God

21 februari 2018 door Arie-Jan Mulder

Christenen strijden voor de vrede van de ander

'Gelukkig de vredestichters, want zij zullen kinderen van God genoemd worden.' Vredestichter is een beetje een plechtig woord. Dat klinkt bijna als iemand die in dienst is van de Verenigde Naties, iemand die het bevorderen van vrede als taak of misschien zelfs als beroep heeft.

Maar laten we het Griekse woord eens even heel letterlijk vertalen, dan horen we beter wat het betekent: ‘vrededoeners’. Dat zijn dus mensen die de situatie van de ander willen oplossen en daar vrede willen brengen. Zij zoeken zichzelf niet, maar de ander.
Vrede maken is iets dat in het verlengde ligt van wat Jezus vlak hiervoor heeft gezegd over een zuiver hart hebben. Vanuit een gezuiverd hart willen we immers ook het goede voor de ander. Vanuit de strijd die wij zelf leveren om van binnen zuiver te zijn, willen we ook bijdragen aan het oplossen van de strijd voor anderen. Vanuit de stilheid van een zuiver hart groeit het verlangen om ook vrede te brengen bij de ander die in een strijd gewikkeld is.

Sjalom gaat in de Bijbel dan ook absoluut niet over innerlijke vrede, zoals wij misschien weleens denken. Het heeft te maken met heelheid tussen mensen, met onderlinge verbondenheid.

Om het met een vreemde beeldspraak te zeggen: wij strijden voor de vrede van de ander. En in die ‘strijd’ is liefde ons enige wapen. Waarbij wel meteen gezegd moet worden dat liefde niet hetzelfde is als altijd maar altijd lief doen. Als een kind aan mamma vraagt of het de suikerpot mag leeg eten, zegt de moeder niet met een lief lachje ‘ja’ tegen het kind. Liefde is doen wat goed is voor de ander, en soms betekent dat ook ‘nee’ zeggen. We moeten geestelijke, goddelijke liefde dan ook niet verwarren met het warme gevoel van aanhankelijkheid dat gepaard gaat met natuurlijke liefde. Hemelse liefde is een verterend vuur, een allesoverheersend verlangen om het goede te doen voor de ander, wat dat ook kost.

Het Bijbelse begrip 'vrede' laat dat nog duidelijker zien. Vrede betekent voor ons zoiets als de afwezigheid van oorlog en van strijd. Maar het Bijbelse begrip sjalom is veel breder dan dat. De grondbetekenis van sjalom is welzijn, een welzijn dat samenhangt met hechte verhoudingen tussen mensen. Sjalom gaat in de Bijbel dan ook absoluut niet over innerlijke vrede, zoals wij misschien weleens denken. Het heeft te maken met heelheid tussen mensen, met onderlinge verbondenheid. En tegelijkertijd laat de Bijbel heel duidelijk zien dat die verbondenheid er niet kan zijn zonder God. God is de enige die sjalom, die welzijn tussen mensen kan geven.

Daarom noemt Jezus mensen die vrede willen brengen in het leven van anderen dus 'kinderen van God'. Kinderen horen bij hun vader en lijken op hem. Ze hebben iets van de aard van de Vader, en dat wordt hierin zichtbaar. Als je vrede maakt in het leven van mensen om je heen, dan lijk je dus blijkbaar een beetje op God, dan wordt er iets van hem in jou zichtbaar.
En dat is ook niet vreemd, want daar gaat het telkens weer over in deze Bergrede, over God in ons, God die in ons doet wat wij van onszelf niet goed kunnen.

En tenslotte is Jezus zelf de Vredevorst. Hij heeft vrede gemaakt tussen God en ons, Hij heeft ons weer met God verbonden. En Hij wil ook door ons heen vrede maken voor andere mensen. Zo wordt Hij zichtbaar in het leven van Zijn volgelingen en kunnen we op Hem gaan lijken.

Arie-Jan Mulder is spreker en schrijver. Zijn boek over de Bergrede is als ebook verkrijgbaar. Klik hier om zijn website te bezoeken.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher