Stichting HOE

God

30 mei 2018 door Jeffrey Schipper

‘Wat heb je aan een prachtige kerk als er geen mensen zijn?’

De dominee van Vrbas in Servië heeft een passie voor Jezus. ‘Wat heb je aan prachtige kerkgebouwen als er nauwelijks mensen komen?’ vraagt hij zich af. Hij bouwt relaties op met inwoners van zijn stad en werklui, zag Neelke de Fijter. Namens Stichting Hulp Oost-Europa (HOE) bracht zij onlangs een bezoek aan Hongarije en Servië.

Stichting Hulp Oost-Europa is dienstbaar aan het werk van christelijke gemeenten en organisaties in Oost-Europa.

Jullie hebben een rondleiding gekregen door daklozenopvang Oltalom in Boedapest. Kun je je een indrukwekkende ontmoeting/ervaring herinneren?
“Het is voor mij niet de eerste keer dat ik hier op bezoek ben en een rondleiding krijg,” laat Neelke weten. “Weer word ik geraakt door het enorme aantal mensen dat hier komt.

De ‘heated street’, een overdekte straat waar de mensen de hele dag door kunnen zijn en kunnen slapen, is weer behoorlijk gevuld. Ons wordt verteld dat er ongeveer 50.000 daklozen zijn in Boedapest. De overheid helpt niet: ze krijgen juist een boete als ze op straat slapen. Waar moeten ze heen? Gelukkig kunnen ze hier terecht. Er zijn namelijk ook zalen voor mannen en zalen voor vrouwen waar ze ’s nachts terecht kunnen. Maar geen 50.000 mensen… Al met al is het toch een tamelijk hopeloze plek. Wat is de kans dat ze uit deze spiraal zullen komen?

Een van de bezoekers kijkt me indringend aan, zelfs als ik een foto maak. Hij begint een gesprekje, maar is al snel toch weer uitgepraat: de taal is een barrière. Wat zou zijn verhaal zijn? Onze gids werkt er zelf ook als maatschappelijk werker en vertelt ons dat er veel te weinig personeel is: een dringend tekort dus! Toch gaan ze verder met het werk, met hart voor de mensen."

Wat is je opgevallen tijdens jullie bezoek aan Romakampen in Servië? Hoe komt hun nood tot uiting?
“Op zaterdagmiddag gaan we met Aleksandar mee naar een Romakamp. De mensen zijn al gearriveerd en samen doen we een korte Bijbellezing onder leiding van Aleksandar. Er zijn veel kinderen aanwezig. Na het serieuze gedeelte zien we wat daar – ook – achter zit: wij hebben schoenendozen met schoolspullen en speelgoed bij ons. Bij het uitdelen wachten de kinderen allemaal netjes op hun beurt. Spannend om de doos open te maken en te zien wat erin zit!

’s Middags gaan we naar een anders kamp waar Aleksandar weer een korte Bijbelstudie leidt. We zitten buiten in de zon en het gaat goed, maar je merkt dat de mensen snel afgeleid zijn. Het voelt een beetje alsof we met z’n allen op de camping zitten: het kamp lijkt een grote gemeenschap te zijn. Iedereen hangt op straat, kletst met elkaar. Ik zou nog zoveel willen weten: wat doen voor werk? Hoe liggen de verhoudingen echt?
Van Aleksandar horen we dat prostitutie een groot probleem is. En drugshandel. En dat begint allemaal al vroeg: kleine meisjes die de straat op worden gestuurd of meegenomen door moeder. Kleine jongens die in drugs handelen. Wat een wereld! Wat zal er van hen terecht komen?

Onderwijs is daarom zo belangrijk: onderwijs over de risico’s van deze bezigheden, maar ook onderwijs om te bouwen aan een betere toekomst! Om uit de spiraal van armoede te komen en te breken met de ‘gewoontes’ van de gemeenschap. Stichting HOE doet er alles aan om de situatie te verbeteren.

Jullie spraken ook met de dominee van Vrbas en bezochten gehandicaptendagopvang Izida in Feketic. Wat viel je op aan dit bezoek?
Zijn passie voor Jezus. Hij wil wel verbeteringen aanbrengen aan de kerk en de gebouwen, maar grote donaties wil hij niet. ‘Wat heb je aan prachtige kerkgebouwen als er nauwelijks mensen komen?’ Hij probeert mensen te leren kennen en bouwt relaties met hen op. Met mensen uit zijn stad, met werklui die komen klussen bij de kerk en met andere gemeenschappen in de omgeving waar hij ook verantwoordelijk voor is als dominee.

Jongeren uit Nederland die hem van de zomer gaan helpen tijdens een werkvakantie fungeren als voorbeeld en inspiratie voor de gemeenschap: ‘Wat doen ze nu? Waarom doen ze dat? Hey, er gebeurt wat bij de kerk!’

In gehandicaptendagopvang Izida viel de goede sfeer op en de liefde van het personeel voor de cliënten. De cliënten hebben het duidelijk naar hun zin. En hun talenten worden gebruikt en ontwikkeld: we krijgen een voorstelling van hen, met zang, dans en muziek. Prachtig om te zien!”

Op welke manier heeft de reis naar Hongarije en Servië je geïnspireerd?
“Het is altijd weer mooi om met eigen ogen de projecten te zien. Om te zien hoe gepassioneerd mensen aan het werk zijn. Hoe ze hart voor de zaak hebben en hart voor Jezus.

Dat willen we overbrengen aan de jongeren die van de zomer op reis gaan. We kunnen hen nu uit eigen ervaring vertellen over de plaats waar ze naartoe hopen te gaan, over de mensen die ze gaan ontmoeten, over het werk dat ze mogen gaan doen. Hopelijk zijn zij net zo enthousiast als wij!”

Wil jij dit met eigen ogen zien en meemaken? Wil je ook op reis met je vriendengroep of jeugdgroep? Klik hier voor meer info of mail naar neelke@stichtinghoe.nl.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher