Groep mensen Noord-Afrika

God

16 mei 2018 door Operatie Mobilisatie

Deze christenen reisden een jaar door Noord-Afrika en het Midden-Oosten

In elf maanden trokken zij van Jordanië naar Egypte, Israël, Oman en Dubai, Marokko, Kuwait en Libanon: Christian (20) en Jarvin (27) maakten in 2017 deel uit van een MENA Traveling Team(*).

Operatie Mobilisatie is een internationale en interkerkelijke zendingsorganisatie. Meer dan 3100 OM-werkers met 100 nationaliteiten zijn wereldwijd vertegenwoordigd, om Jezus Christus op verschillende manieren bekend te maken.

Het is januari 2017. Jarvin en Christian, de één is net afgestudeerd, de ander moet nog aan zijn studie beginnen, reizen naar Jordanië. Het komende jaar is dat hun uitvalsbasis. Ze beginnen er hun eerste trainingsmaand met een intensieve taalcursus en worden door ervaren zendelingen voorbereid op de plaatselijke religie en cultuur. Daarna wisselen de trainingen in Jordanië en de outreaches in de buurlanden elkaar af.

God is aan het werk
Jarvin en Christian zien dit jaar God aan het werk. In Kuwait bijvoorbeeld, waar ze veel gebedsgenezingen zien. Of in Caïro, waar ze na een spelletje backgammon de Bijbel op iemands telefoon mogen installeren. Een paar weken later ontvangen ze een berichtje met de vraag of zij hem kunnen leren tot Jezus te bidden. Het team brengt daarna de man in contact brengen met gelovigen van de ondergrondse kerk, die hem verder helpen. Later horen ze zijn getuigenis: “Jezus heeft mijn leven totaal veranderd.”

Ik begrijp niets van de islam
Na het drinken van een ijskoffie in het snikhete Hebron wordt Christian door een vriendelijke jongen uitgenodigd voor een maaltijd. Eigenlijk had hij andere plannen, maar hij besluit toch te gaan. Maar dan ontdekt Christian tot zijn schrik dat hij te gast is bij de zoon is van een zeer invloedrijke en hooggeplaatste man. Hij besluit daarom voorzichtig te zijn en niet zijn getuigenis te geven. Maar God had die avond andere plannen: “God zei heel duidelijk tegen mij: ‘Bring my son home, today’ [breng mijn zoon thuis, vandaag] en ik wist dat ik het niet mocht uitstellen. Deze jongen was hongerig naar het Evangelie.”

"En hij ging naar zijn vrienden toe, met wie hij ruzie had. ‘Ik vergeef jullie,’ zei hij hen. ‘O, en by the way, ik ben christen geworden.’"

Na de maaltijd, buiten het zicht van de zijn vader, hebben Christian en de jongen een verhelderend gesprek. De jongen zit vol vragen. Door de hoge positie van zijn vader heeft hij toegang tot de meest vooraanstaande imams, maar zij kunnen hem niet helpen. “Ik begrijp niets van de islam.” Christian legt hem het Evangelie uit, en ziet voor zijn ogen de jongen tot geloof komen. “Ik gaf hem na ons gesprek een Nieuwe Testament. Toen we elkaar de volgende morgen spraken, vertelde hij me dat hij er de hele nacht in gelezen had. Hij stond in vuur en vlam voor Jezus. En het mooie was: de heilige Geest was ook direct in hem aan het werk. Hij maakte de dingen die verkeerd waren in zijn leven, in orde. En hij ging naar zijn vrienden toe, met wie hij ruzie had. ‘Ik vergeef jullie,’ zei hij hen. ‘O, en by the way, ik ben christen geworden.’”

Toevallige ontmoetingen
Christian vervolgt: “Ik heb geleerd dat het niet gaat om wie ik ben, maar om Wie en hoe God is. Ik heb nul impact op wat er gebeurt, maar God is in control. Het lijkt alsof er ‘zo maar’ iemand tot geloof komt, omdat ik toevallig zin had in koffie… maar God is aan het werk, en Hij heeft de dingen voorbereid. Hij heeft de toevallige ontmoeting geleid en Hij werkt met zijn Geest in het hart.”

Natuurlijk was het soms moeilijk. Jarvin vertelt eerlijk: “Een stad als Caïro, bijvoorbeeld: zo druk, zo lawaaiig. Dat werd mij af en toe gewoon te veel. Net als de oosterse gewoonte om elkaar steeds aan te raken. Er waren momenten, als ik moe was bijvoorbeeld, dat me dat irriteerde.” Christian vult aan: “En er is natuurlijk tóch altijd een taalbarrière. Daar hadden we in de gesprekken echt last van. De cultuur is bovendien totaal anders. Onze westerse manier van overtuigen, door een logische opbouw in de bewijsvoering, werkt minder goed. Daar geldt: wat de imam leert, is waar. Gesprekken vinden niet plaats op relationeel niveau, maar worden discussies: jouw boek tegenover mijn boek, jouw Jezus tegenover mijn profeet.’

Tegelijkertijd biedt de cultuur ook heel mooie ingangen. Bedoeïenen, bijvoorbeeld, verwelkomen reizigers met een maaltijd en een slaapplek, en luisteren vervolgens graag naar de verhalen van hun gasten. Dat gaf ons een goede ingang voor het delen van ons getuigenis.”

Ben jij tussen de 18 en 25 jaar, avontuurlijk, flexibel, bereid uit je comfortzone te stappen – en vooral: heb jij passie voor het delen van het Evangelie met mensen uit andere culturen? Dan is een MENATravelling Team misschien wel iets voor jou. Klik hier voor meer informatie.

Dit artikel komt uit GO magazine van Operatie Mobilisatie. Lees hier het volledige magazine.

Reacties

Dit is heerlijk om te lezen! Laat veel jonge gelovigen zich beschikbaar stellen voor God (gepensioneerden trouwens ook!) en dan zal je wonderen zien. Ik was eens op de orthodox-joodse nederzetting vlakbij Hebron, met Hebreeuwse Nieuw-Testamenten in mijn tas. Er kwam een jonge man op mij af: pijpekrullen, zwarte jas, enz. Hij vroeg wat ik deed. Ik zei: "Ik geef het joodse N.T. aan joden, die het willen hebben." Zijn gezicht begon te stralen. Hij keek om zich heen en zei: "Achter die vuilcontainer zien ze ons niet." En daar kreeg hij Gods Woord!
REAGEER

Praat mee

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher