Alexander Pechtold

Nieuws

19 december 2017 door Maarten van Nieuw Amerongen

Alexander Pechtold en het touwtje uit de brievenbus

GeenStijl deed gisterenmiddag als vanouds stof opwaaien. Voor de verandering deed de weblog dit eens niet ‘tendentieus, ongefundeerd en nodeloos kwetsend’, maar nam het zijn journalistieke functie als waakhond zowaar eens serieus. Uit gegevens van het Kadaster zou blijken dat D66-voorman Alexander Pechtold een appartement heeft aangenomen van een bevriende Canadese ex-topdiplomaat.

Pechtold heeft zich niet schuldig gemaakt aan fraude of omkoping. Althans, daar is vooralsnog geen enkel bewijs voor. Zo is D66 altijd al warm voorstander is geweest van CETA, het Europese vrijhandelsverdrag met de Canadezen. Verdachtmakingen, zoals uit de hoek van Thierry Baudet, kunnen dus naar het rijk der fabelen verwezen worden.

Juist omdát Pechtold niets te verbergen heeft, had hij de schenking openbaar moeten maken. Met een Bijbels woord noemen we dat oprechtheid.

Wél heeft Pechtold met zijn nalatige gedrag het vertrouwen in de politiek ernstig schade toegebracht. Dat kan niet zomaar als ‘privékwestie’ afgedaan worden. Hoogleraar staatsrecht Wim Voermans merkte gisteren terecht op dat dit argument niet im Frage is. De parlementaire regels schrijven immers voor dat alle (lees: alle) giften aan Kamerleden in het daarvoor bestemde register openbaar gemaakt moeten worden. De Kamervoorschriften houden geen rekening met het kunstmatige onderscheid van privé of zakelijk.

Juist omdát Pechtold niets te verbergen heeft, had hij de schenking openbaar moeten maken. Met een Bijbels woord noemen we dat oprechtheid. Het Groot Liberaal Woordenboek spreekt liever van transparantie, maar dat rekenen we voor één keer ook goed. Dé reden dat de politiek en het investeringsklimaat in Nederland internationaal zo goed bekend staan, is omdat onze normen tegen corruptie zo sterk zijn. In de rechtspraak wordt niet voor niets gesproken van de schijn van belangenverstrengeling.

Ruim een jaar geleden hield een prominente partijgenoot en voorganger van Alexander Pechtold een indrukwekkende speech in De Wereld Draait Door. Jan Terlouw sprak over het ‘touwtje uit de brievenbus’, dat het vertrouwen in de samenleving en de politiek moest symboliseren. Door doelbewust een rookgordijn op te werpen over zijn privégiften, draagt Pechtold er aan bij dat mensen het vertrouwen in de politiek kwijtraken. Het zou hem dan ook sieren als hij zijn fout alsnog ruiterlijk toegeeft. Wat mij betreft verbindt het partijbestuur van D66 daar politieke consequenties aan.

Maarten van Nieuw Amerongen is politiek secretaris van SGP-jongeren.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher