Piet Vergunst

Nieuws

15 maart 2018 door Piet Vergunst, De Waarheidsvriend

Piet Vergunst over de gemeenteraadsverkiezingen: versplintering leidt tot niets

"In 335 Nederlandse gemeenten stemmen we komende woensdag voor de gemeenteraad. Veel politieke partijen zetten in op duurzaamheid – en terecht. Is het debat over de koopzondag daarmee naar een tweede plan?," vraagt Piet Vergunst zich af in De Waarheidsvriend.

De Waarheidsvriend is het huisorgaan van de Gereformeerde Bond in de Protestantse Kerk in Nederland.

"Op drie na doet het CDA in al deze 335 gemeenten mee, en daarmee is het koploper. In 38 gemeenten dingen SGP en ChristenUnie samen naar de gunst van de kiezer. Het zijn deze twee partijen die mogen rekenen op de steun van een uiterst royale meerderheid van abonnees van De Waarheidsvriend, al is ook waar dat in sommige lokale situaties het CDA een orthodox karakter behouden heeft.

Het is goed dat de christelijke partijen elkaar versterken en dienen op elke plaats waar dit mogelijk is. De dienst aan de doorwerking van de geboden van God – tot welzijn van elk mens ons geschonken – wordt niet bevorderd als door botsende karakters, radicalisering van standpunten of het twijfelen aan elkaars integriteit een hyper-reformatorische of -evangelische variant op de kiezersmarkt komt. Wat moeten we met publiek uitgesproken teksten van lijsttrekker Florens van der Spek van ‘Jezus leeft’ als: ‘Jezus veranderde water in wijn, Hij deed geen water bij de wijn’ en ‘Mensen beloven in de politiek allerlei dingen, maar alleen Jezus maakt Zijn beloften waar.’ Dat is geen politiek bedrijven.

Versplintering leidt tot niets, evenmin als het feit dat jonge christenen zich voor de kar van Geert Wilders en diens beroep op Joods-christelijke waarden laten spannen.

Afsplitsingen
Het is de vraag of de samenleving eveneens verder komt met lokale afsplitsingen als de Urker Gereformeerde Partij of in Ede de Gereformeerde Beginsel Partij, welke laatste als kernboodschap heeft: ‘De samenleving verandert snel, en daarbij ook onze reformatorische zuil. Echter, God en de Bijbel verandert niet.’ In deze kringen heeft men de bekende uitspraak van een oud-voorzitter van de Gereformeerde Bond, prof. J. Severijn, over de spanning tussen ‘het absolute criterium van de eis van Gods wet en het relatieve criterium van de zedelijke draagkracht van het volk’ niet begrepen. In die spanning doet ook vandaag een christenpoliticus zijn werk, een spanning die groter dan ooit lijkt.

Nee, versplintering leidt tot niets, evenmin als het feit dat jonge christenen zich voor de kar van Geert Wilders en diens beroep op Joods-christelijke waarden laten spannen. Als een lokale lijsttrekker van de PVV die christen is, zegt dat ‘wij in de Eerste Wereldoorlog Belgen opvingen – dat vind ik normaal. We hoeven geen mensen uit het Midden-Oosten te helpen’, hebben we voor de verkiezingen in elk geval duidelijke taal gehoord.

Samen én concurrent
Terwijl CU en SGP op veel plaatsen samenwerken, zijn ze elders min of meer elkaars concurrent. Ook dat is de politieke werkelijkheid. Terwijl de CU in Hardenberg acht van de 31 zetels bezet, gaat de SGP in deze gemeente voor het eerst meedoen. In Leiden kregen een CU’er en een SGP’er in 2014 een plek op de CDA-lijst, maar komen ze nu samen met een lijst.

In Amsterdam lukte dat laatste níet. Waar de CU al jaren aan de verkiezingen meedoet en aangaf niet helder te hebben wat de SGP wil met armoedebestrijding en duurzaamheid, zet de jonge lijsttrekker Paula Schot van de SGP anders in: ‘De stad kan wel wat meer zondagsrust gebruiken. Ik wil me inzetten voor de ondernemers die nu verplicht op zondag open moet zijn.’ Kortom, wie het dichtste bij je staat, legt soms een ander accent en is tot aan de verkiezingen soms ook je concurrent.

Wie het dichtste bij je staat, legt soms een ander accent en is tot aan de verkiezingen soms ook je concurrent.

Licht voor de wereld
Het is in deze politiek en religieus versnipperde democratische context dat christenpolitici in nauwe verbondenheid aan Gods richtlijnen voor ons leven de samenleving mogen dienen. Via Israël gaf de Heere Zijn inzettingen en geboden voor heel de wereld. Immers, in de tempel verwoordde Simeon dat de Zaligmaker gekomen is tot licht – dus niet om hen te knevelen, om hun ontplooiing te frustreren – voor de heidenen.

De Messias van Israël zal (Jes.42:1) tot de heidenvolken het recht doen uitgaan. Hij zal laten zien dat de goden van de wereld niets zijn, de god van de economie, de god van het entertainment, de god van de wetteloosheid. Hij zal het recht aan het licht brengen waaronder het leven goed is. Overigens, dat doet Hij niet al schreeuwend, dat doet Hij zonder Zijn stem te verheffen. Dat betekent dat er geen slachtoffers zullen (mogen!) vallen vanwege Zijn optreden en dat van Zijn volgelingen.

Roeping in het stemlokaal
Opkomen voor dat recht van Israëls God, voor de doorwerking van dat recht in het publieke leven, dat is de roeping van een christenpoliticus en -bestuurder én dat bepaalt onze keuze in het stemlokaal. Daar horen armoedebestrijding en koopzondagenbeleid bij, naastenliefde ten aanzien vluchtelingen en zorg voor de schepping. Oud-SGP-voorman ds. H.G. Abma noemt elke christen die zijn roeping vervult, in dit verband een wethouder.

Lees hier het volledige artikel van Piet Vergunst en klik hier om De Waarheisvriend te ontvangen.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher