God

28 juni 2018 door Ds. N. de Jong, De Waarheidsvriend

Deze kerk in Rotterdam ziet de gemeente elke week groeien

"Het afgelopen jaar zijn allerlei mensen bij onze gemeente Noorderlicht aangehaakt: een studente van Surinaamse afkomst die de kerk binnen komt lopen op zoek naar rust en het er vindt. Een jonge vent die de kerk bezoekt – en daarna niet meer weggaat – omdat hij daar een vreugde en saamhorigheid ziet die hij elders mist," schrijft ds. N. de Jong in De Waarheidsvriend.

De Waarheidsvriend is het huisorgaan van de Gereformeerde Bond in de Protestantse Kerk in Nederland.

"Mensen van eind twintig die terugkeren bij de kerk, omdat ze iets missen. De dertiger die door de Bijbel te lezen tot geloof is gekomen. Die man van eind veertig met van alles op zijn kerfstok, die in de kerk genade vindt. Dat stel van middelbare leeftijd, dat uit teleurstelling drie jaar lang kerkloos is geweest, maar nu de kerk toch weer een kans geven. Deze mensen zoeken iets en vinden het bij God. Ze haken aan bij een jonge gemeente die in het spoor van Christus probeert te gaan. Ze gaan naar een kerk waar men zich verzamelt rondom dat vreemde Evangelie van Jezus Christus.

Bloei
Ik hoor het ook in andere kerken met een protestantse achtergrond, zowel bij bestaande kerken als bij nieuwe kerkplekken. Een Alpha-cursus die opeens vol zit, mensen die komen aanwaaien, mensen die meegenomen zijn en blijven komen, kerken waar eindelijk weer het kinderwerk bloeit, waar volwassenen worden gedoopt. Ik weet van diverse gemeenten die opnieuw zijn gaan bloeien na decennia van neergang. En elk jaar start er ergens in Rotterdam wel een nieuwe gemeente vanuit een protestants kerkverband.

Dat is niet hele verhaal. Er zijn ook katholieke kerken – die hebben het veelal moeilijk. Er zijn evangelische kerken – die zijn veelal vrij stabiel. En er zijn vele, vele migrantenkerken – die niet zelden bloeien. En onder de protestantse kerken is het evenmin allemaal groei en bloei. Er sluiten ook kerken, er haken gemeenteleden af, er zijn gemeenten met ieder jaar een teruglopend aantal betrokkenen, er zijn nieuwgelovigen die het niet volhouden. Soms worden projecten gestart die toch niet blijken aan te slaan. Er is soms allerlei gedoe waar mensen niet van opknappen, maar op afknappen. In sommige kerken hebben de leden vooral de houding van kritische consument aangenomen.

Wellicht ligt het aan mijn optimistische insteek, maar ik meen meer opgang dan neergang te zien.

Woorden en daden
Wellicht ligt het aan mijn optimistische insteek, maar ik meen meer opgang dan neergang te zien. Vooral bij die kerken met een sterk missionaire en/of diaconale insteek. Woorden en daden. Dat lijkt me overal belangrijk en ook voluit naar het Nieuwe Testament, maar zeker in Rotterdam is het van belang om met daden te laten zien wat je met je woorden zegt.

Wat ik de afgelopen jaren onder mijn eigen neus heb zien gebeuren, heeft die hoopvolle kijk bevorderd. In 2011 begonnen we met vijf mensen na te denken over een mogelijk nieuwe gemeente vanuit de Prinsekerk (ongeveer vijfhonderd meter vanaf de achterzijde van Centraal Station). In 2012 konden we starten met het initiatief dat inmiddels de naam Noorderlicht had gekregen met hulp van IZB, enkele gemeenten en enkele christelijke ondernemers. We probeerden een frisse start te maken, zodat mensen die langs zouden komen, aangenaam verrast zouden worden. Allereerst door de inhoud – dat het Evangelie van Jezus Christus werkelijk goed nieuws is voor een jonge Rotterdammer en dat het alles met zijn eigen leven te maken heeft. Vanaf het begin proberen we de boodschap te vertalen naar het leven van elke dag.

Niet alleen wat betreft de inhoud (zowel via de zondagse preek als via kringen gedurende de week), maar ook wat betreft muziek proberen we aan te sluiten bij de diversiteit aan mensen die er zijn (van psalm tot opwekking, van Sela tot Engelstalige liederen, van luisterliederen tot stilte). Wat betreft de vorm denken we na wat mensen zou helpen om zich thuis te voelen en de boodschap van genade niet alleen te horen, maar ook te voelen in het welkom, de sfeer, de manier van omgang, de ontmoeting na de dienst en door de week, etc. Die genade vertaalt zich ook naar inzet voor mensen in de wijk die het niet breed hebben of weinig mensen om zich heen hebben. We proberen namelijk niet alleen mensen te verwelkomen, maar ook naar hen toe te gaan. En we spraken af te bidden en te blijven bidden. Zonder God en zijn Geest zou het immers een kansloze onderneming zijn. 

Groei
Tot onze vreugde groeide onze startende gemeente iedere maand met (jonge) mensen die betrokken raakten. De oorspronkelijke doelstelling – een zelfstandige gemeente – werd werkelijkheid. Noorderlicht werd een zelfstandige wijkgemeente binnen de hervormde wijkgemeente van Rotterdam-Centrum. De groei zette zich door. Sinds 2017 groeit de gemeente zo’n beetje elke week (in 2017 had ik het voorrecht om met zo’n 75 mensen een kennismakingsgesprek te hebben omdat zij betrokken waren geraakt bij Noorderlicht). God voegt mensen toe! Deze onverdiende zegen stemt ons enorm dankbaar.

Dit jaar zitten er wekelijks zo’n 350 mensen in de zondagse dienst en velen zijn ook betrokken bij een groep, kring, team of commissie. Het gros van deze mensen is tussen de 20 en 35 jaar, maar gelukkig komen er langzaamaan ook andere leeftijden bij. Ruim een derde van de mensen die betrokken zijn geraakt bij Noorderlicht, heeft geen kerkelijke achtergrond of was al langere tijd niet meer betrokken bij een kerk."

Ds. N. de Jong is voorganger van Noorderlicht, een laagdrempelige dochtergemeente van de Prinsekerk. Lees de volledige tekst van dit artikel in De Waarheidsvriend van donderdag 26 juni 2018. Klik hier om een abonnement op De Waarheidsvriend te nemen.

Reacties

P
Wat prachtig dit hoopgevende stukje te lezen! Dat God dit mooie werk rijk mag zegenen, tot zegen voor de stad.
REAGEER

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher