Thierry Baudet

Nieuws

14 december 2017 door Willem Pos, SGP-jongeren

De christelijke traditie wordt misbruikt

Sinds de verkiezingen hoor ik in het politieke debat een term telkens terugkomen. Een term, die in de jaren daarvoor niet zoveel gebruikt werd. En dan doel ik op ‘de christelijke traditie’ of ‘de christelijke waarden’ van ons land. Soms wordt er ook ‘joods-‘ bij gezet, en soms ook ‘humanistisch’, maar de laatste tijd gaat het vooral over ‘christelijke waarden’. Laten we dat eens goed bekijken.

Wat is dat eigenlijk, die christelijke traditie? Zijn dat de kerkgebouwen die ons straatbeeld sieren? Is het de serene rust op een willekeurige zondag in een gemiddeld dorp? Is het onze bescheidenheid, of het grote aantal woorden en uitdrukkingen in ons dagelijks taalgebruik dat rechtstreeks uit de Statenvertaling komt? Of is het toch iets anders?

Toen Geert Wilders in 2016 weer over de christelijke waarden van ons land begon, vroeg Kees van der Staaij hem wat die nu betekenen. Volgens Wilders is de belangrijkste christelijke waarde ‘opkomen voor ons eigen volk’. En dat geeft precies aan waar het misgaat in het gebruik van deze term. Niet alleen Wilders, maar ook Baudet en Buma gebruiken deze term zo nu en dan. En dan wordt het dus in verband gebracht met het opkomen voor je eigen volk, het plaatsen van kerstbomen en het zingen van het Wilhelmus. Daar voel ik me dus ongemakkelijk bij; dat politici zich tegen de islam keren (wat hun goed recht is), maar dat dan doen onder de noemer dat ze de christelijke traditie verdedigen. En dat vind ik wel erg willekeurig.

Daar voel ik me dus ongemakkelijk bij; dat politici zich tegen de islam keren, maar dat dan doen onder de noemer dat ze de christelijke traditie verdedigen.

De zelfbenoemde verdedigers van de ‘christelijke traditie’ maken namelijk een denkfout. Ze hebben het over de westerse traditie, maar noemen die christelijk. Dat is niet per se hetzelfde. Want als de christelijke waarden hen zo aan het hart gaan, en het christendom hen blijkbaar zo lief is, waarom wil Baudet dan alle religies op zijn gemakje kunnen bespotten? Waarom hoor ik de PVV dan niet over de waarde van de zondag als rustdag, in plaats van in te stemmen met koopzondagen? Waarom is het CDA dan steeds minder te herkennen als partij die opkomt voor de schepping, zowel qua duurzaamheid als rond de beschermwaardigheid van (ongeboren) leven? Dan moet ik, net als Bart Jan Spruyt onlangs, concluderen dat het hier alleen gaat om cultuurchristendom. Wat cru gezegd: kerken zijn mooi, maar kom er niet te vaak, en zeker niet tijdens diensten. Daar komt het, kort door de bocht gezegd, op neer.

Binnenkort zullen er wel weer organisaties of onderwijsinstellingen zijn die geen kerstboom neerzetten, om andersgelovigen niet voor het hoofd te stoten. Net zoals sommigen rond Pasen geen paaseitjes uitdeelden. En er zal wel weer (terechte) commotie ontstaan over zoveel politieke correctheid. Maar laat ik een ieder die zich dan wil beroepen op de christelijke traditie het vast meegeven: een pleidooi voor kerstbomen of paaseieren laat zich niet combineren met een beroep op de christelijke wortels van ons land. Als het christendom u dan zo aan het hart gaat, onderneem dan eens wat tegen de commercialisering van de christelijke feesten, waardoor er haast geen aandacht meer is voor het Kind van Bethlehem. Dáár gaat het christendom namelijk om.

Willem Pos is landelijk voorzitter van SGP-jongeren.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher