God

14 december 2017 door Matthijn Doekes

Het enthousiasme van een pasbekeerde...

Toen ik nog niet zo lang tot geloof was gekomen, was ik heel radicaal voor God.
Ik preekte waar ik maar kwam het Evangelie: op het werk, bij de wasserette, thuis in het studentenhuis... En op een dag besloot ik dat ik in het opvanghuis van de kerk moest gaan wonen.
Deze 'home' was eigenlijk voor mensen van de straat, wiens levens door God veranderd werden in een proces van maanden of jaren.

Maar ik was enthousiast en gepassioneerd. Ik wilde God laten zien dat Hij mijn nummer 1 was! Dus ik zegde de huur op en ging. Ik kwam van een koude kermis thuis. Na 4 weken was ik alweer weg, omdat ik het niet aankon: het was geen goede plek voor mij. Ik wist niks van de straat en was gewoon een lief joch dat naïef een stap had genomen die hij nooit had moeten nemen. Ik hoorde daar helemaal niet! Ik voelde mij enorm mislukt, immers, ik had tegenover God gefaald door dit niet vol te houden. Pas toen ik mijn pastor sprak en hij vroeg wat ik in 's hemelsnaam aan het doen was, slaakte ik een zucht van opluchting: dit was mijn eigen idee geweest, niet die van God...

mensen willen met al hun macht en hun hele wezen God dienen en maken vanuit die passie de verkeerde keuzes.

Nu, 15 jaar later, waarschuw ik mensen altijd voor het maken van verkeerde keuzes vanuit een juist motief. Oftewel: mensen willen met al hun macht en hun hele wezen God dienen en maken vanuit die passie de verkeerde keuzes. Het is veel beter om welbedacht rustig keuzes te maken waarbij je ook de langere termijn in ogenschouw houdt. Dat klinkt 'saai' voor de enthousiasteling die immers direct actie wil ondernemen in plaats van langetermijndenken.

Tegenwoordig zijn er diverse stromingen waarbij pasbekeerden direct de straat op worden gestuurd om te evangeliseren en 'zieken te genezen' of zelfs mensen te dopen. Hun enthousiasme wordt aangesproken en ze gaan ervoor. Wat men niet krijgt, is een goede Bijbelse ondergrond om 'niet op het zand te bouwen van hun fragiele geloof', maar wortel te schieten in kennis en waardering van Gods Woord. Geen enkel volwassene in 'his right mind' stuurt een kleuter de straat op om volwassen dingen te laten doen, zonder de begeleiding van volwassenen.

De Bijbel spreekt niet voor niets over de wapenuitrusting die je dient te dragen, ter bescherming van jezelf en anderen. Het is dus van belang dat je eerst leert wat die wapenuitrusting is en hoe je als jonggelovige deze toepast in alle aspecten van je nieuwe leven. Jeugdleiders moeten niet het enthousiasme van de jongeren doden, maar wel ze begeleiden. Immers, jongeren kunnen vaak de consequenties van hun keuzes op lange termijn niet overzien. Zij denken en bewegen in het nu.

Geen enkel volwassene in 'his right mind' stuurt een kleuter de straat op om volwassen dingen te laten doen, zonder de begeleiding van volwassenen.

Zo ook voor jonggelovigen, ongeacht de leeftijd. De Bijbel waarschuwt ons om geen beloften te maken aan God die we niet kunnen nakomen, bijvoorbeeld. Met alle goede wil van de wereld kon ik mijn belofte aan God niet nakomen, ondanks dat ik deze belofte met mijn gehele hart had gemaakt. Het kwam namelijk voort uit ongebreidelde puur enthousiasme... maar zonder verstand. In de passie en het verlangen om God te dienen en te pleasen, denken we direct radicale keuzes te moeten maken. En daarmee gaan we de fout in. Daarom hebben we begeleiding nodig van volwassen christenen die ons helpen en sturen in de juiste richting. Met het oog op de lange termijn en ook de eeuwigheid.

God is ook een God van rust en voorbereiding. Ik ken een jongeman die nu advocaat is, en in de tijd dat ik hem leerde kennen, was hij nog een puber. Hij had radicale keuzes kunnen maken en opleiding etc. achterwege kunnen laten om de straten op te gaan als evangelist. Maar hij koos ervoor om hard te studeren en werd advocaat. De dingen die hij nu kan bewerkstelligen als gelovige advocaat en politicus, doordat hij die tien jaar tussen 17 en 27 heeft gebruikt om te studeren, zijn vele malen groter dan als hij slechts de korte termijn voor ogen had gehad.

Dus kerkleiders dienen aandacht en tijd te hebben voor hun jongere gelovigen en discipelschap is hierin de sleutel. De basis leren van je geloof, de wortels van je geloof, het zijn de pilaren waar je in latere stormen steeds weer op kan terugvallen. Het houdt je staande. Iets wat enthousiasme an sich niet kan. Karaktervorming is vele malen belangrijker dan dat.

Matthijn Doekes is een voormalig gospelrapper en is voor vragen of opmerkingen per e-mail bereikbaar. Bezoek hier zijn weblog.

Start het gesprek

Alleen CIP+ leden kunnen reageren op artikelen. Word ook CIP+ lid, praat mee en geniet van nog veel meer voordelen!
Bekijk alle voordelen Inloggen
Vakanties
Hier adverteren?
New Faith Network
NFN Originals Films
bekijk alle originals

Beluister onze Podcast!

iTunes Stitcher