John Lapré

God

12 januari 2018 door John Lapré

Ik hou van de kerk, ik blijf het zeggen!

Regelmatig krijg ik de vraag: ‘John, ben jij niet helemaal klaar met de kerk?’ Als ik zeg dat ik verschrikkelijk veel van de kerk hou, kijkt men mij vaak verbaasd aan. ‘Na alles wat er gebeurd is?’ ‘Ja, na alles wat er gebeurd is.’

Ook ik ben verbaasd. Ik kan homojongeren (en andere niet-heteroseksuelen) zo goed begrijpen als zij door hun kerk buiten de poort zijn geduwd en het geloof en alles wat daarmee te maken heeft vaarwel zeggen. Ik kan me voorstellen dat zij uit het zicht van gelovigen verdwijnen, naar een context waar zij zichzelf kunnen zijn. Weg van de veroordeling, weg van wie hen als een prop papier in de prullenbak hebben geschoten.

Ik hou van de kerk (alle plekken waar gelovigen samenkomen), omdat de kerk bij uitstek geschikt is een veilige haven vol geborgenheid en compassie te zijn. Daar geloof ik in met heel mijn hart. De kerk heeft alle ingrediënten in huis om een plek te zijn waar niemand hoeft weg te duiken achter onzekerheid en schroom. Een plek waar we ons niet beter hoeven voor te doen dan we zijn. Een plek waar we ruimte geven aan waar we mee worstelen en waar we onze gedachten kunnen uitspreken, ook als een ander het daar niet altijd mee eens is. Een plek waar we uitstijgen boven verschillen en elkaar vinden in het fundament van ons kerk-zijn: Jezus. Een plek waar we overwinningen vieren en God royaal aanbidden (in alles wat we doen). Een plek waar het dak eraf gaat en waar we stil worden. Een plek waar we de ander omhelzen. Een plek waar we (ons voornemen) handreikingen (te) doen naar eenzamen, achtergestelden, verwonden. Een plek waar we ons kwaad maken over onrecht. Een plek waar we de mouwen opstropen en gaan puinruimen. Een plek waar we de ander waarderen in zijn uniek-zijn en gebruik maken van ieders talenten.

Welk belangrijkste ingrediënt heeft zo’n plek? Genade. Telkens als je denkt dat je niet genadiger kunt zijn, denk je nog te klein van genade. Genade. Genade in onze reacties, in alles wat we denken, in onze omgang met anderen.

Ik hou van de kerk omdat het dáár gebeurt. Dáár komen mensen samen in wie Gods Geest woont (al voelen ze zich soms zo lauw als maar kan) en die als smeulende kooltjes tegen elkaar aan kruipen. Tot er een brand ontstaat! Het is geen wonder dat er zoveel vreugde en blijdschap wordt gevonden op plekken waar mensen bereid zijn tegen elkaar aan te kruipen, elkaar vastpakken als broeders en zusters in de Heer. Daar krijgt de Geest ruim baan!
Ik heb heel wat samenkomsten meegemaakt waar het kolkte van passie en blijdschap in de Heer. Ongelofelijk! Je zou er in willen blijven. Wat gloeit het dan nog lang na.

New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Weet je waarom ik van de kerk hou? Daarom dus! Ik wil gewoon bij een brandhaard vol liefde zijn, zoals ik dat jarenlang op vele plekken heb gedaan. Ik wéét wat ik mis.

Dat is waarom ik de kerk oproep tot barmhartigheid, ook tegenover mensen in de kerk met wie we het niet in alles eens zijn. In geloofsgemeenschappen waar het niet vanzelfsprekend is dat homoseksuelen een volwaardige plek hebben, lijkt langzaam iets te verschuiven. In mijn ogen ten goede. Niet alle vragen zijn opgelost (moet dat trouwens?), maar langzaam sijpelt het besef door dat we ons niet zonder zorg en schaamte kunnen ontdoen van mensen. Mensen die gemaakt zijn naar het beeld van God. Dit werkt door in de manier waarop beleidsnotities over homoseksualiteit worden geschreven én herschreven. Er komt meer ruimte voor ontmoeting en dialoog. Dat is geweldig. Want waar we de ander in de ogen kijken, gebeurt er echt iets. Daar wordt een mild hart geboren. Ten koste van de waarheid? Nee, integendeel. De waarheid wordt gevonden waar we via de ogen van de ander in het hart van de ander kijken. Als we daar Jezus vinden, vinden we de waarheid. Jezus is de weg, de waarheid en het leven.

Ik hou van de kerk, ik blijf het toch zeggen. Als mijn persoonlijke verhaal het leven van een ander mag redden (omdat hij wordt gedragen door een warme gemeenschap), dan is al mijn spreken over een inclusieve, vaderlijke en geduldige kerk dat dubbel en dwars waard.

Blijf hoop houden voor de kerk! God wil haar gebruiken voor een nieuwe genaderevolutie. Zodat de kerk zal worden als God zelf: de Man die met open armen de genade- en liefdezoeker tegemoet rent en omarmt.

Feest!

Bezoek hier de website van John Lapré.

Foto: Jaap Schuurman

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher