruikmoe’ bij het lezen over een bericht dat een dakloos meisje in Haïti voor een dollar verkracht werd, dat in vluchtelingenkampen in Liberia meisjes van dertien jaar misbruikt worden? Zijn we moe als we horen en lezen dat er meer oog is voor de reputatie van de organisatie en de daders dan er hart is voor de slachtoffers? Já, maar er is méér te zeggen.

Bill Hybels
Een dag later (!) brengt een onderzoeksrapport uit de Amerikaanse staat Pennsylvania nieuws dat wereldwijd een schokbeweging genereert: over een periode van zeventig jaar hebben honderden priesters minderjarigen misbruikt én raadden bisschoppen en andere kerkleiders de slachtoffers af om aangifte te doen. Zij omschreven het gedrag als ‘spelletjes’, ‘ongepast gedrag’.

Voor wie nog niet moe van deze verhalen is, de evangelicale leider Bill Hybels haalt dag na dag het nieuws. De oprichter van de ook in Nederland bekende Willow Creek Church blijkt tijdens de jaren van zijn bediening vele vrouwen betast te hebben. Ook ik liet me twintig jaar geleden inspireren door zijn boekje Wie je bent als niemand kijkt, een titel waar nu schouders over opgehaald worden.

#MeToo
Voordat de eerste steen naar een priester geworpen wordt of de volgende naar een hulpverlener in Haïti of een charismatische evangelische leider die het leven op een voetstuk niet aankon, noemen we het bericht dat het Reformatorisch Meldpunt over het jaar 2017 een toename van de hulpvragen meldde van 25 procent. Veel reformatorische christenen in Nederland kunnen hun handen dus evenmin in onschuld wassen. Die toename zal zeker te maken hebben met #MeToo, de aanduiding op Twitter waarmee seksuele intimidatie gemeld werd. Het Meldpunt noemt dat als dader van het misbruik de vader of een neef het hoogste scoren.

Rooms of reformatorisch, hulpverlener of vader – alle berichten maken dat mensen spreken over ‘misbruikmoe’.

Beter dan dat we de beríchten over zondig misbruik moe zijn, kunnen we de zonde zelf moe zijn.

Begaan met kwetsbaren?
Waarom zijn we trouwens moe van die aanhoudende berichten over seksueel misbruik? Het kan zijn dat we zeer begaan zijn met de slachtoffers, de kwetsbare en de misbruikte. Je beseft dan dat het kwaad een enorme macht is, de duivel een realiteit, dat Johannes niets raars zegt als hij opschrijft dat deze wereld in het boze ligt.

Het kan ook zijn dat mensen fijne dingen willen horen, zich liever bezighouden met eten en drinken en vrolijkheid. Narigheid en diep verdriet trekken ons weg uit het comfort van ons dagelijkse bestaan, soms zodanig dat mensen het journaal niet meer willen zien en de krant negeren. Moe in je hoofd, dat word je van zoveel narigheid.

New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beter dan dat we de beríchten over zondig misbruik moe zijn, kunnen we de zonde zelf moe zijn, kunnen we onszelf moe zijn, om het de dichteres Jacqueline van der Waals na te zeggen:

Ik ben mijn zonde moe en mijn berouw,
ik ben mij zelve moede en ik ben
het zoeken moe naar God, dien ik niet ken,
en dien ik toch zoo gaarne kennen zou.

Die houding maakt dat je niet meer fier rechtop blijft lopen.

Piet Vergunst is hoofdredacteur van De Waarheidsvriend. Lees hier zijn volledige commentaar en klik hier om een abonnement op De Waarheidsvriend te nemen.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher