De Vader die geniet

Dagelijks leven

26 juli 2018 door Esli Tapilatu

Deze cd-presentatie bezorgde Esli kippenvel: "Feest!"

Het is vrijdag 13 juli en ik rijd vanuit Groningen richting Den Haag, niet zo maar naar Den Haag maar naar JHOP, Justice House of Prayer. Het is een bijzondere dag vandaag, want vandaag wordt Johan den Hartoghs (voorman van het gebedshuis) allereerste cd gepresenteerd: “De Vader die geniet”. En ik mag er bij zijn. Feest!

Tuurlijk, het is een flinke tippel om vanuit Groningen “eventjes” op en neer te rijden naar onze politieke hoofdstad, maar het is het waard. Weet je waarom? Ik geloof in Johan, ik geniet van zijn echtheid, z’n gemeende luidruchtigheid, maar vooral van zijn hart. Een hart dat klopt voor gerechtigheid, een hart dat klopt voor dit land, een hart dat durft te spreken, luid, maar ook fluisterend. Allebei. Een hart voor Jezus.

De mensen drommelen de zaal binnen. Ja, echt iedereen is speciaal gekomen om dit moment bij te wonen. In - crowd. Familie, vrienden, kennissen, van ver en dichtbij. En ja, de zaal zit vol. Bom - vol. Zo vol dat er zelfs stoelen bij moeten worden gezet, dus ik zit samen met nog negen andere mensen helemaal boven. En ik geniet van het uitzicht. Johan heeft gevraagd of Hannah (Johans vrouw) haar mooie jurkje aan wil trekken. En dat deed ze, ze ziet er prachtig uit en in het jurkje is een piepklein buikje te bewonderen want er is een nieuw kleintje op komst. Nummer vier!

Johans ‘Grootste nieuwe fan’ vertelt over hoe een van Johans nummers haar raakte. Woorden die beklijven en ontroerden. Je merkt in alles dat wat deze vrouw deelt echt is. Echt. Niet nep. Maar doorleefd. Net zoals de liedjes die worden gezongen de rest van de avond. Johan spreekt deze avond meer dan dat hij zingt, maar hij zegt niets te veel, want hij vertelt over hoe de nummer zijn ontstaan. Elk nummer heeft een eigen verhaal. Nee, de nummers zijn niet ingewikkeld, je zingt ze zo mee, maar toch bevatten ze diepte. Waarheid. En Leven.

Ik betrap mijzelf er op dat terwijl ik naar Johan luister meerdere keren ontroerd raak. Ok, ik ben ook een gevoelige jongeman, maar toch. Iets in mij wordt in beweging gebracht. Geroerd. Onderweg naar huis luister ik vier keer achter elkaar de cd en geniet ik van “Zingen God”, een liedje gebaseerd op een gesprek tussen Johan en zijn zoontje en Ik lach hardop als ik het “hoempapa” nummer hoor dat gaat over “niet - altijd - maar - serieus - zijn”. Ja, Ik lach, maar ter gelijker tijd is het onderwerp bloedserieus ;)

Ja, ik weet het zeker, het is niet alleen de Vader die geniet, maar het zijn ook de broers en zussen die meegenieten van de woorden en klanken op deze cd.

Lees ook: Johan ontmoette mensen met hersenletsel en schrok: "Wat als ik niets meer kan?"

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher