Piet Vergunst

Dagelijks leven

22 augustus 2018 door Piet Vergunst, De Waarheidsvriend

Piet Vergunst over hitte in Nederland: Kerk belijdt dat droogte geen speling van de natuur is

"Deze zomer regende het wekenlang warmterecords in ons land. De hitte beheerste niet alleen onze gesprekken en domineerde het nieuws, maar beïnvloedde ook sterk ons maatschappelijke en persoonlijke leven. Kwetsbaar en afhankelijk, dát zijn we," schrijft Piet Vergunst in De Waarheidsvriend.

De Waarheidsvriend is het huisorgaan van de Gereformeerde Bond in de Protestantse Kerk in Nederland.

"Het karakter van de landelijke bid- en dankdag voor gewas en arbeid kreeg in enkele decennia een ander karakter, ook in hervormde gemeenten. Ja, we beleden onze afhankelijkheid van de Heere, maar anders dan onze (over)grootouders meenden we dat de techniek ons zou helpen als de natuur ons in de steek liet. Het leven in Nederland is uitstekend georganiseerd en voor beelden van kale akkers of lege winkels waren we aangewezen op de buitenlandpagina’s in de krant.

Koele zomer
En dan regent het lang niet in ons land en blijft de zon hoog aan de hemel staan, week na week. De combinatie van droogte en hitte treft de binnenvaartschipper, raakt vlinders en mussen in hun zoektocht naar eten, is een bezoeking voor kwetsbare ouderen. Bermbranden, uitdroging, warmterecords – het zijn woorden die dagelijks klonken.

De warmste dag die ooit in Nederland gemeten werd, wordt net niet geëvenaard. Nooit eerder was er in ons land tussen 1 april en augustus zo’n neerslagtekort, terwijl juist water onmisbaar is om te leven. Met een overvloed aan water heeft ons land leren omgaan, met name na de ramp van 1953, maar een groot tekort aan water is een betrekkelijk nieuwe ervaring. ‘In de toekomst zullen we de zomer van 2018 een koele zomer noemen,’ merkte een klimaatdeskundige van het KNMI overigens op.

Het is winst als we opnieuw leren dat ons leven niet maakbaar is, ook als samenleving.

Vaderlijke zorg
Het is winst als we opnieuw leren dat ons leven niet maakbaar is, ook als samenleving. De kerk belijdt tot haar troost de voorzienigheid van God, Zijn almacht waardoor Hij hemel en aarde én alle schepselen op zo’n wijze onderhoudt dat regen en droogte geen spelingen van de natuur zijn maar ons toekomen uit Zijn Vaderlijke hand. ‘Om dit alles ben ik schuldig om Hem te danken en te loven en daarom te dienen en te gehoorzamen,’ schrijft Luther in zijn Kleine Catechismus. En zijn tijdgenoot Melanchthon voegt toe: ‘Alle dingen zijn in de natuur bestemd tot zeker nut. Ze is gemaakt door het beleid van de Bouwmeester.’ ‘Als Schepper van hemel en aarde bestuurt Hij de gehele natuur naar haar aard door Zijn goedheid, macht en wijsheid,’ schrijft Calvijn in zijn Catechismus. Na de zondvloed belooft God aan Noach ‘voortaan de aardbodem niet meer te vervloeken vanwege de mens’. Zo reageert Hij op de brandoffers van Noach, dan zegt Hij het ritme van de seizoenen toe, van zaaitijd en oogsttijd, van koude en hitte.

De zomer van 2018 is daarom een oefening in vertrouwen op God, een activiteit die tegelijk niet betekent dat we onverantwoord met Zijn schepping mogen omgaan; integendeel. Dat punt laat ik in deze bijdrage echter liggen.

Diaconale hart
Nu de bermen in Nederland meer geel van kleur zijn dan groen, nu vele duizenden bomen doodgegaan zijn, beseffen we weer hoe levenbrengend water is. We kijken met andere ogen naar zoveel regio’s in de wereld waar jaar na jaar de oogst mislukt, waar regen als een wonderlijk geschenk ontvangen wordt, waar men écht weet wat langdurige hitte is. En we beseffen dat een beker koud water genade is.

Die ervaring moet ons leren te delen, wereldwijd. Het diaconale hart van de kerk mag kloppen voor vluchtelingen die geen schoon water hebben, voor kinderen die nauwelijks te drinken krijgen, voor landen waar de akkers hun opbrengst niet geven. Hoe kunnen we overdadig leven en vrolijk zijn, als Lazarus voor onze poort ligt?

De stem van God, we horen haar voortdurend in de natuur. Psalm 29 spreekt erover: ‘De stem van de Heere klinkt over de wateren, de God der ere dondert, de Heere is op de grote wateren.’ Zo leert Hij ons niet alleen bij een overvloed van water maar ook bij een tekort aan water dat Hij ‘als Koning voor eeuwig troont’."

Lees hier het volledige verhaal van Piet Vergunst en klik hier om om abonnee te worden van De Waarheidsvriend.

Reacties

J
De zomer van 2018 is daarom een oefening in vertrouwen op God,



Als dat klopt, dan is "Climate change" dus een bedenksel van de tegenstander.

Want dan is de droogte in onze regio een waarschuwing van God, waarvoor hij natuurlijke elementen inzet om onze aandacht te verkrijgen!

Dan zijn al die miljarden die nu richting zg. preventie van climate change worden gedirigeerd en ingezet, volledig zinloos.

Dan helpt alleen massale bekering tot de Schepper van hemel en aarde.

Maar op dat punt zijn we met zijn allen nog niet aanbeland.
REAGEER

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher